💖മംഗല്ല്യധാരണം – 11 35അടിപൊളി 

“… അയ്യോ എന്താ പറ്റിയെ…” ചാരു പേടിയോടെ ഓടി എന്റെ അടുക്കൽ എത്തി.

“… കൈക്ക് വല്ലാത്ത വേദന. കൈ തളരുന്നപോലെ തോന്നുന്നു…”

“… അയ്യോ എന്താ ഇപ്പൊ ഇങ്ങനെ പറ്റാൻ. ഞാൻ അച്ഛനെ വിളിക്കാം നമുക്ക് ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോവാം…”

“… അതൊന്നും വേണ്ട ഇത് കുറച്ചു കഴിയുമ്പോൾ മാറും. പക്ഷെ അതുവരെ വിശന്നിരിക്കണ്ടേ…” താടിക്ക് കൈയ്യും കൊടുത്ത് വിഷമത്തോടെ ചാരുവിനെ നോക്കി.

“… മോനെ ആദി കുട്ടാ നിന്റെ അടവ് ഒക്കെ എനിക്ക് മനസിലായി കേട്ടോ…” ഞാൻ വെളുക്കണേ ചിരിച്ചു.

ചാരു പോയി കൈകഴുകിവന്ന് എനിക്ക് ചോർ വാരി തരാൻ തുടങ്ങി ഞാൻ സ്നേഹത്തോടെയുള്ള ആ ഓരോ ഉരുളയും കഴിച്ചു. ഇടക്ക് അവളെയും നിർബന്ധിപ്പിച്ചു കഴിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി. ആദ്യം എതിർപ്പ് പ്രകടിപ്പിചെങ്കിലും പിന്നെ അവളും കഴിച്ചു തുടങ്ങി. പുള്ളിക്കാരി പ്ലേറ്റ് അടുക്കളയിൽ പോയി കഴുകി വച്ചിട്ട് തിരിച്ചു എന്റെ അടുക്കൽ വന്നു.

“… ഇപ്പൊ എങ്ങനെ ഉണ്ട് കൈ ശരിയായോ…”

“… ആഹ് ഇപ്പൊ കുഴപ്പം ഇല്ല. ചിലപ്പോ രാത്രി വീണ്ടും ഇതുപോലെ ആവൻ സാധ്യത ഉണ്ട്…” കൈ ഒന്ന് കുടഞ്ഞു കൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു.

“… അച്ചോടാ ഇനിയും ഇങ്ങനെ വരുവാണെങ്കിൽ നമുക്ക് ഡോക്ടറെ കാണിക്കാം കേട്ടോ…”

“…ഡോക്ടറെ ഒന്നും കാണിക്കണ്ട ഇതുപോലെ ഓരോ ഹെൽപ് ചെയ്ത് തന്നാൽ മതി…”

അതിനു ശേഷം എന്നും എനിക്ക് വാരി തരുന്നത് അവളാണ്. കൂട്ടത്തിൽ അവളെയും ഞാൻ കഴിപ്പിക്കും. ദിവസങ്ങൾ അങ്ങനെ ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങി. ഫുൾ ടൈം ചരുവിന്റെ കൂടെ തന്നെയാ ചിലവഴിക്കുന്നെ. മുകളിലെ മുറി ആയത് കൊണ്ട് അച്ഛനും അമ്മയും അധികം ഇങ്ങോട്ട് കയറി വരാറില്ല. അതോ ഇനി സ്വർഗ്ഗത്തിലെ കട്ടുറുമ്പ് ആവണ്ട എന്ന് കരുതി ആണോ ആവോ. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ ചാരുവിനെ കൂടുതൽ അടുത്ത് അറിയാൻ പറ്റി അത് എനിക്ക് അവളോടുള്ള മതിപ്പും സ്നേഹവും കൂടിക്കൊണ്ട് ഇരുന്നു. എന്റെ എല്ലാ കുറുമ്പിനും കൂട്ട് നിൽക്കും. ഇപ്പോ എനിക്ക് ഒരു ലക്ഷ്യമേ ഉള്ളു ചരുവിന്റെ മുഖത്ത് എപ്പോഴും ആ പുഞ്ചിരി ഉണ്ടാവണം. ഭർത്താവ് എന്ന നിലക്ക് അത് എന്റെ കടമ അല്ലെ.

“… ആഹാ ഇവൻ എപ്പോഴും ഭാര്യയെയും കെട്ടിപ്പിടിച്ച് റൂമിൽ അട ഇരിക്കാണോ…” മുറിയിലെ ഞങ്ങളുടെ പ്രണയ നിമിഷത്തിലേക്ക് ക്ഷണിക്കപെടാത്ത രണ്ട് അതിഥികൾ വന്നെത്തി. വേറെ ആര് കാർത്തിയും ദിയയും തന്നെ.

“… കണ്ടവന്റെ ഭാര്യയുടെ കൂടെ അല്ലല്ലോ സ്വന്തം ഭാര്യയുടെ കൂടെ അല്ലേടാ ഇരിക്കുന്നെ…” കാർത്തിയെ നോക്കി ഞാൻ പുച്ഛിച്ചു.

“… സ്നേഹം ഉള്ളവർ അങ്ങനെയ. അല്ലാതെ നിന്നെപ്പോലെ ആണെന്ന് കരുതിയോ…”കാർത്തിക് ദിയയുടെ വകയും ഒരു കുത്തും കിട്ടി. അവർ ഞങ്ങൾക്ക് അരികിലേക്ക് വന്നു.

“… നിങ്ങൾ സംസാരിച്ചിരിക്ക് ഞാൻ കുടിക്കാൻ വല്ലതും കൊണ്ട് വരാം…” നാണം മറയ്ക്കാനായി ഇതൊരു കാരണമാക്കി ചാരു താഴേക്ക് ഓടി.

“… എന്തിനാ കാർത്തി നീ ഇവരെ കളിയാക്കിയെ അതോണ്ടല്ലേ ചാരു പോയത്…” ദിയ വീണ്ടും കാർത്തിയെ കുറ്റപ്പെടുത്തി.

“… അതൊന്നും കുഴപ്പം ഇല്ലടാ ചാരു ഇപ്പൊ വരും…”

“… പിന്നെ എങ്ങനെ ഉണ്ടടാ തടങ്കൽ ജീവിതം…”

“… സത്യം പറഞ്ഞാൽ ബോർ അടിച്ചു മരിച്ചു. പിന്നെ ചാരു ഉള്ളത് കൊണ്ട് അങ്ങനെ പോണു…”

“… അത് ഞങ്ങൾക്ക് മനസിലായി…” അതിന് ഞാൻ വെളുക്കനെ ചിരിച്ചു.

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോ ചാരു കുടിക്കാൻ വെള്ളവുമായി വന്നു. ഞങ്ങൾ ഓരോ കാര്യങ്ങൾ സംസാരിച്ചോണ്ട് ഇരുന്നു.

“… നിങ്ങളുടെ കല്യാണം എന്നാ…” അറിയാൻ ആകാംഷയോടെ ചാരു ചോദിച്ചു.

“…അതൊക്കെ എന്തിനാ പറയുന്നേ. ഇപ്പൊ കെട്ടാൻ വേണമെങ്കിലും ഞാൻ തയ്യാറാ സാറിനാണ് വല്യ ഡിമാൻഡ്…” പുച്ഛത്തോടെ ദിയ പറഞ്ഞു.

“…എനിക്ക് അല്ല പ്രശ്നം ഇവളുടെ തന്തക്ക് ആണ് പ്രശ്നം. ഞാൻ അവരുടെ സ്റ്റാറ്റസിന് ഒത്ത പയ്യൻ അല്ലെന്ന പറയുന്നേ…”

“…ഞാൻ ഇവനോട് പറഞ്ഞതാ രജിസ്റ്റർ മാരേജ് ചെയ്യാം എന്ന് അപ്പൊ അത് പറ്റില്ല…” പുച്ഛത്തോടെ ദിയ പറഞ്ഞു.

“…എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും ഇവളെ കഷ്ട്ടപ്പെട്ട് വളർത്തിയത് ഇവളുടെ വീട്ടുകാർ അല്ലെ. അപ്പൊ ഇവളുടെ കല്യാണത്തിനെ കുറിച്ച് അവർക്കും ചില സ്വപ്നങ്ങൾ കാണില്ലേ. വെറുതെ എന്തിനാ അതൊക്കെ ഞാൻ ആയിട്ട് തുലക്കുന്നെ…”