കരച്ചിൽ പതിയെ പതിയെ മൂക്ക് ചീറ്റലായി പരിണമിച്ചു വന്നപ്പോഴേക്കും വാഹിദ് ഉറങ്ങിപ്പോയി. പിന്നീട് എന്തോ ശബ്ദം കേട്ട് ഞെട്ടിയുണർന്നപ്പോൾ വലിയ ഗ്ലാസ് വാതിൽ തുറന്ന് കിടക്കുന്നത് കണ്ടു. ചെവിയോർത്തപ്പോൾ ബാൽക്കണിയിൽ നിന്ന് ഫോണിൽ തർക്കിക്കുന്ന ശാരികയുടെ ശബ്ദം കേട്ടു.
“ഇല്ല..പറ്റില്ല.. ആ ശരീരത്തിൽ ഒരു പോറലെങ്കിലും ഞാൻ കണ്ടാൽ എല്ലാവരും അതോടെ തീരും. ഞാൻ എല്ലാം ഇവിടെ അവസാനിപ്പിക്കുകയാ. നിങ്ങടെ ബ്ലാക്ക് വേൾഡ് ഗെയിമിൽ എന്നെ നോക്കണ്ട. ഇവിടെ അവസാനിക്കുകയാ എല്ലാം.” അവൾ ആക്രോശിക്കുന്ന ശബ്ദം അധികം ഉച്ചത്തിൽ അല്ലെങ്കിലും അവൻ കേട്ടു.
കണ്ണടച്ച് ഉറങ്ങുന്നത് പോലെ കിടന്നപ്പോൾ ഗ്ലാസ് വിൻഡോ നീങ്ങുന്ന ശബ്ദവും കിടക്കയിലേക്ക് കേറുന്ന അനക്കവും അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. മൊബൈൽ ഫ്ലാഷ് ഓൺ ചെയ്തു തന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് പുതപ്പ് നീക്കി പരിശോധിക്കുന്നത് കൺപ്പോളകൾക്ക് ഇടയിലൂടെ അവൻ കണ്ടു.
ഉറക്കത്തിനിടയിൽ എന്ന വ്യാജേന അവനൊന്നു തിരിഞ്ഞു കിടന്നപ്പോൾ അവൾ വേഗം മൊബൈൽ ഓഫ് ചെയ്തു കിടക്കയിലേക്ക് വീണു. വാഹിദ് കൈ നീട്ടി അവളെ പരതി നോക്കുന്നത് പോലെ തപ്പിത്തടഞ്ഞു ചുറ്റിപ്പിടിച്ചപ്പോൾ ശാരിക അവന്റെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങിക്കിടന്നു. പക്ഷേ അവനെ കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ അവൾക്കൊരു ബുദ്ധിമുട്ട് അനുഭവപ്പെട്ടു. എങ്ങിനെയോ താൻ അശുദ്ധമായ ഒരു വസ്തുവാണെന്ന കുറ്റബോധം അവൾക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു.
കണ്ണ് നനയുന്നുണ്ട്, പക്ഷേ കരയാൻ തോന്നുന്നില്ല. അനങ്ങാതെ വാഹിദിന്റെ കൈയിൽ തന്റെ കൈ വച്ച് അവൾ മലർന്നു കിടന്നു. എന്നും അവൻ ചെയ്യാറുള്ള ഉറക്കിൽ തപ്പിപ്പിടിക്കുന്നത് പോലെ അവന്റെ കൈകൾ മുലയിലേക്ക് നീങ്ങി പതുക്കെ അവയെ പിടിച്ചു ഞെക്കാനും തടവാനും തുടങ്ങിയപ്പോൾ അവൾ ഗൗണിന്റെ കൈകൾ താഴേക്ക് വലിച്ചു താഴ്ത്തി മുലകൾ പുറത്തേക്ക് എടുത്തു നഗ്നമാക്കി കുറച്ചു കൂടി നീങ്ങിക്കിടന്നു കൊടുത്തു. അവന്റെ കൈകൾ മുലയിൽ നിന്നിറങ്ങി വയറിൽ തലോടിതുടങ്ങി. അതിനുള്ളിൽ അവന്റെ കുഞ്ഞ് ഉറങ്ങിക്കിടപ്പുണ്ട്.
ഗർഭിണിയാണെന്ന് മനസ്സിലായതിൽ പിന്നെ പൂറിൽ അടിച്ചിട്ടില്ല. പരസ്പരം വായിലിടുകയാണ് രണ്ടുപേരും ചെയ്തിരുന്നത്. ശാരികയെ കൊണ്ട് മുമ്പൊന്നും വാഹിദ് അത് ചെയ്യിക്കാറില്ലായിരുന്നു. പക്ഷേ കല്യാണം കഴിഞ്ഞതിൽ പിന്നെ അവളൊരു പരിധിയില്ലാത്ത കാമകിളിയായി അവന്റെ ശരീരത്തിൽ പറന്നു നടന്നു. അവൾക്ക് അവന്റെ അരക്കെട്ടിലേക്ക് ഇഴഞ്ഞു ചെന്ന് വായിലിട്ട് കടിച്ചു വലിക്കാൻ ഉള്ളം കൊതിച്ചു, പക്ഷേ താനൊരു വഞ്ചന കാട്ടി എന്ന ബോധ്യം അവളെ എല്ലാറ്റിൽ നിന്നും നിരുത്സാഹപ്പെടുത്തി. അവളുടെ മുലയിൽ വാഹിദിന്റെ കൈകൾ നിശ്ചലമായി. അവൻ ഗാഡമായ നിദ്രയുടെ ശാന്തതയിലേക്ക് വഴുതിപ്പോയി. ശാരിക ചിന്താഭാരത്തിന്റെ നിദ്രാരാഹിത്യത്തിലേക്കും.
അദ്ധ്യായം 13
വാഹിദ് രാവിലെ തന്നെ പുറപ്പെട്ടു. മഴ മൂടിക്കെട്ടി നിൽക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും പെയ്തു തുടങ്ങിയിട്ടില്ലായിരുന്നു. ഏത് നിമിഷവും ആകാശഭരണി തകർന്ന് വെള്ളം കോരിച്ചൊരിയാമെന്ന അവസ്ഥയിൽ നിൽക്കുന്നു. തന്റെ പഴയ ബുള്ളറ്റ് മാസങ്ങൾക്കു ശേഷം അവൻ പുറത്തേക്കിറക്കി. ഇടക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു തുടച്ചു വൃത്തിയാക്കി നിർത്തും എന്നല്ലാതെ ഉപയോഗമില്ലായിരുന്നു.
ബുള്ളറ്റ് തന്നെ ഉപയോഗം കുറവാണ്, മിക്കപ്പോഴും കാറാണ്. ഇനി തന്റെ പഴമയിലേക്ക് തിരികെ പോകാം എന്നൊരു പുനർവിചിന്തനം അവനിൽ ജന്മം കൊണ്ടിട്ടാവണം, ശാരിക വാങ്ങിച്ചു കൊടുത്ത ബൈക്ക് അവൻ ഉപയോഗിച്ചില്ല. തന്റെ ബൈക്ക്ൽ കയറി, മിലിട്ടറി ഡിസൈൻ ജാക്കറ്റും പാന്റും ഹെൽമറ്റും ധരിച്ചു അവൻ നഗരത്തിലേക്ക് ഓടിച്ചു പോയി. അവനിൽ ഉടലെടുത്ത മാറ്റം ശാരികയെ വല്ലാതെ വേദനിപ്പിച്ചു.
സിറ്റിയിൽ കമ്പനിയുടെ പുതിയ ഗോഡൗൺ സെറ്റ് ചെയ്യാൻ വേണ്ടി വന്നതായിരുന്നു വാഹിദ്.
എളുപ്പം പോർട്ടിലേക്ക് product മൂവ് ചെയ്യാനും ലോക്കൽ മാർക്കറ്റിൽ distribute ചെയ്യാനും സൗകര്യമുള്ള, നഗരത്തിൽ നിന്ന് അധികം അകലെയല്ലാതെ ഒരിടം കണ്ടെത്തണം എന്ന് കമ്പനിയിൽ അവനൊരു അഭിപ്രായം ഉന്നയിച്ചിരുന്നു. അത് അംഗീകരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തിരുന്നു. പക്ഷേ രാജനും ശാരികയും പരസ്യമായി എതിർപ്പ് പ്രകടിപ്പിച്ചില്ലെങ്കിലും അവരുടെ മനസ്സിൽ കാര്യങ്ങൾ വ്യക്തമായിരുന്നു.