മരുഭൂ വസന്തം – 4 33അടിപൊളി  

“ഈ നാടകത്തിനു പിന്നിൽ ഒരു കളി നടക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. ഇനി എന്താണ് ഈ നാടകം എന്ന് കൂടി അറിഞ്ഞാൽ മതി. അത് ഞാൻ കണ്ടെത്തിക്കോളാം.” ഡ്രൈവ് ചെയ്യുന്നതിടയിൽ സുധീർ അവളോട് പറഞ്ഞു.

“സുധീർ.. ബി കെയർ ഫുൾ.. ഓക്കേ. അനാവശ്യമായി ആണത്തം കാണിക്കാൻ ഇറങ്ങിയിട്ട് കൂടുതൽ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കരുത്. So പ്ലീസ് ലീവ് ഇറ്റ്.” അവൾ നിസ്സഹായതയോടെ പറഞ്ഞു. സുധീർ കൂടുതൽ സംസാരിച്ചില്ല. മണൽതൊടികളും ചെറു പട്ടണങ്ങളും പിന്നിട്ട്, പച്ചക്കറിതോട്ടങ്ങളും ഈന്തപ്പനക്കൂട്ടങ്ങളും താണ്ടി വാഹനം കുറേ ദൂരം സഞ്ചരിച്ചു നഗരത്തിലേക്ക് കടന്നു.

രേണുകയെ അവൾ പറഞ്ഞ സ്ഥലത്ത് ഇറക്കി വിട്ടിട്ട് വീട്ടിലേക്ക് തിരിക്കുമ്പോൾ സന്ധ്യ മയങ്ങികഴിഞ്ഞിരുന്നു. നഗരം അണിഞ്ഞൊരുങ്ങിയ പോലെ മനോഹരമായി പ്രകാശിച്ചു നിന്നു. നഗരവിളക്കുകൾ നിരന്നു നിന്ന് പ്രകാശിക്കുന്നു. അവൻ ശ്രദ്ധയോടെ ഡ്രൈവ് ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ മൊബൈൽ ശബ്ദിച്ചു. ബ്ലൂട്ടൂത്ത് കണക്ട് ആയതിനാൽ സ്‌ക്രീനിൽ രമ്യയുടെ പേര് തെളിഞ്ഞു.

 

“എന്താ രമ്യാ.?”

“സാർ എവിടാ. ഒന്ന് ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് വരാമോ.’ അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ എന്തോ പന്തികേട് സുധീറിന് തോന്നി. വാഹിദ് സാർ വല്ലതും ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ചു കാണുമോ. അങ്ങിനെ വരില്ല ല്ലോ, നൂറ വിടാതെ കൂടെത്തന്നെയുണ്ട്. അത് കൊണ്ട് അങ്ങേര് ആയിരിക്കില്ല വിഷയം.

“എന്ത് പറ്റി. ശബ്ദം വല്ലാണ്ടിരിക്കുന്നല്ലോ. ഞാൻ ഇപ്പൊ വരാം, അടുത്തുണ്ട്.” അവൻ അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചിട്ട് കോൾ കട്ട്‌ ചെയ്ത് വാഹനം രമ്യയുടെ വീട്ടിലേക്ക് ഡ്രൈവ് ചെയ്തു.

 

അവിടെയെത്തിയപ്പോൾ വാതിൽ തുറന്ന് തന്റെ മുന്നിൽ സർവ്വ നഷ്ടപ്പെട്ട നിരാശാഭാവവുമായി നിൽക്കുന്ന രമ്യയെ കണ്ട് അവൻ അമ്പരന്നു. മുഖം ചുവന്നു കലങ്ങിയിരിക്കുന്നു. മുടി ഉറക്കച്ചടവിൽ എഴുന്നേറ്റ് വന്നത് പോലെ. മുട്ടിനു മുകളിൽ എത്തുന്ന ഒരു നൈറ്റ്‌ ഡ്രസ്സ് മാത്രമേ ധരിച്ചിട്ടുള്ളൂ.

 

“ഇതെന്ത് കോലം. ഇതിപ്പോ കെട്ടു പ്രായം തികഞ്ഞ പെണ്ണിനെ കൂട്ടാബലാത്സംഘം ചെയ്തത് പോലുണ്ടല്ലോ. എന്താ ടീ കാര്യം.” അവൻ അകത്തേക്ക് കയറി അമ്പരപ്പോടെ ചോദിച്ചു. വാതിലടച്ചു കുറ്റിയിട്ട് കാലുകൾ അൽപ്പം വിടർത്തി ഞൊണ്ടുന്നത് പോലെ നടന്ന് നേരെ സോഫയിൽ വന്നിരുന്നു.

എന്നിട്ട് താഴെമുതൽ തലവഴി വസ്ത്രം ഊരി നിലത്തേക്കിട്ടു. താൻ ജീവിതത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ കടിച്ചു പറിച്ച എത്ര അടിച്ചാലും ഉള്ളിലിട്ട് ഇളക്കിയാലും പുതുമ പോകാത്ത പൂറും ആടിയുലഞ്ഞു തുള്ളിതുളുമ്പുന്ന മുലയും അവന്റെ മുന്നിൽ അനാവൃതമായി. ആർത്തിയോടെ അതിലേക്ക് മിഴിച്ചു നോക്കി നിൽക്കുന്ന സുധീറിന് മുന്നിൽ അവൾ കാലുകൾ വിടർത്തി പൂറ് പിളർന്നു.

 

“സാർ. എന്ത് ഭംഗിയായിരുന്നു ഇവിടെ. ഇത് നോക്കൂ. വേദനിച്ചിട്ട് വയ്യ സാറേ.” അവൾ അറിയാതെ കരഞ്ഞു പോയി. അപ്പോഴാണ് സുധീർ അത് ശ്രദ്ധിക്കുന്നത്. ആ വിസ്താരമുള്ള മനോഹരമായ മാംസം മുഴുത്തു നിൽക്കുന്ന പൂറിന്റെ രണ്ട് അല്ലികളിലും നാല് വീതം പല്ലുകൾ ആഴ്ന്നിറങ്ങി മുറിവ് ഉണങ്ങാതെ നിൽക്കുന്നു. ചുവന്നും കരുവാളിച്ചും നീര് വന്നു വിങ്ങിയും വല്ലാത്തൊരു അവസ്ഥയിൽ നിൽക്കുന്നു. ഞെട്ടിപ്പോയ സുധീർ അവൾക്ക് മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തിയിരുന്നു.

 

“എന്താ ടാ ഇത്. ആരാ ചെയ്തത്.?” അവൻ ആശ്ചര്യത്തോടെ ചോദിച്ചു. അവൾ കരഞ്ഞു കൊണ്ട് എല്ലാകാര്യങ്ങളും സുധീറിനോട് പറഞ്ഞു വിവരിച്ചു. ജോർജ്ന്റെ കാര്യം കേട്ടപ്പോൾ എവിടെയോ എന്തോ കുഴപ്പം ഉണ്ടെന്നൊരു സംശയം സുധീറിൽ ഉയർന്നു വന്നു. ചില കാര്യങ്ങൾ അയാൾ കേട്ടിരുന്നു, പക്ഷേ ഒന്നും വ്യക്തമായിരുന്നില്ല. അയാൾ ഇവിടെ എങ്ങിനെ വന്നു, എന്തിന് വന്നു തുടങ്ങിയ ചോദ്യങ്ങൾ അയാളിൽ ഉടലെടുത്തു. ശാരികയുടെ മരണവും വാഹിദിന്റെ വരവും ജോർജ്ന്റെ ഒളിജീവിതവുംമെല്ലാം ഒരു വലിയ ചുഴിപോലെ അവന്റെ ബോധതലങ്ങളിൽ കിടന്നു കറങ്ങി.

 

“ടെൻഷൻ ആവണ്ട. ഞാൻ ഡോക്ടറെ വിളിക്കാം. നീ വന്നു വണ്ടിയിൽ കേറൂ, നമുക്ക് പോയിട്ട് വരാം.” സുധീർ അവളോട് പറഞ്ഞു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *