അവൾക്ക് ഭ്രാന്ത് പിടിച്ചു കാൽമുട്ടുകൾ മടക്കി തുടകൾ മലർക്കേ വിടർത്തി പൊക്കിപ്പിടിച്ചു പൂറിനെ അൽപ്പം വലുതാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്നിട്ടും ആ വലിയ വണ്ണമുള്ള കുണ്ണ അതിൽ തിങ്ങിനിറഞ്ഞു താൻ പരിപാലിച്ചു കൊണ്ട് നടക്കുന്ന ലക്ഷണമൊത്ത, നല്ല മാംസം നിറഞ്ഞു വലിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട പൂറിന്റെ അല്ലികളെയും നീണ്ട് പൊങ്ങി നിൽക്കുന്ന കന്തിനെയും ചതചരച്ചുകൊണ്ട് കയറിയിറങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അവൻ ആ കുഞ്ഞു സുന്ദരിയെ അടിച്ചു കൊല്ലട്ടെ, അവനുള്ളത് തന്നെയല്ലേ, അവനല്ലാതെ മറ്റാർക്കുള്ളതാണ്. അവൾ അവന്റെ വിശാലമായ പുറത്തു പ്രണയത്തോടെ തലോടി.
വാഹിദ് ഞരങ്ങിയും മൂളിയും കിതച്ചും കാൽമുട്ടിൽ ഭാരം താങ്ങി അരക്കെട്ട് പൂറിൽ അമർത്തി ഉരച്ചു കൊണ്ട് അടിക്കാൻ തുടങ്ങി. ആ നീക്കം അവളെ തകർത്തുകളഞ്ഞു. എല്ലു നുറുങ്ങുന്ന വീർപ്പു മുട്ടലിൽ ശരീരം കോച്ചിപ്പിടിച്ചു ഞെളിപിരികൊണ്ട് അരക്കെട്ട് മേലേക്ക് ഉയർന്നു. കുണ്ണയിൽ പൂറ് കൂടുതൽ ഞെരുങ്ങിയപ്പോൾ വാഹിദിന്റെ സർവ്വ വികാരവും പ്രകമ്പനം കൊണ്ടു.
അവന്റെ കിതപ്പും സീൽക്കാരങ്ങളും ഉയർന്നു. കൈകൾ മെത്തയിൽ കുത്തി അരക്കെട്ട് അൽപ്പം ഉയർത്തു പിളർന്നു ചുവന്നു നിൽക്കുന്ന പൂറിലേക്ക് അതിവേഗം കരുത്തോടെ കുണ്ണ കയറിയിറങ്ങി.
ശരീരജലം മുഴുവൻ മദജലമായി പൂറിലേക്ക് അടിഞ്ഞുകൂടി കുഴഞ്ഞു മറിഞ്ഞു പതയായി കിനിഞ്ഞിറങ്ങി തുടങ്ങിയ അവസാന നിമിഷത്തിൽ അവൾ അലറിപുളഞ്ഞു കൊണ്ട് മുകളിലേക്ക് വളഞ്ഞു വാഹിദിന്റെ കഴുത്തിൽ തൂങ്ങി പല്ലു കടിച്ചു സുഖം കൊണ്ട് ഉന്മദിനിയായി.
“ആആആആ…. ഹ്ഹ്ഹ്ഹ്ഹ്.. മതീ.. മതിയാക്ക് പൊന്നേ.. ആാാാാാ…” അവൾ കാറികരഞ്ഞു.
“തീർന്നെടാ ചക്കരെ.. ഇപ്പൊ കഴിയും. നല്ല മോളല്ലേ..” വാഹിദ് ഞരങ്ങിക്കൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു. അവൻ അതിവേഗം അടിച്ചു. കട്ടിൽ വിറച്ചു. എലിസബത്ത് പുളഞ്ഞു. ബോധം മറഞ്ഞു പോകുന്ന വീർപ്പുമുട്ടലിന്റെ സഹനപാരമ്യതയിൽ ഉറക്കെ നിലവിളിച്ചു.
“ആആഹ്… ഓഓഓഓഊഊ… ”
ആഞ്ഞടിച്ചു കൊണ്ട് വാഹിദ് അവളിലെക്ക് തന്റെ തോൽവിസമ്മതിച്ചു പൊട്ടിത്തെറിച്ചു.കുണ്ണയിൽ നിന്ന് വലിയ വലിയ തുള്ളികൾ കൊഴുത്തുരുണ്ട് ചൂടുള്ള കുഴഞ്ഞു പതനിറഞ്ഞ പൂർ നാളത്തിലൂടെ അവളുടെ അകത്തേക്ക് ചീറ്റിത്തെറിച്ചു. എന്നിട്ടും നിർത്താതെ പള പള ശബ്ദത്തോടെ അവൻ അടിതുടർന്നു.
“അആഹ്.,മതിയെടാ. വയ്യെടാ.. ആആഹ്..ന്റെ പൊന്നല്ലേ. ഇനി എന്നും നിനക്ക് തന്നെ ല്ലേ.. ആആഹ്ഹ്ഹ്.. ” അവൾ പതറിയ ശബ്ദത്തിൽ ഞരങ്ങി..
“അആഹ്.. ആഹ്.. ആആആആഹ്… കഴി.. ഞ്ഞു മോളെഹ്…” അവൻ അവളിലെക്ക് തളർന്നു വീണു. വാത്സല്യസത്തിന്റെയും പ്രണയത്തിന്റെയും അതിനപ്പുറം അജ്ഞാതമായ അമൂല്യനൊമ്പരത്തിന്റെയും വീർപ്പുമുട്ടാലോടെ എലിസബത് അവനെ തന്റെ കുഞ്ഞു മകനെയെന്ന പോലെ ചേർത്തു പുണർന്നു. വിയർത്തു നനഞ്ഞ തലയിൽ ചുംബിച്ചു. നനഞ്ഞു കുതിർന്ന വെളുത്ത വിശാലമായ പുറത്തെ ഒറ്റപ്പെട്ട രോമക്കൂട്ടത്തിൽ തലോടി ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
“എന്റെയാണ്. എന്റെ എല്ലാമാണ്.” അവൾ അവന് മാത്രം കേൾക്കാൻ സാധിക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ, അവന്റെ ഹൃദയസത്തിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങുന്ന സ്നേഹത്തിന്റെ തീവ്രതയിൽ മന്ത്രിച്ചു.
“എന്തൊരു സുഖമാണ് നിന്റെ ശരീരം പെണ്ണേ.. ഇത്രേം കരുതിയില്ല. എനിക്ക് തെറ്റ് പറ്റിയതാ..” അവളെ അവൻ ആരാധനയോടെ ചുംബിച്ചു. അവൾക്ക് മനസ്സ് നിറഞ്ഞു. നിറഞ്ഞു വന്ന മിഴികൾ അവനറിയാതെ വിരലുകൊണ്ട് തോണ്ടി. ഇതുവരെ ആരോടും തോന്നാത്ത ആത്മാർത്ഥതയോടെ എലിസബത്ത് വാഹിദിനെ പുണർന്ന് കിടന്നു. എലിസബത്തിന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് ആശ്രയം തേടുന്നത് പോലെ, അഭയം പ്രാപിക്കുന്നത് പോലെ ശരീരത്തിന്റെ മുഴുവൻ ഭാരവും അവളിൽ അർപ്പിച്ച് വാഹിദ് തളർന്നു കിടന്നു. പതുക്കെ അവന്റെ കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞു പോയി.
അദ്ധ്യായം 12
ചുരത്തിലെ ചായക്കടയിൽ മലകളിൽ മഴപെയ്യുന്നതും നോക്കി വാഹിദ് നിന്നു. കൈയിൽ ചൂടുള്ള ചായയിൽ നിന്ന് ആവി പൊങ്ങുന്നുണ്ട്. സമയം വെകുന്നേരമാണ്. കാർമുകിൽ മൂടിയ ആകാശം ഭാരം താങ്ങുന്നത് പോലെ ഘനീഭവുച്ചു നിന്നു. അസ്തമായതിന്റെ അരുണഭായില്ലാത്ത, പൊൻവെയിൽ ചാലിച്ച താഴ്വരകൾ ഇല്ലാത്ത പ്രകൃതി ഇരുണ്ടു മൂടിക്കിടന്നു.