പിന്നെ അവർ ശാന്തരായി കിടന്നു, വിയർപ്പും കായൽക്കാറ്റും ചേർന്ന് ചർമ്മം തണുത്തു. മീര ചിരിച്ചു, ഒരു ചെറിയ, തൃപ്തിയുള്ള, കുസൃതിയുള്ള ചിരി.
“എന്താ?”
“മാധവൻ ചേട്ടൻ വിളിച്ചില്ലെങ്കിൽ വരില്ലെന്ന് പറഞ്ഞത് എത്ര നന്നായി!”
“ഇനിയും നന്നാകാൻ ഇട ഉണ്ട്,” അവൻ അവളുടെ ചെവിയിൽ കുസൃതിയോടെ പറഞ്ഞു.
“അയ്യോ, ഇയാളെ കൊണ്ട് ഞാൻ തോറ്റു!”
❖
ഹൗസ്ബോട്ടിലെ മൂന്നാം ദിവസം രാവിലെ മീര ഒരു കടലാസും പേനയുമായി ഇരുന്നു. അർജുൻ ഉണർന്നപ്പോൾ അവൾ പുതപ്പ് ചുറ്റി ഇരുന്ന് എന്തോ എഴുതുകയായിരുന്നു, നാവ് ചുണ്ടിന്റെ ഒരു മൂലയിൽ തിരുകി.
“എന്താ ഇത്?”
“ലിസ്റ്റ്.” അവൾ കടലാസ് ഒളിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. “കല്യാണത്തിന്റെ അന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ, ഒരു ജീവിതകാലം മുഴുവൻ നീളുന്ന ലിസ്റ്റെന്ന്. ഞാൻ അത് ഉണ്ടാക്കുകയാ.”
അവൻ കടലാസ് പിടിച്ചുവാങ്ങി, അവൾ
ഉറക്കെ ചിരിച്ച് ചാടി പിടിക്കാൻ നോക്കി, പക്ഷേ അവൻ അത് ഉയർത്തി പിടിച്ച് വായിച്ചു.
“ഒന്ന്: മഴയത്ത് ഒരു കുടയിൽ ഒരു ചുംബനം. ഇത് ചെയ്തു. രണ്ട്: ടെറസിൽ നക്ഷത്രങ്ങളുടെ താഴെ. ഇത് ചെയ്തു. മൂന്ന്: ഹൗസ്ബോട്ടിൽ… ” അവൻ ഒരു നിമിഷം നിർത്തി. അവന്റെ പുരികം ഉയർന്നു. “ഇത് ചെയ്തു എന്ന് ടിക്ക് ഇട്ടിട്ടുണ്ടല്ലോ.”
“ഇന്നലെ രാത്രി.”
“നാല്: അടുക്കളയിൽ, ദോശക്കല്ല് ഓഫ് ചെയ്ത ശേഷം.” അവൻ അവളെ നോക്കി, ചുണ്ടിൽ ഒരു വലിയ ചിരി. “ഇത് ടിക്ക് ഇട്ടിട്ടില്ല.”
“അത് നമ്മൾ തിരിച്ച് ചെന്നിട്ട്.”
“അഞ്ച്: ലൈബ്രറിയുടെ പിന്നിലെ ഷെൽഫുകളുടെ ഇടയിൽ, ആരും കാണാത്തപ്പോൾ.” അവൻ ഉറക്കെ ചിരിച്ചു. “മീര ശ്രീധരൻ, ഇത്രയും വികൃതിയാണെന്ന് ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല!”
“നീയാണ് എന്നെ ഇങ്ങനെയാക്കിയത്!”
“ഞാനോ? നീ ആദ്യ ദിവസം തന്നെ എന്നെ പുസ്തകം കൊണ്ട് അടിക്കാൻ നിന്നതാ.”
“അത് നിന്നെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടായിരുന്നു.”
“അതെയോ?”
“അതെ.” അവൾ പെട്ടെന്ന് ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞു. “അന്ന് നീ വാതിൽക്കൽ നനഞ്ഞൊലിച്ച് നിന്നപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു ശബ്ദം പറഞ്ഞു, ഇതാണ് ആള് എന്ന്. പക്ഷേ എനിക്ക് പേടിയായിരുന്നു, അതുകൊണ്ടാ പുസ്തകം ഉയർത്തിയത്.”
അർജുൻ ആ കടലാസ് താഴെ വെച്ചു. അവളുടെ അടുത്ത് ഇരുന്ന് അവളുടെ കയ്യിൽ ഉമ്മ വെച്ചു. “ലിസ്റ്റിൽ ഒരു കാര്യം ഞാൻ കൂടി ചേർക്കട്ടെ?”
“ചേർക്ക്.”
അവൻ പേന എടുത്ത് ഏറ്റവും അടിയിൽ എഴുതി: *”ഓരോ ദിവസവും ഒരു പുതിയ കാര്യം.”*
മീര അത് വായിച്ചു, അവളുടെ കണ്ണ് തിളങ്ങി. “ഇത് ആണ് ഏറ്റവും നല്ല ഐറ്റം.”
“അപ്പോൾ ഇന്നത്തെ ഐറ്റം?”
അവൾ കള്ളച്ചിരിയോടെ കടലാസിലെ ഒരു വരി ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു: *”കായലിൽ ഒരുമിച്ച് ഒരു കുളി, ആരും ഇല്ലാത്തപ്പോൾ.”*
“ഇത് ഇപ്പോൾ തന്നെ ചെയ്യാം.”
“ഇപ്പോൾ? പകൽ വെളിച്ചത്തോ?”
“ആരും ഇല്ലല്ലോ. മാധവൻ ചേട്ടൻ അക്കരെ.”
അവർ ചിരിച്ച് കൊണ്ട് ബോട്ടിന്റെ വശത്ത് നിന്ന് കായലിലേക്ക് ചാടി. വെള്ളം തണുത്തതും തെളിഞ്ഞതും. മീര ഒരു നിലവിളിയോടെ മുങ്ങി, പൊങ്ങിയപ്പോൾ മുടി മുഖത്ത് ഒട്ടി. അർജുൻ അവളെ വലിച്ചടുപ്പിച്ചു. വെള്ളത്തിൽ അവരുടെ ശരീരങ്ങൾ ഒട്ടി, ചിരി ചുംബനമായി മാറി. പ്രഭാതത്തിന്റെ വെയിൽ അവളുടെ നനഞ്ഞ തോളിൽ വീണു തിളങ്ങി. അവൻ അവളെ വെള്ളത്തിൽ ഉയർത്തി, അവൾ കാലുകൾ അവന്റെ അരയിൽ ചുറ്റി, ചുണ്ടുകൾ ചുണ്ടിൽ ചേർത്തു. ജലത്തിന്റെ ചെറിയ ഓളങ്ങൾ അവരെ ചുറ്റി ഒഴുകി. ഒരു പൊന്മാൻ മരക്കൊമ്പിൽ ഇരുന്ന് നാണിച്ച് തല തിരിച്ചു.
“ഇത് ലിസ്റ്റിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല,” അവൾ ശ്വാസത്തിനിടയിൽ പറഞ്ഞു.
“എന്ത്?”
“ഇത്രയും സന്തോഷം. ഇതിന് ലിസ്റ്റ് പോരാ.”
❖
ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞ് അവർ തിരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ മീരയുടെ അമ്മ കഫേയുടെ അടുക്കളയിൽ ഒരു വലിയ ചട്ടിയുമായി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. ശാന്തയും അമ്മയും ഒരുമിച്ച് അടുക്കളയുടെ ഭരണം ഏറ്റെടുത്തിരുന്നു.
“എന്റെ മോളേ!” അമ്മ ഓടി വന്ന് മീരയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. “ഇത്ര തടി വെച്ചല്ലോ! മുഖത്ത് ഒരു തിളക്കം! അർജുൻ മോനേ, നീ ഇവളെ നല്ലോണം നോക്കുന്നുണ്ടല്ലേ?”
“നല്ലോണം, അമ്മേ,” അർജുൻ ഭവ്യതയോടെ പറഞ്ഞു.