മാമാങ്കം : അവസാനത്തെ ചാവേർ – 1

[ Manny Kumar ]

**പുസ്തകത്തിന് മുന്നോടി**

ഈ കഥ ചരിത്രത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള ഒരു ലൈംഗിക കല്പിതകഥയാണ്. ചരിത്രം ഇവിടെ വേദിയാണ്. അതിന്റെ മേൽ നിർമ്മിച്ചത് പൂർണ്ണമായും കല്പനയാണ്.

മാമാങ്കം യഥാർത്ഥമായിരുന്നു. പന്ത്രണ്ട് വർഷത്തിലൊരിക്കൽ തിരുനാവായയിൽ, ഭാരതപ്പുഴയുടെ തീരത്ത് നടന്നിരുന്ന വലിയ ഉത്സവം. കോഴിക്കോട് സാമൂതിരി വല്ലുവനാടിന്റെ പഴയ അവകാശം കൈയടക്കി. അതിന് മറുപടിയായി വല്ലുവനാട്ടിൽ നിന്നുള്ള ചാവേർ യോദ്ധാക്കൾ — പ്രത്യേകിച്ച് ചില നായർ തറവാടുകളിൽ നിന്നുള്ളവർ — സാമൂതിരിയെ വധിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിരുന്നു. നിലപ്പാട് തറ, മണിക്കിനാർ കിണർ, തിരുമാന്താംകുന്ന് ക്ഷേത്രം തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളും പേരുകളും ചരിത്രത്തിൽ ഉണ്ട്. ഈ അടിത്തറ മാത്രമാണ് ഈ കഥയിൽ യഥാർത്ഥമായത്.

ബാക്കി എല്ലാം കല്പനയാണ്. അർജുൻ മൂപ്പിൽ നായർ, പ്രിയംവദ, മീനാക്ഷി, രാധിക, മോഹിനി ദേവി, ദേവകി, ലക്ഷ്മി, സുചിത്ര തുടങ്ങിയ കഥാപാത്രങ്ങളെല്ലാം എഴുത്തുകാരന്റെ സൃഷ്ടിയാണ്. അവരുടെ ബന്ധങ്ങൾ, കുടുംബത്തിനുള്ളിലെ ലൈംഗികത, താന്ത്രിക ആചാരങ്ങൾ, കൊട്ടാരത്തിനുള്ളിലെ രഹസ്യങ്ങൾ, പ്രതികാരത്തിന്റെ രീതി, ശരീരവും അധികാരവും തമ്മിലുള്ള കളി — ഇവയൊന്നും ചരിത്രത്തിൽ ഇല്ല. ഇവ എഴുത്തുകാരൻ ചരിത്രത്തിന്റെ അസ്ഥികൂടത്തിൽ പടുത്തുയർത്തിയ ലൈംഗിക കല്പനയാണ്.

ചരിത്രം ഇവിടെ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത് അധികാരം, ബഹുമാനം, നഷ്ടം, പ്രതികാരം എന്നീ വിഷയങ്ങൾക്ക് ഒരു ഭാരമുള്ള പശ്ചാത്തലം നൽകാനാണ്. ആ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ശരീരം, ആഗ്രഹം, നിഷിദ്ധത, ക്രൂരത, സമ്മതം, ബലപ്രയോഗം എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു പ്രായപൂർത്തിയായ ലൈംഗിക കഥയാണ് പറയുന്നത്. ചരിത്രപുരുഷന്മാരെയോ സംഭവങ്ങളെയോ യഥാർത്ഥമായി ചിത്രീകരിക്കുകയല്ല ഈ കഥയുടെ ഉദ്ദേശം. അവയെ കടം വാങ്ങി, അതിന്റെ മേൽ ഒരു ഇരുണ്ടതും ലൈംഗികവുമായ കല്പിതലോകം നിർമ്മിക്കുകയാണ്.

ഈ പുസ്തകം ചരിത്രപുസ്തകമല്ല. ചരിത്രത്തെ വസ്തുവാക്കി എഴുതിയ ഒരു

ലൈംഗിക കല്പിതകഥയാണ്. വായനക്കാരൻ അത് മനസ്സിൽ വെച്ച് വായിക്കണം.

(Manny Kumar)

Chapter 1 ചരിത്രപശ്ചാത്തലം

മാമാങ്കം (മാമാങ്കം അഥവാ മാമാങ്കം) എന്നത് കേരളത്തിലെ ഭാരതപ്പുഴയുടെ തീരത്ത് തിരുനാവായയിൽ 12-വർഷത്തിലൊരിക്കൽ നടന്നിരുന്ന ഒരുവലിയ ഉത്സവമായിരുന്നു. മധ്യകാല ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും വലിയ പൊതുസമ്മേളനങ്ങളിലൊന്നായിരുന്നു ഇത്. രാജാക്കന്മാർ, യോദ്ധാക്കൾ, കവികൾ, വ്യാപാരികൾ എന്നിവരെല്ലാം ഇവിടെ ഒത്തുചേര്ന്നു.

ഭാരതപ്പുഴയുടെ തീരത്തും വരണ്ട നദീതടത്തിലും മാഗ മാസത്തിൽ (ജനുവരി-ഫെബ്രുവരി) ഏകദേശം ഒരു മാസം നീണ്ടുനിന്ന ഈ ഉത്സവം ക്ഷേത്രകർമ്മങ്ങൾ, സാംസ്കാരിക പ്രകടനങ്ങൾ, യുദ്ധകലാ പ്രദർശനങ്ങൾ, ബൗദ്ധിക ചർച്ചകൾ, ജനകീയ കലകൾ, വ്യാപാരം എന്നിവയുടെ അസാധാരണമായ സമ്മിശ്രണമായിരുന്നു.

അറബ്, പേർഷ്യൻ തുറമുഖങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള വ്യാപാരികൾ വരെ എത്തിയിരുന്നു. താൽക്കാലിക കൂടാരങ്ങളും കച്ചവടക്കൂടങ്ങളും നദീതടത്തെ മുഴുവൻ മൂടി. തിരുനാവായയിലെ നാവ മുകുന്ദ ക്ഷേത്രത്തിലും സമീപക്ഷേത്രങ്ങളിലും ദൈവാരാധനകൾ നടന്നു.

നദിയിലെ സ്നാനങ്ങൾ ഗംഗാസ്നാനത്തിന് തുല്യമായി കരുതപ്പെട്ടു. ബ്രാഹ്മണ ഭക്ഷണവും ക്ഷേത്രോത്സവങ്ങളും വെടിക്കെട്ടു പ്രയോഗങ്ങളും ഉത്സവത്തിന്റെ സ്വഭാവമായിരുന്നു.

<

പുരാതനകാലം മുതൽ വള്ളുവ നാടിന്റെ ഭരണാധികാരികളായ വള്ളുവ കോനാതിരി ആയിരുന്നു ഈ മഹാ സമ്മേളനത്തിന്റെ രക്ഷാപുരുഷ സ്ഥാനം. ഉത്സവം ഭരണപരമായ പ്രതിഷ്ഠയും സാമ്പത്തിക ലാഭവും ഉറപ്പാക്കി. എന്നാൽ 14-ാം, 15-ാം നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ

കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിമാർ വള്ളുവ നാടിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും കീഴടക്കി. തിരുനാവായയും മാമാങ്കവും തങ്ങളുടെ നിയന്ത്രണത്തിലാക്കി. സാമൂതിരിമാർ ഈ ഉത്സവത്തെ ഉപയോഗിച്ച് തങ്ങളുടെ ആധിപത്യം പ്രകടിപ്പിച്ചു. നിലപ്പാട് തറയിൽ സാമൂതിരി ആസനമേറി, ചേരമാൻ വാളും മറ്റ് രാജചിഹ്നങ്ങളും പ്രദർശിപ്പിച്ചു.