“ഇത് നമുക്ക് ആഘോഷിക്കണം.”
“എങ്ങനെ?”
അവൾ പുസ്തകം മേശപ്പുറത്ത് വെച്ച്, അവന്റെ കൈ പിടിച്ച് അവനെ ഒരു പടിക്കെട്ടിലേക്ക് ചായ്ച്ചു. “ഷെൽഫുകളുടെ ഇടയിൽ. ലിസ്റ്റിലെ അഞ്ചാമത്തെ ഐറ്റം.”
“ഇപ്പോൾ? കഫേയിൽ ആളുണ്ടല്ലോ!”
“അതാണ് ഇതിലെ രസം.”
അവൻ ചുറ്റും നോക്കി. ഗോപാലൻ ചേട്ടൻ മൂലയിൽ ഒരു പത്രത്തിന് പിന്നിൽ. രണ്ട് കോളേജ് വിദ്യാർത്ഥികൾ ഒരു മേശയിൽ ഹെഡ്ഫോൺ വെച്ച് ഇരിക്കുന്നു. അവൾ അവന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് ലൈബ്രറിയുടെ പിന്നിലേക്ക് നടന്നു. അവിടെ ഉയരമുള്ള ഷെൽഫുകൾക്കിടയിൽ ഒരു ഇടുങ്ങിയ ഇടം. പുസ്തകങ്ങളുടെ മണം. പൊടിയുടെയും പഴയ കടലാസിന്റെയും.
“ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കരുത്,” അവൾ മന്ത്രിച്ചു.
“ഇത് നമ്മൾ ഇതിന് മുമ്പ് പറഞ്ഞതാ.”
“ഇത്തവണ ശരിക്കും.”
അവൻ അവളെ ഷെൽഫിലേക്ക് ചാരി. ഒരു ചുംബനം, ദീർഘമായ, നിശബ്ദമായ. അവളുടെ വിരലുകൾ അവന്റെ ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടണുകളിൽ. പുസ്തകങ്ങളുടെ നട്ടെല്ലുകൾ അവളുടെ പുറത്ത് അമർന്നു. ഒരു നിമിഷം അവൾ ശ്വാസം പിടിച്ചു, പുറത്ത് ആരുടെയോ കാൽപ്പെരുമാറ്റം. അവർ അനങ്ങാതെ നിന്നു, ഹൃദയമിടിപ്പ് കൊണ്ട് മാത്രം പരസ്പരം പറഞ്ഞു. കാൽപ്പെരുമാറ്റം അകന്നുപോയി. അവൾ ശബ്ദമില്ലാതെ ചിരിച്ചു, അവൻ അവളുടെ കഴുത്തിൽ ചുണ്ട് ചേർത്ത് ചിരി ഒതുക്കി. ചെറിയ ഒരു സമയം, ഒരു രഹസ്യം, ഒരു കുസൃതി, ഒരുപാട് ചൂട്. അവർ പിരിഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ മുടിയിൽ ഒരു പൊടി പറ്റി നിന്നിരുന്നു, അവന്റെ ഷർട്ടിന്റെ
ബട്ടൺ മാറിയിട്ടിരുന്നു.
മുന്നിലേക്ക് നടന്നുവന്നപ്പോൾ ഗോപാലൻ ചേട്ടൻ പത്രം താഴ്ത്തി. “ഷെൽഫിൽ നിന്ന് എന്താ ഒരു പുസ്തകം തിരഞ്ഞെടുത്തോ?”
“ഉവ്വ് ചേട്ടാ,” മീര കണ്ണ് താഴ്ത്താതെ പറഞ്ഞു. “വളരെ നല്ല ഒരു പുസ്തകം.”
“പേര് എന്താ?”
“ഇപ്പോൾ പറയാൻ പറ്റില്ല. ഇത് ഒരു രഹസ്യ വായനയാ.”
ഗോപാലൻ ചേട്ടൻ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു, അർജുൻ അവന്റെ ബട്ടൺ ശരിയാക്കാൻ ശ്രമിച്ച് കൂടുതൽ കുഴപ്പത്തിലാക്കി.
❖
അന്ന് രാത്രി, കവിതാസമാഹാരത്തിന്റെ പ്രൂഫ് കോപ്പി നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് മീര അർജുന്റെ കയ്യിൽ കിടന്നു. ജനലിന് പുറത്ത് മഴ ഒരു താരാട്ട് പോലെ.
“അർജുൻ.”
“ഉം?”
“ഇന്ന് ഞാൻ ഒരു കാര്യം ഓർത്തു. ഈ ലിസ്റ്റിൽ ഇതുവരെ ഇല്ലാത്ത ഒരു കാര്യം.”
“എന്താ?”
അവൾ ഒരു നിമിഷം മിണ്ടിയില്ല. അവളുടെ വിരലുകൾ അവന്റെ വിരലുകളിൽ കോർത്തു. കണ്ണുകളിൽ ഒരു പുതിയ തിളക്കം, നാണവും ആകാംക്ഷയും ഒരുപോലെ കലർന്നത്.
“അത് ഇപ്പോൾ പറയുന്നില്ല. നാളെ രാവിലെ നമ്മൾ കുന്നിൻ മുകളിലെ ആ പാറയിൽ പോകും. സൂര്യൻ ഉദിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ പറയാം. ഒരു കാര്യം മാത്രം ഇപ്പോൾ പറയാം.”
“എന്ത്?”
“ഇത് നല്ല കാര്യമാ. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും നല്ല കാര്യം.”
അർജുൻ അവളെ നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണിലെ ആ തിളക്കം, ചുണ്ടിലെ ആ ചെറിയ ചിരി. അവൻ ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല. അവൻ അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ച് നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു.
“എങ്കിൽ ഞാൻ ഇന്ന് രാത്രി ഉറങ്ങില്ല,” അവൻ പറഞ്ഞു. “ആകാംക്ഷ കൊണ്ട്.”
“ഉറങ്ങിയില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ഉറക്കാം.”
“എങ്ങനെ?”
അവൾ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അവന്റെ ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചു. അവൻ
ഉറക്കെ ചിരിച്ചു, വിളക്ക് അണച്ചു, ഇരുട്ടിൽ മഴയുടെ ശബ്ദത്തോടൊപ്പം അവളുടെ ചിരിയും ചുംബനങ്ങളുടെ ശബ്ദവും ഉയർന്നു. പുറത്ത് തേയിലക്കുന്നുകളിൽ മഴ പെയ്തുകൊണ്ടേയിരുന്നു, ദൂരെ ഏതോ കുന്നിൻ ചെരിവിൽ ഒരു നീലമൊട്ട് ഒരു ദളം കൂടി വിടർത്തി.
*(ഭാഗം 4 അവസാനിച്ചു)*
___________________________________________________
എല്ലാപേരും വായിച്ചിട്ട് അഭിപ്രായം പോസിറ്റീവ് and നെഗറ്റീവ് അറിയിക്കണേ….. Please…….
ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ടാൽ like koodi❤️🩹