വിടവിലൂടെയോ പതുക്കെ ഒന്ന് തുറന്നോ നോക്കിയാലോടാ… ഇപ്പോള് നമുക്ക് അകത്തുള്ളതൊന്നും കാണാൻ പറ്റുന്നില്ലല്ലോ, ഒന്ന് തുറന്ന് നോക്കിയാൽ ആ വെളുത്ത മേനിയും ആ കിടപ്പും കാണാമായിരുന്നു!
ശ്രീരാഗ് അങ്ങനെ പറഞ്ഞതും ഫാസിൽ പേടിയും ആവേശവും കലർന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു: “വേണ്ടടാ… ഒരുപക്ഷേ
അകത്തുനിന്ന് ലോക്ക് ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിലോ? അല്ലെങ്കിൽ അവർ നമ്മൾ നോക്കുന്നത് കണ്ടുപിടിച്ചാൽ പിന്നെ ഷാജു നമ്മളോട് എങ്ങനെ പെരുമാറും? നമ്മുടെ കളി പൊളിയും!”
പക്ഷേ, ശ്രീരാഗിന്റെ തലയിൽ കാമം കയറിപ്പറ്റിയിരുന്നു. അവൻ ഫാസിലിന്റെ തടസ്സം വകവെക്കാതെ, വാതിലിന്റെ കൈപ്പിടിയിൽ (Doorknob) പതുക്കെ കൈവെച്ചു. യാതൊരു ശബ്ദവും ഉണ്ടാക്കാതെ അവൻ അത് പതുക്കെ ഒന്ന് തിരിച്ചു നോക്കി.
ശ്രീരാഗ് വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ ഫാസിലിനെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കിക്കൊണ്ട് പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു: “എടാ… കുറ്റിയിട്ടിട്ടില്ലടാ! വാതിൽ അടച്ചിട്ടേ ഉള്ളൂ… എനിക്ക് ചെറുതായിട്ടൊന്ന് തുറന്ന് അകത്തേക്ക് നോക്കണം!”
ഫാസിലിന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് വേഗത്തിലായി. അവൻ ശ്രീരാഗിന്റെ കൈയിൽ
പിടിച്ചുകൊണ്ട് ശ്വാസം അടക്കിപ്പിടിച്ചു നിന്നു. ശ്രീരാഗ് തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് വാതിലിന്റെ പാളി പതുക്കെ, ഒരു ഇഞ്ച് മാത്രം അകലത്തിൽ അകത്തേക്ക് തള്ളി.
അകത്തെ ഇരുട്ടിൽ നിന്നുള്ള ചൂടുള്ള വായുവും, ഹൻസിബയുടെ ആർത്തവിളികളും ശീൽക്കാരങ്ങളും അവരുടെ മുഖത്തേക്ക് നേരിട്ടടിച്ചു. കട്ടിലിന്റെ ആട്ടവും ഞങ്ങൾ പരസ്പരം കോർത്തുപിടിച്ചു നടത്തുന്ന ആ വന്യമായ കളിയുടെ ചെറിയൊരു നിഴലും ആ വിടവിലൂടെ അവർക്ക് മുന്നിൽ പതിഞ്ഞു.
അകത്ത് ഞാന് ഹൻസിബയെ മുകളിൽ നിന്ന് അടിക്കുന്ന ദൃശ്യം പൂർണ്ണമായി വ്യക്തമല്ലെങ്കിലും, ശബ്ദവും അന്തരീക്ഷവും അവരെ പൂർണ്ണമായും ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചിരുന്നു.
അകത്തിരുന്ന് ഞങ്ങളും ആ വാതിൽ പുറത്തുനിന്ന് പതുക്കെ തുറക്കപ്പെടുന്ന ആ ചെറിയ അനക്കം കൃത്യമായി അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വാതിൽ
തുറക്കപ്പെടുന്നുണ്ടെന്ന ആ അറിവ് ഞങ്ങളുടെ ഉള്ളിലെ കാമത്തെ ഇരട്ടിയാക്കി.
ഹൻസിബ കൂടുതൽ ഉച്ചത്തിൽ, “ആഹാ… ഇക്കാ… ഉഫ്… എന്നെ കൊന്നേ…” എന്ന് നീട്ടിവിളിച്ചുകൊണ്ട് ആർത്തുവിളിച്ചു. അപ്പുറത്ത് നിൽക്കുന്ന ഫാസിലിനും ശ്രീരാഗിനും ഈ കാഴ്ചയും ശബ്ദവും കണ്ട് ബോധം പോകുന്ന അവസ്ഥയിലായി.
വാതിലിന്റെ ചെറിയ വിടവിലൂടെ ഉള്ളിലേക്ക് ഉറ്റുനോക്കിയ ഫാസിലിന്റെയും ശ്രീരാഗിന്റെയും കണ്ണുകൾ ഇരുട്ടിൽ വട്ടം കറങ്ങുകയായിരുന്നു. ഫ്ലാറ്റിലെ ലൈറ്റുകളെല്ലാം അണച്ചിരുന്നെങ്കിലും, ജനൽച്ചില്ലുകളിലൂടെ പുറത്തുനിന്നുള്ള ചെറിയ വെളിച്ചം അകത്തേക്ക് പതിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ആ ഇഞ്ചോളം മാത്രം തുറന്ന വാതിലിലൂടെ അകത്തേക്ക് നോക്കിയ അവർക്ക് കാണാൻ കഴിഞ്ഞത് വിയർത്തു കുളിച്ചുകിടക്കുന്ന ഹൻസിബയുടെ വെളുത്ത ശരീരവും,
അവളുടെ മുകളിൽ നിന്ന് ശക്തിയായി ആഞ്ഞടിക്കുന്ന എന്റെ രൂപവുമായിരുന്നു. ഹൻസിബയുടെ അപ്പം പോലെ ഉള്ള വലിയ മുലകൾ ഇരുട്ടിൽ ചാഞ്ചാടുന്നതും, അവളുടെ കാലുകൾ എന്റെ ഇടുപ്പിൽ മുറുകെപ്പിടിച്ച് അവൾ ആർത്തുവിളിക്കുന്നതും കണ്ടുനിൽക്കാൻ അവര്ക്ക് പറ്റിയില്ല.
ഫാസിൽ തന്റെ പാന്റിൽ കൈവെച്ചുപോയി. അവന്റെ കുണ്ണ ഈ കാഴ്ച കണ്ട് ട്രൗസറിനുള്ളിൽ കല്ലുപോലെ കമ്പി ആയിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അവൻ പതുക്കെ വിറയ്ക്കുന്ന സ്വരത്തിൽ ശ്രീരാഗിന്റെ കാതുകളിലേക്ക് മന്ത്രിച്ചു:
“എടാ… എനിക്ക് വയ്യടാ നോക്കിനിൽക്കാൻ… ചേച്ചിയുടെ ഈ കിടപ്പും വെളുത്ത മേനിയും കണ്ടിട്ട് എന്റെ കുണ്ണ പൊട്ടാറായി! ഇത്ത കിടന്ന് പുളയുന്നത് കണ്ടില്ലേ…
ഷാജു കൊതിതീർക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് ഭ്രാന്ത് പിടിക്കുന്നുടാ!”
ശ്രീരാഗും കണ്ണ് വെട്ടിക്കാതെ, ശ്വാസം പോലും
പുറത്തുവിടാതെ ആ കാഴ്ചയിലേക്ക് കണ്ണുംനട്ട് നിന്നു. അവനും തന്റെ പാന്റിലെ മുഴപ്പ് കൈകൊണ്ട് അമർത്തിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് വിറച്ചുവിറച്ചു പറഞ്ഞു: “എനിക്കും അത് തന്നെയാടാ…