അവർ പെട്ടെന്ന് സന്തോഷത്തോടെയും കൂടുതൽ ധൈര്യത്തോടെയും ചേട്ടനോട് പറഞ്ഞു: “Thank you ചേട്ടാ! ചേട്ടനും ഇതൊക്കെ മനസ്സിലായല്ലോ…
എന്നിട്ട് ശ്രീരാഗ് ചേട്ടനെ നോക്കി ഒരു കള്ള ചിരി പാസാക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു: ചേട്ടനും വേണമെങ്കിൽ വന്ന് നോക്കിക്കോളൂ!”
അത് കേട്ടപ്പോൾ രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു ചിരി പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടു. ‘ഞാൻ ഇതിനേക്കാളും വലുതൊക്കെ കണ്ടിട്ടുള്ള ആളാടാ…’ എന്ന് മനസ്സിൽ കരുതിക്കൊണ്ട് ചേട്ടൻ അവരോട് പറഞ്ഞു:
“എന്നെ നിങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തില് കൂട്ടേണ്ട, നിങ്ങളൊക്കെ പയ്യന്മാരല്ലേ… നിങ്ങൾക്ക് ഇതൊക്കെ ഒരു ഹരം ആണെന്ന് എന്ന് എനിക്കറിയാം. എന്തായാലും കുഴപ്പമില്ല, നിങ്ങൾ നടത്തിക്കോ.”
രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ അത് പറഞ്ഞ് അവിടന്ന് മുറിയിലേക്ക് തിരികെ പോയെങ്കിലും, തങ്ങളുടെ രഹസ്യ ഒളിഞ്ഞുനോട്ടം രാമേന്ദ്രൻ
ചേട്ടനും അറിഞ്ഞിട്ടും അദ്ദേഹം അത് തടഞ്ഞില്ല എന്ന യാഥാർത്ഥ്യം ഫാസിലിനും ശ്രീരാഗിനും കൂടുതൽ ധൈര്യവും ലഹരിയുമാണ് നൽകിയത്. ഇനിമുതൽ അവർക്ക് ഫ്ലാറ്റിൽ കൂടുതൽ സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടെ പെരുമാറാനുള്ള ലൈൻ തെളിഞ്ഞിരുന്നു.
അങ്ങനെ അന്ന് രാത്രിയിലെ കളി കഴിഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ വിശ്രമിച്ചപ്പോൾ, ഫാസിലും ശ്രീരാഗും പതിവുപോലെ അവരുടെ ആഗ്രഹം കയറിവന്ന ലഹരിയിൽ നേരെ മുറിയിലേക്ക് കടന്നുചെന്നു.
റൂമിൽ കിടക്കുകയായിരുന്ന രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടന്റെ അരികിലേക്ക് ചെന്ന് ഫാസിൽ ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു: “ചേട്ടാ… എന്താ സാധനം എന്നറിയോ അത്! ശരിക്കും പറഞ്ഞാൽ ആരുടെ ഭാര്യയാണെന്ന് ഓർക്കുമ്പോഴാണ്…
പക്ഷെ കൺട്രോൾ കിട്ടുന്നില്ല ചേട്ടാ. ബാത്ത്റൂമിൽ കയറി വാണം അടിച്ചാലേ ഞങ്ങൾക്ക് സമാധാനം വരുള്ളൂ!”
ശ്രീരാഗും അത് ഏറ്റുപിടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “എന്റെ പൊന്നേ ചേട്ടാ… എന്താ കുണ്ടിയാ.. ചേച്ചിയുടെ! അവൾ ആ കട്ടിലിന്റെ മുകളിൽ കയറി കൗഗേളിൽ ഇരുന്നാടിയതൊക്കെ കണ്ടപ്പോൾ കൺട്രോൾ ഫുൾ പോയി.
രാവിലെ ചേച്ചിയുടെ ഡ്രസ്സിങ്ങും അതിൽ എടുത്തുനിൽക്കുന്ന ആ രൂപവും കണ്ടാൽ മനുഷ്യന്റെ കൺട്രോൾ തെറ്റും ചേട്ടാ! പിന്നെ ഓരോന്നിനും വേണ്ടി നമ്മുടെ മുന്നിൽ വന്ന് നടക്കണതും കുനിയുമ്പോഴുമൊക്കെ…
എന്ത് പറയാനാ, ചേട്ടൻ ഇതൊക്കെ കാണുന്നില്ലേ? ചേട്ടനും കൺട്രോൾ കിട്ടുമോ?”
ഇതു കേട്ട് രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ അവരെ നോക്കി പതുക്കെ ചോദിച്ചു: “നിങ്ങൾ ശരിക്കും അതൊക്കെ കണ്ടോടാ?”
ഫാസിൽ പെട്ടെന്ന് മറുപടി പറഞ്ഞു: “ഇല്ല ചേട്ടാ, നമ്മൾ ആ വാതിലിന്റെ വിടവിലൂടെ നേരെ നോക്കുമ്പോൾ കാണുന്ന ചെറിയ നിഴല് മാത്രമല്ലോ…
നമ്മൾ രാവിലെ മുതൽ നേരിട്ട് കാണുന്നതല്ലേ ആ രൂപം? ഹൻസിബ
ഇടുന്ന വേഷങ്ങളിൽ അവളുടെ ശരീരം അങ്ങനെ തുളുമ്പി നിൽക്കുന്നത്
പകല് വെളിച്ചത്തില് കാണുമ്പോൾ തന്നെ അറിയാലോ ചേട്ടാ, പിന്നെ അതിനെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ പറയേണ്ട ആവശ്യമില്ലല്ലോ!
അങ്ങനത്തെ ഒരു ചരക്കിനെ കാണുമ്പോൾ ഏതൊരുവനാണ് നിയന്ത്രണം വിട്ടുപോകാത്തത്?”
അവരുടെ തുറന്ന പറച്ചിലും കാമ വെറിയും കേട്ട് രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ ഒന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു. എന്നിട്ട് വളരെ കൂളായി അവരോട് പറഞ്ഞു: “ആടാ…
നിങ്ങൾ പറയുന്ന കാര്യം ഒക്കെ സത്യമാണ്, പെണ്ണ് ഒരുമാതിരി വേറെ ലെവൽ ചരക്ക് തന്നെയാണ്! എനിക്ക് പ്രായമുള്ള ഒരാളെന്ന നിലയിൽ ഞാൻ നിങ്ങളെപ്പോലെ ബാക്കി കാര്യങ്ങൾ എടുത്ത് സംസാരിക്കുന്നില്ല എന്നൊളളൂ, എങ്കിലും മോളുടെ രൂപം കണ്ടാൽ ആർക്കായാലും കൊതി തോന്നും.”
രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്
കേട്ടതും അവർക്ക് വല്ലാത്തൊരു സമാധാനമായി. ശ്രീരാഗ് പറഞ്ഞു: “ചേട്ടനും ഞങ്ങളുടെ മനസ്സ് മനസ്സിലാക്കിയ സ്ഥിതിക്ക്, ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾക്ക് വലിയൊരു സമാധാനമായി!”
“ആയിക്കോട്ടെ, നിങ്ങളൊക്കെ പയ്യന്മാരല്ലേ… നടന്നോട്ടെ,” എന്ന് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞിട്ട് രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ തിരിഞ്ഞു കിടന്നു.
തങ്ങളുടെ ആ ഒളിഞ്ഞുനോട്ടവും ആഗ്രഹവുമൊക്കെ രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടനും പൂർണ്ണമായി മനസ്സിലാക്കിയിരിക്കുന്നു എന്നറിഞ്ഞതോടെ, ഫാസിലിനും ശ്രീരാഗിനും കൂടുതൽ ധൈര്യമായി. അവർ നേരെ ബാത്റൂമിൽ കയറി, ഹൻസിബയുടെ രൂപം മനസ്സിൽ വെച്ച് ശക്തിയായി വാണമടിച്ച് ആവേശം തീർത്ത് ഉറങ്ങാൻ കിടന്നു.