അതിനടിയിൽ നിത്യ ഇട്ടത് ഒരു വൈറ്റ് ജീൻസാണ്.. അവളുടെ കൊഴുത്ത തുടകളിൽ അത് പറ്റിപ്പിടിച്ച് കിടക്കുകയാണ്.. അവളുടെ സംഗമ സ്ഥാനത്ത് ത്രികോണാകൃതിയിൽ മുഴച്ച് നിൽക്കുന്നത് കണ്ട് അംബികക്ക് എന്തോ പോലെ തോന്നി..ഇത്തരം വേഷത്തിൽ നിത്യയെ ഇത് വരെ അംബിക കണ്ടിട്ടില്ല..
“ഈ വേഷത്തിലാണോ നീ പുറത്ത് പോവുന്നേ… ?”..
ഇഷ്ടപ്പെടാത്ത മട്ടിൽ അംബിക ചോദിച്ചു..
“ ഈ വേഷത്തിനെന്താ മാഡം കുഴപ്പം… ?.. ഞാൻ പുറത്ത് പോവുമ്പോ ജീൻസും ടീ ഷർട്ടും ഒക്കെത്തന്നെയാ ഇടാറ്… ?”..
“എന്നാലും നമ്മുടെ കൂടെ ആണുങ്ങളൊക്കെയില്ലേ നിത്യേ… അവരുടെ മുന്നിൽ… ?”.
“മാഡം ഇതേത് നൂറ്റാണ്ടിലാ… ഇതൊക്കെയിപ്പോ എല്ലാരും ഇടുന്നതാ മാഡം…”..
അംബികയുടെ വർത്താനം കേട്ട് നിത്യക്ക് ചൊറിഞ്ഞ് കേറുന്നുണ്ട്..
“ഹും… ഓരോരോ വേഷങ്ങള്… “.
അംബികക്കത് തീരെ പിടിച്ചിട്ടില്ല.. നിത്യയുടെ തുടയിടുക്കിലെ ഉന്തലാണ് അവൾക്ക് തീരെ ഇഷ്ടപ്പെടാത്തത്..
“അയ്യേ… മാഡം സാരിയുടുത്താണോ വരുന്നത്… ?.. ചുരിദാറൊന്നുമില്ലേ മാഡം… ?.. ശരിക്കും പറഞ്ഞാ മാഡത്തിന്റെ ബോഡി ഷേപ്പിന് പറ്റിയത് ഇത് പോലെ ജീൻസൊക്കെയാ… മാഡം ജീൻസിട്ടാ നല്ല ഭംഗിയായിരിക്കും… “..
നിത്യ, അംബികയെ ഒന്ന് പൊക്കി വെച്ചു.. അത് കേട്ട് അംബിക അവളെ തുറിച്ച് നോക്കി..
“മാഡം നോക്കണ്ട… ഞാൻ പറഞ്ഞത് സത്യാ… മാഡം ജീൻസും ടീ ഷർട്ടുമിടണം… നാട്ടിലൊന്നുമല്ലല്ലോ മാഡം… ഇവിടെ അറിയുന്നവരായി നമ്മളല്ലേ ഉള്ളൂ… ഇങ്ങിനെ പുറത്തിറങ്ങുമ്പോഴെങ്കിലും ഈ സാരിയൊക്കെയൊന്ന് മാറ്റണം… “..
ഈങ്ങിനെയൊക്കെ നിത്യ, അംബികയോട് സംസാരിക്കുന്നത് ആദ്യമായിട്ടാണ്..
ഗൗരവക്കാരിയായ അംബികത്തമ്പുരാട്ടിയുടെ മുഖത്തൊരു ശോണിമ പരന്നത് നിത്യ കണ്ടു..പെട്ടന്നത് മാറുകയും ചെയ്തു..
“ഉം… നീ നടക്ക്… അവര് കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടാവും… “..
അത്രയും പറഞ്ഞ് അംബിക മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങി.. പറഞ്ഞത് പോലെ സുരേഷും, മുസ്തഫയും ഹാളിൽ അവരെയും കാത്തിരിക്കുകയാണ്.. വേണുവും, സുകുമാരനും മുറ്റത്തിറങ്ങി നിൽപുണ്ട്.. നിത്യയുടെ വേഷം കണ്ട് സുരേഷൊന്ന് നോക്കി.. കുത്തിയുയർന്ന് നിൽക്കുന്ന ഉടയാത്ത മുലകളും, തുടയിടുക്കിലെ വീർത്ത അപ്പവും നോക്കിക്കഴിഞ്ഞാണ് അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയത്.. മുഖവും അവൾ നന്നായി മേക്കപ്പ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.. ചുണ്ടൊക്കെ ചോരച്ചുവപ്പാക്കിയിട്ടുണ്ട്..
കൺപോളകളും, കവിളുകളും ചായമടിച്ച് മനോഹരമാക്കിയിട്ടുണ്ട്..
സുരേഷ് സാറിന്റെ നോട്ടം കണ്ട് നിത്യയൊന്ന് പുളഞ്ഞു.. ആർത്തി പൂണ്ട ആ നോട്ടം അവൾക്കിഷ്ടമായി.. പിന്നെയാണ് സുരേഷ് അംബികയെ നോക്കിയത്.. കടും ചുവപ്പ് പട്ട് സാരിയിൽ മാഡം കത്തിജ്വലിച്ച് നിൽക്കുകയാണ്..
“നമുക്കിറങ്ങിയാലോ മാഡം… ഇപ്പത്തന്നെ വൈകി… ഇനി ഭക്ഷണം കിട്ടണേൽ എവിടെയൊക്കെ കയറിയിറങ്ങണോ ആവോ… ?”..
സുരേഷ് പുറത്തേക്ക് നടന്നു.. പിന്നാലെ മറ്റുള്ളവരും.. അവസാനമിറങ്ങിയ മുസ്തഫ വാതിൽ പൂട്ടി വണ്ടിയുടെ ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിലേക്ക് കയറി..അവനാണിനി വണ്ടിയോടിക്കുന്നത്.. ബാക്കിയുള്ളവരും വണ്ടിയിൽ കയറി..ആ സംഘം മൈസൂരിലെ അവരുടെ ആദ്യത്തെ കാഴ്ചയിലേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചു…
✍️… ഒരു മായാലോകത്തെത്തിയ പ്രതീതിയായിരുന്നു അംബികക്ക്.. ഓരോ കാഴ്ചയും അവൾക്ക് അൽഭുതമായിരുന്നു.. ഉച്ച ഭക്ഷണം കഴിച്ച് നേരെ പോയത് ചാമുണ്ഡേശ്വരി ക്ഷേത്രത്തിലേക്കാണ്.. അവിടുന്നിറങ്ങിയപ്പോ തന്നെ നാല് മണിയായി.. പിന്നെ നേരെ വൃന്ദാവൻ ഗാർഡൻ.. ചെറുപ്പത്തിൽ കൂട്ടുകാരികൾ വർണിച്ച് പറഞ്ഞ വൃന്ദവന്റെ സൗന്ദര്യം അംബിക കൺ നിറയെ കണ്ടു.. അവിടുത്തെ പൂന്തോട്ടങ്ങളും, വർണ വെളിച്ചം വിതറുന്ന ജലധാരയും മനസിന് കുളിർമയേകുന്ന കാഴ്ചയായിരുന്നു..