ക്ഷമിക്കണം, നിങ്ങൾ നൽകിയ ആ സംഭാഷണത്തിന്റെ ആഴം ഉൾക്കൊള്ളിച്ചുകൊണ്ട് കൂടുതൽ വ്യക്തതയോടെ താഴെ വിവരിക്കുന്നു:
“മീരേ…” അർജുൻ മെല്ലെ വിളിച്ചു. ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെപ്പോലെ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ചു കിടന്ന അവൾ “ഊം…” എന്ന് മാത്രം മൂളി.
“നിന്റെ ഫോട്ടോ വേറെ ഫോട്ടോഗ്രാഫർ എടുക്കുന്നു എന്ന് സങ്കൽപ്പിച്ചപ്പോൾ നിനക്ക് നല്ല ആവേശം തോന്നി എന്നാണോ നീ പറഞ്ഞത്?” അർജുന്റെ ചോദ്യം കേട്ടതും മീരയുടെ മുഖം നാണം കൊണ്ട് ചുവന്നു. അവൾ മറുപടി പറയാതെ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം കൂടുതൽ ആഴ്ത്തി ഒളിച്ചു. അവളുടെ ആ മൗനം ഒരു സമ്മതമാണെന്ന് അറിഞ്ഞ അർജുൻ അവളെ പതുക്കെ കുലുക്കി വീണ്ടും ചോദിച്ചു, “പറ മോളെ… അങ്ങനെയല്ലേ?”
അപ്പോഴും അവളിൽ നിന്ന് നാണം കലർന്ന ഒരു “ഊം…” എന്ന മൂളൽ മാത്രമേ പുറത്തുവന്നുള്ളൂ.
അർജുൻ കുറച്ചുനേരം ആലോചിച്ചു. “അപ്പോൾ പിന്നെ ഇത് തന്നെയല്ലേ ആ റിയയുടെ കാര്യത്തിലും ഉണ്ടായത്? അവളും നമ്മൾ ഈ ആസ്വദിക്കുന്നത് പോലെ തന്നെ ഇതൊക്കെ ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ടാകില്ലേ?”
അർജുന്റെ ആ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ മീര പതുക്കെ മുഖമുയർത്തി അവനെ നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഗൗരവവും അതിലേറെ അത്ഭുതവും നിഴലിച്ചു. “അതല്ല കാര്യം ചേട്ടാ…” അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു. “അവളുടെ അച്ഛനും അമ്മയും… അതാണ് എന്നെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്നത്. അവർ ഇതൊക്കെ എങ്ങനെ സഹിക്കുന്നു എന്നല്ല, മറിച്ച് അവർ ഇത് എങ്ങനെ ഇത്രത്തോളം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു എന്നതാണ്!”
മീര തുടർന്നു, “ഒരു മകൾ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്യുന്നത് കണ്ട് ആസ്വദിക്കാനും അതിന് കൂട്ടുനിൽക്കാനും ഒരു അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും എങ്ങനെ കഴിയുന്നു? നമ്മളെപ്പോലെയല്ലല്ലോ ലോകം ചിന്തിക്കുന്നത്. സാധാരണ മാതാപിതാക്കൾക്ക് ഇതൊന്നും സ്വപ്നത്തിൽ പോലും ചിന്തിക്കാൻ കഴിയില്ല. പക്ഷേ അവർ അവളുടെ നഗ്നതയെ ഒരു കലയായോ അതോ മറ്റെന്തെങ്കിലുമായോ ആണോ കാണുന്നത്? അതോ ഇതിനു പിന്നിൽ വേറെന്തെങ്കിലും ഉണ്ടോ?”
അർജുൻ ഒന്ന് നെടുവീർപ്പിട്ടു. “ഹാ… ഓരോരോ മനുഷ്യർ! ലോകത്ത് ഇങ്ങനെയുള്ളവരും ഉണ്ടല്ലോ എന്ന് ഓർക്കുമ്പോൾ തന്നെ വിചിത്രമായി തോന്നുന്നു. സ്വന്തം മകളുടെ ഇത്തരം കാര്യങ്ങളിൽ അവർ കാണിക്കുന്ന ആ താല്പര്യം ശരിക്കും ചിന്തിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറമാണ്.”
റിയയുടെയും അവളുടെ കുടുംബത്തിന്റെയും ആ അസാധാരണമായ രീതികളെക്കുറിച്ച് ഓർത്തുകൊണ്ട് അവർ ആ കട്ടിലിൽ നിശബ്ദരായി കിടന്നു.
ആ മുറിയിൽ കുറച്ചുനേരം നിശബ്ദത തളംകെട്ടി നിന്നു. അർജുൻ പതുക്കെ തന്റെ ഫോണെടുത്ത് ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം തുറന്നു. ഗോവയിലെ കടൽതീരങ്ങളിലൂടെയും റിസോർട്ടുകളിലൂടെയും സഞ്ചരിക്കുന്ന വിവിധ ദമ്പതികളുടെ വീഡിയോകൾ ഒന്നിനുപുറകെ ഒന്നായി അവരുടെ മുന്നിൽ തെളിഞ്ഞുവന്നു. വളരെ കുറഞ്ഞ വസ്ത്രങ്ങൾ മാത്രം ധരിച്ചും, ബിക്നിയണിഞ്ഞും ഒക്കെ തന്റെ ഭർത്താവിനോടൊപ്പം പോസ് ചെയ്യുന്ന സ്ത്രീകളുടെ വീഡിയോകൾ അവർ സസൂക്ഷ്മം നോക്കിനിന്നു.
“ഇത് കണ്ടില്ലേ ചേട്ടാ… സ്വന്തം ഭാര്യയെ ഇത്രയും നഗ്നയാക്കി മറ്റുള്ളവർക്ക് മുന്നിൽ പ്രദർശിപ്പിക്കുന്ന ഭർത്താക്കന്മാർ,” മീര ആ വീഡിയോകളിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി പറഞ്ഞു.
അർജുൻ ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചു. “സത്യത്തിൽ ഞാനും അങ്ങനെയൊരു ഭർത്താവല്ലേ മീരേ?” അവന്റെ ചോദ്യത്തിൽ ഒരുതരം ആത്മപരിശോധനയുടെ സ്വരമുണ്ടായിരുന്നു.
മീര ഉടനെ തന്നെ അവനെ തിരുത്തി. “ചേട്ടൻ അങ്ങനെയല്ലല്ലോ! ഇത് നമ്മുടെ മാത്രം കാര്യമല്ലേ? നമ്മുടെ ഇഷ്ടത്തിനനുസരിച്ച്, നമ്മുടെ സ്വകാര്യതയിൽ മാത്രമാണ് നമ്മൾ ഇതൊക്കെ ചെയ്യുന്നത്. പക്ഷേ ഇവർ ഇതൊക്കെ വീഡിയോ എടുത്ത് നാട്ടുകാരെ മൊത്തം കാണിക്കുകയല്ലേ? ഇവരുടെ ബന്ധുക്കളും മാതാപിതാക്കളും സഹോദരങ്ങളും ഒക്കെ ഇതുകാണുമ്പോൾ എന്താണ് വിചാരിക്കുക?”
അവൾ തുടർന്നു, “ഇങ്ങനെയൊക്കെ വീഡിയോ ഇടുന്നതുകൊണ്ട് അവർക്ക് കുറെ കാശ് കിട്ടുന്നുണ്ടാകാം. പക്ഷേ നാട്ടുകാർ മൊത്തം കാണുമ്പോൾ അവർക്ക് മാനം ഇല്ലേ ചേട്ടാ? നമ്മൾ ചെയ്യുന്നത് നമ്മൾ രണ്ടുപേരും മാത്രമല്ലേ അറിയുന്നുള്ളൂ? അത് നമ്മുടെ സ്വകാര്യതയാണ്, നമ്മുടെ മാത്രം ആസ്വാദനമാണ്.”