നനവാർന്ന സ്വപ്നങ്ങൾ – 10 14

ലിൻഡയുടെ ഈ നിസ്സാരവൽക്കരണം കേട്ടപ്പോൾ മീരയുടെയും അർജുന്റെയും തല കറങ്ങുന്നതുപോലെ തോന്നി. അവർ പരസ്പരം നോക്കി. സിനിമാലോകത്തെ ‘പ്രൊഫഷണലിസം’ ഇത്രത്തോളമുണ്ടെന്ന് അവർ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും കരുതിയിരുന്നില്ല.

“പക്ഷേ ചേച്ചി… അവൾക്ക് വേദനിക്കുന്നു എന്ന് പറയുമ്പോൾ…” മീര പതർച്ചയോടെ ചോദിച്ചു.

“അതൊക്കെ ഒന്ന് രണ്ട് ദിവസം കഴിയുമ്പോൾ മാറിക്കോളും മോളേ. വലിയ നിലയിൽ എത്തണമെങ്കിൽ ഇതൊക്കെ സഹിക്കേണ്ടി വരും. നീ അതൊന്നും ഓർത്ത് വിഷമിക്കണ്ട.” ലിൻഡ കൂസലില്ലാതെ പറഞ്ഞു നിർത്തി.

മീര ഫോൺ കയ്യിൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു. അർജുന്റെ മുഖത്ത് കടുത്ത ഗൗരവം പടർന്നു. റിയയുടെ ആ സങ്കടം നിറഞ്ഞ വാക്കുകൾ അവരുടെ കാതുകളിൽ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

അതുകേട്ടതോടെ മീരയുടെയും അർജുന്റെയും ഉള്ളൊന്ന് പിടഞ്ഞു. സ്വന്തം മകൾക്ക് നേരിടേണ്ടി വന്ന ആ വേദനയെയും അപമാനത്തെയും ഇത്ര നിസ്സാരമായി കാണാൻ ഒരു അമ്മയ്ക്ക് എങ്ങനെ കഴിയുന്നു എന്നോർത്ത് അവർക്ക് വിശ്വസിക്കാനായില്ല. ലിൻഡയുടെ വാക്കുകളിൽ നിറഞ്ഞുനിന്ന ആ തണുപ്പൻ മനോഭാവം അവരെ ശരിക്കും ഞെട്ടിച്ചുകളഞ്ഞു.

“സ്വന്തം കൊച്ചിനെ ഒരുത്തൻ പച്ചയ്ക്ക് വേദനിപ്പിച്ചിട്ടും, ഇവര് പ്രൊഫഷണലിസം എന്ന് പറഞ്ഞ് ന്യായീകരിക്കുകയാണോ?” അർജുൻ പല്ലു കടിച്ചു കൊണ്ട് മീരയുടെ കാതിൽ മന്ത്രിച്ചു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ അമർഷം ജ്വലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

മീരയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു പിടച്ചിലായിരുന്നു. സിനിമ എന്ന വർണ്ണലോകത്തിന് പിന്നിൽ ഇത്രയും ക്രൂരമായ മുഖമുണ്ടെന്ന് അവൾ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും കരുതിയിരുന്നില്ല. “ചേച്ചീ… റിയാ മോൾക്ക് അത് സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നതിലും വലുതായിരിക്കില്ലേ? അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ അത്രയും സങ്കടമുണ്ടായിരുന്നു…” മീര പതർച്ചയോടെ ചോദിച്ചു.

എന്നാൽ ലിൻഡയുടെ ഭാഗത്തുനിന്നും വന്ന മറുപടി അതിലും ഭീകരമായിരുന്നു. “മോളേ മീരേ, ഇതൊക്കെ ഇത്രയ്ക്ക് അത്ഭുതപ്പെടാൻ എന്തിരിക്കുന്നു? വലിയ നിലയിൽ എത്തണമെങ്കിൽ ചിലതൊക്കെ സഹിക്കണം. വേദനയൊക്കെ മാറും, പക്ഷേ ഈ കിട്ടുന്ന പേരും പ്രശസ്തിയും എന്നും കൂടെയുണ്ടാകും. അവളുടെ പപ്പയും അവിടെത്തന്നെയുണ്ടായിരുന്നു, പുള്ളിക്കില്ലാത്ത എന്ത് പരാതിയാ നമുക്ക്?”

ലിൻഡയുടെ ആ കൂസലില്ലാത്ത സംസാരം കേട്ട് മീരയുടെയും അർജുന്റെയും തല കറങ്ങുന്നതുപോലെ തോന്നി. ഫോൺ കട്ട് ആയി.

ലിൻഡ ഫോൺ വെച്ചെങ്കിലും മീരയും അർജുനും ആ ഫോട്ടോയിൽ നിന്ന് കണ്ണ് മാറ്റാൻ കഴിയാതെ തരിച്ചുനിന്നുപോയി.

“നോക്കിക്കേ അർജുൻ…” മീര പതുക്കെ പറഞ്ഞു. “സ്വന്തം മകൾ മറ്റൊരുവന്റെ കൂടെ കട്ടിലിൽ കുത്തിമറിയുന്നത് ചുറ്റും ഒരുപാട് പേർ നോക്കി നിൽക്കെ ഷൂട്ട് ചെയ്യുന്നു. അത് കണ്ട് രസിച്ച് കൈയടിക്കാൻ അവളുടെ അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും എങ്ങനെ കഴിയുന്നു?”

“അതൊരു വലിയ ലോകമാണ് മീരേ,” അർജുൻ ആ ഫോട്ടോയിലേക്ക് നോക്കി നെടുവീർപ്പിട്ടു. “എത്ര മോഡേൺ ആണെന്ന് പറഞ്ഞാലും, കലയുടെ പേരിലാണെങ്കിൽ പോലും, മാതാപിതാക്കൾക്ക് മുന്നിൽ വെച്ച് ഇങ്ങനെയൊക്കെ… ഇത് അംഗീകരിക്കാൻ നമ്മളെ പോലുള്ളവർക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടായിരിക്കും.”

ഫോൺ വീണ്ടും റിംഗ് ചെയ്തു. ലിൻഡ തന്നെ.

ലിൻഡയുടെ ചിരി ഫോണിലൂടെ അലയടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. അടുത്ത കഥ പറയാനുള്ള ആവേശത്തിലായിരുന്നു അവർ.

“മീരേ, അതുകഴിഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ ഗോവ സ്റ്റേഡിയത്തിൽ ഐ.എസ്.എൽ ഫുട്ബോൾ മത്സരം കാണാൻ പോയി. അവിടെ നടന്നത് വലിയൊരു തമാശയായിരുന്നു!” ലിൻഡ പറഞ്ഞു നിർത്തി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. “സ്റ്റേഡിയത്തിൽ പോകുന്നു എന്ന് കേട്ടപ്പോൾ പ്രിയ കരുതിയത് ഏതെങ്കിലും ജിമ്മിലേക്കോ മറ്റോ ആണെന്നാണ്. അവൾ നല്ല അസ്സൽ ജിം ഡ്രസ്സും ഇട്ടാണ് ഇറങ്ങിയത്. അവിടെ ചെന്ന് ഗാലറിയിൽ ഇരുന്നപ്പോഴാണ് അവൾക്ക് മനസ്സിലായത് ഇത് ഫുട്ബോൾ കളിയാണെന്ന്! ഞങ്ങൾ അത് നേരത്തെ പറയാതെ അവളെ നന്നായിട്ടൊന്ന് പറ്റിച്ചു. ഹഹഹ!”

ലിൻഡയുടെ ചിരി കേട്ട് മീരയും അർജുനും പരസ്പരം നോക്കി. “എന്നിട്ട് അവൾ ആ വേഷത്തിൽ തന്നെയാണോ കളി കണ്ടത്?” മീര പതുക്കെ ചോദിച്ചു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *