ഇനിയെങ്ങാനും എന്റെ കയ്യിലിരിപ്പ് കാരണം, സുഖം സഹിക്കാനാവാതെ അവളുടെ വായിൽ നിന്നും വല്ല ശീൽക്കാരമോ മറ്റോ പുറത്തു ചാടിയാൽ… നിധി ചിലപ്പോൾ വണ്ടി കൊക്കയിലേക്ക് വിടും!😐
വേണ്ട… തൽക്കാലം വെറുതെ ഒരു സാഹസത്തിന് മുതിരണ്ട.
വീടെത്തട്ടെ…പതിയെ തിന്നാൽ പനയും തിന്നാം എന്നാണല്ലോ പ്രമാണം!
മനസ്സിൽ തോന്നിയ സങ്കോചം കാരണം, പാതിവഴിയിൽ ആ ശ്രമം ഉപേക്ഷിച്ച് ഞാൻ സാവധാനം കൈ പിൻവലിക്കാൻ തുടങ്ങി.
പക്ഷേ…
എന്നെ ഞെട്ടിച്ചുകൊണ്ട്, പെട്ടെന്ന് അവളുടെ മൃദുവായ വിരലുകൾ എന്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ പിടിമുറുക്കി.
പിൻവലിക്കാൻ ശ്രമിച്ച എന്റെ കൈകളെ അവൾ തടഞ്ഞു. ശേഷം… ഒട്ടും മടിക്കാതെ, എന്റെ കൈപ്പത്തി മെല്ലെ ഉയർത്തി, അവളുടെ ആ വിറയ്ക്കുന്ന, മൃദുവായ മുലകളിലേക്ക് അവൾ തന്നെ വെച്ചുതന്നു.
അന്ന് പാതിമറഞ്ഞ ബോധത്തോടെയായിരുന്നെങ്കിൽ ഇന്ന് ആമി പൂർണമായും അവളുടെ മനസ്സും ശരീരവും എനിക്ക് തരുകയായിരുന്നു…
ഇനി ഞാനായിട്ട് കൺട്രോൾ ചെയ്യുന്നതിൽ അർത്ഥമില്ല…
അത്രയും നേരം ഉറങ്ങിക്കിടന്ന എന്റെ ഉള്ളിലെ കുണുവാവ, കിട്ടിയ അവസരം മുതലെടുത്ത് ഉണർന്നെണീറ്റു. പുത്തൻ കളിപ്പാട്ടം കിട്ടിയ കുട്ടിയെപ്പോലെ എന്റെ കൈവിരലുകൾ ആ മൃദുലമായ മാംസളതയിൽ അമ്മാനമാടാൻ തുടങ്ങി.
ആദ്യം മൃദുവായി തഴുകിയും, പിന്നെ ആവേശത്തോടെ ഞെക്കിപിഴിഞ്ഞും എന്റെ കൈകൾ അവിടെ ആറാടി.
വസ്ത്രത്തിനുള്ളിലൂടെ വിരലുകൾ ആ വിറയ്ക്കുന്ന കുഞ്ഞു മുലക്കണ്ണുകളെ തേടി അലഞ്ഞു. ഒടുവിൽ അത് കണ്ടെത്തിയതും, പെരുവിരൽ കൊണ്ട് അതിലൊന്ന് ഉരസിയപ്പോൾ അവളൊന്ന് പിടഞ്ഞുപോയി.
തൊട്ടുമുന്നിൽ നിധിയും ചേച്ചിയുമുള്ളത് കൊണ്ട് ഒച്ചയെടുക്കാൻ കഴിയാതെ അവൾ എന്റെ മടിയിൽ ഇരുന്ന് ഞെരിപിരികൊണ്ടു. സുഖം സഹിക്കാനാവാതെ അവളുടെ ശ്വാസഗതി ഉയർന്നു.
ശബ്ദം പുറത്തു വരാതിരിക്കാൻ അവൾ എന്റെ കഴുത്തിൽ മുഖം കൂടുതൽ പൂഴ്ത്തി. ഒരു വന്യതയോടെ, പല്ലുകൾ എന്റെ കഴുത്തിൽ അമർത്തിക്കൊണ്ട് അവൾ ആ സുഖം ഏറ്റുവാങ്ങി.
താഴെ… എന്റെ ഉദ്ധരിച്ചു നിൽക്കുന്ന കുട്ടനിലേക്ക് അവളുടെ ചന്തികൾ ശക്തിയായി അമർന്നു.
താളത്തിൽ അവളൊന്നു ഇളകിയപ്പോൾ, ആ ഉരസലിലും അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ചൂടിലും, ചുറ്റുമുള്ളതൊന്നും ഓർമ്മയില്ലാതെ ഞാൻ വേറെ ഏതോ ലോകത്തേക്ക് വഴുതി വീഴുകയായിരുന്നു.
പെട്ടെന്നാണ് കാർ സഡൻ ബ്രേക്കിട്ട പോലെ നിന്നത്.
ആ കുലുക്കത്തിൽ ഞാനും ആമിയും ഒന്ന് ഉലഞ്ഞുപോയി.
യാഥാർത്ഥ്യത്തിലേക്ക് തിരിച്ചുവന്നതുപോലെ, ആമി സാവധാനം എന്റെ കൈകൾ അവളുടെ മുലകളിൽ നിന്നും വേർപെടുത്തി. തികച്ചും മര്യാദക്കാരിയായ ഒരു കുട്ടിയെപ്പോലെ അവൾ സീറ്റിലേക്ക് ചാരിയിരുന്ന് മുന്നിലേക്ക് നോക്കി.
ആ സുഖത്തിന്റെ ആലസ്യത്തിൽ നിന്നും ഞെട്ടിയുണർന്ന ഞാനും പുറത്തേക്ക് നോക്കി. വണ്ടി റോസിന്റെ വീടിന് മുന്നിൽ എത്തിയിട്ടുണ്ട്.
ആമിയെ മടിയിലേക്ക് നേരേ ഇരുത്തിക്കൊണ്ട് ഞാൻ റോസിനെയും കൃതികയെയും തട്ടിവിളിച്ചു.
“എടി… എഴുന്നേൽക്ക്… സ്ഥലമെത്തി…”
ആദ്യം വിളിച്ചപ്പോൾ ഉറക്കപ്പിച്ചിൽ എന്തൊക്കെയോ പിറുപിറുക്കുക മാത്രമാണ് അവർ ചെയ്തത്. ഞാൻ വീണ്ടും തോളിൽ പിടിച്ച് കുലുക്കിയപ്പോഴാണ് അവർ കഷ്ടപ്പെട്ട് കണ്ണ് തുറന്നത്.
ചുറ്റും നോക്കി സ്ഥലമെത്തി എന്ന് മനസ്സിലായപ്പോൾ, ശരീരം അനക്കാൻ വയ്യെന്നപോലേ കുറച്ചു സമയംകൂടി കാറിനകത്ത് കിടന്നിട്ടാണ് അവർ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിയത്…
ഞാനും അവരുടെ പിന്നാലെ കാറിൽ നിന്നിറങ്ങി.
ക്ഷീണം കൊണ്ട് വേച്ചുപോകുന്ന കൃതികയെ കണ്ടപ്പോൾ എന്തെങ്കിലും ഒന്ന് സംസാരിക്കണമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. ഞാൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.
“കൃതികാ… നീ…”
പക്ഷേ, അവൾ എനിക്ക് മുഖം തന്നില്ല. എന്നെ ഒന്ന് നോക്കുക പോലും ചെയ്യാതെ അവൾ റോസിനേ തന്റെ തോളിലേക്കിട്ട് നടന്നു..