ഹോ…. എങ്ങും അന്വേഷിച്ച് പോവേണ്ടി വന്നില്ല….
കക്ഷി വലത്തേ സൈഡിലുള്ള ഒരു വലിയ മരത്തിന്റെ വേരിലിരിപ്പുണ്ട്…
കൈകൾകൊണ്ട് കാൽ മുട്ടിനേ ലോക്ക് ചെയ്ത് തല അതിന് മുകളിൽ കമഴ്ത്തി വച്ചാണ് ഇരിക്കുന്നത്…..
ഒരുമാതിരി കരയുന്നത് പോലേ…
ഞാൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു…
വിളിക്കേണ്ടി വന്നില്ല എന്റെ കാൽ പെരുമാറ്റം കേട്ട് അവൾ തല പൊന്തിച്ചു…
😳
നിധി കരയുകയായിരുന്നു… അവളുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും ഇപ്പോഴും കണ്ണുനീർ ഒലിക്കുന്നുണ്ട്…
എന്നേ കണ്ടതും അവൾ ചാടിയെഴുന്നേറ്റു…
അവളുടെ വരവ് കണ്ടിട്ട് ഒരടിക്കുള്ള കാൾ ഉണ്ടെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഞാൻ കണ്ണുകൾ പൊത്തി കവിൾ അവൾക്കു നേരേ നീട്ടി…
ശരീരം തനിയേ പ്രതികരിച്ചതാണെങ്കിലും ഞാൻ ഒരുപാട് മാറിയിരിക്കുന്നു….
പക്ഷേ അവൾ വന്നെന്നേ കെട്ടിപിടിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്…. കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും അവളുടെ മുലകളുടെ മർദ്ദം ഒരുപാട് കാലത്തേ സന്ദോഷം തന്നു….
ഹോ എന്തൊരു സുഖം……
കെട്ടി പിടിക്കൽ കഴിഞ്ഞ് അവൾ എന്റെ ശരീരം മുഴുവൻ പരിശോധിക്കാൻ തുടങ്ങി…
ഒരമ്മയുടെ വാത്സല്യമോ ഒരു കാമുകിയുടെ പരിചരണമോ അങ്ങനെ എന്തൊക്കെയോ തോന്നിക്കും വിധമായിരുന്നു അവളുടെ പെരുമാറ്റം..
ഒരുനിമിഷം എന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത് നിധിയല്ല എന്ന് വരേ തോന്നി…
പക്ഷേ ആ തോന്നലിന് അധികം നേരത്തേ ആയുസുണ്ടായിരുന്നില്ല…
പരിശോധിച്ച് കഴിഞ്ഞ് എനിക്ക് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയതും കൈ വീശി ഒറ്റ അടിയായിരുന്നു തോളിനിട്ട്..
“ആരുടെ കാലിന്റെടേൽ പോയി കിടക്കായിരുന്നെടാ നീ. നിന്നോട് ഞാൻ ചെടി ഇവിടേ തപ്പാനല്ലേ പറഞ്ഞത്…?”
രണ്ട് ചീത്ത വിളിച്ച ശേഷം അവൾ എനിക്ക് നേരേ അവൾ പറിച്ചെടുത്ത ചെടികൾ നീട്ടി…
ഇവൾക്കിതെവിടുന്ന് കിട്ടി…? ഇവിടെയൊക്കെ തിരഞ്ഞിട്ടും ഒന്നുപോലും കിട്ടാതിരുന്ന ഞാൻ എന്താ അപ്പോ പൊട്ടനോ…. 😐
“അത് പോട്ടേ നീയെന്താ നനഞ്ഞിരിക്കുന്നത്…”
അവൾ മുഖ ഭാവം മാറ്റി ചോദിച്ചു….
“അത് അരുവിയിലേക്കൊന്ന് കാൽ വഴുതി വീണതാ ”
ഞാൻ മറുപടി കൊടുത്തു
ഞാൻ അങ്ങനേ പറഞ്ഞെങ്കിലും അവളുടെ കണ്ണുകൾ കണ്ടാലറിയാം പറഞ്ഞതൊന്നും വിശ്വസിക്കുക പോയിട്ട് വിലക്ക് പോലും എടുത്തിട്ടില്ല എന്ന കാര്യം.
കൂടുതൽ നേരം അവിടേ നിന്നാൽ അവൾ വീണ്ടും കുത്തി കുത്തി ചോദിക്കും…ഞാൻ തിരിച്ചു ബൈക്കിനടുത്തേക്ക് നടന്നു എന്റെ പിന്നിലായി അവളും…
തിരിച്ചു പോവുന്ന വഴി അവൾ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞെന്നേ ചീത്ത പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും എന്റെ മനസ്സിൽ പൂർണമായും ആ കവാടമാണ്…
കാട് വിട്ട് ഞങ്ങൾ വെളിയിലേക്ക് വന്നു…ഒരു മറയുമില്ലാതെ സൂര്യപ്രകാശം കണ്ടതിലും വലിയ സന്ദോഷം അപ്പോൾ എനിക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല….
സമയം ഒരുപാട് വൈകിയിരിക്കുന്നു… ഏകദേശം ഉച്ച കഴിഞ്ഞു…
ക്ഷേത്രത്തിലേക്കാണെന്നും പറഞ്ഞ് ഇറങ്ങിയ ആന്റിയോടിനി എന്ത് പറയും..
ഇവളോട് തന്നേ ചോദിക്കാം… ഇതെല്ലാം ഇവളുടെ ഐഡിയ അല്ലേ…
ചോദിക്കാൻ തിരിഞ്ഞതും അവളുടെ ഒരു വിരൽ എന്റെ നെറ്റിയിൽ തൊട്ടിരുന്നു…
കയ്യിൽ ചന്ദനവുമേന്തി സൂര്യരഷ്മികളാൽ തിളങ്ങി നിൽക്കുന്ന ശ്രീ നിധിയെന്ന നിധിയുടെ അഴക് വിവരിക്കാൻ കഴിയുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു…
“പോവാം…. ”
“ഏഹ്… ആഹ്….. ”
സ്വപ്ന ലോകത്തിൽ നിന്നും ഉണർന്ന ഞാൻ ബൈക്കെടുത്ത് വീട്ടിലേക്ക് വിട്ടു….
അത്യാവശ്യം സ്പീഡിൽ പോയതുകൊണ്ട് തന്നേ ഡ്രസ്സ് ഒക്കെ നല്ല രീതിയിൽ ഉണങ്ങിയിരുന്നു… വീട്ടിലെത്തിയതും ബൈക്കിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടെന്നതുപോലെ ആന്റി പൂമുഖത്തേക്ക് വന്നു…
എന്റെ മുഖത്ത് പിടിക്കപ്പെടേമോ എന്ന ആശങ്കയാണെങ്കിൽ,നിധിയുടെ ഡിക്ഷണറിയിൽ അങ്ങനെയൊരു കാര്യമേ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല…..
“എന്താ മക്കളേ വൈകിയത്…. ”