കണ്ടത്തിൽ ഇഷ്ട്ടപെട്ടവ ഞാൻ പറിച്ചെടുത്തു.പ്രണയ സൂചകമായി ആമിക്ക് കൊടുക്കാൻ വേണ്ടി…
കുറച്ചു ദൂരം കഴിഞ്ഞതും അരുവിയുടെ ഒഴുക്ക് അത്യാവശ്യം വലിയ ഒരു ഗർത്ഥത്തിലേക്ക് വീഴാൻ തുടങ്ങി…പെട്ടന്ന് ആർക്ക് നോക്കിയാലും കാണാൻ പറ്റാത്ത വിധം വലിയ..വലിയ..പുല്ലുകൾ അതിനു ചുറ്റുമുണ്ടായിരുന്നു…
അതിലേക്ക് പാളി നോക്കിയപ്പോൾ വെള്ളം ഒരു ചെറിയ വെള്ള ചാട്ടം പോലേ നിലത്തേക്ക് പോവുകയാണ്…
പോവുന്നത് മാത്രമേ കാണാൻ സാധിക്കു ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കിയാൽ വെറും ഇരുട്ടാണ്
ആ കുഴിയുടെ ഉള്ളിലേക്ക് ഇറങ്ങാനൊക്കെ തോന്നും… പക്ഷേ നമ്മൾ ചെയ്യരുത്.. പ്രത്യേകിച്ചും ഇങ്ങനെയുള്ള സന്ദർഭങ്ങളിൽ….
ഞാൻ പിന്തുടരുന്നത് നിർത്തി തിരിച്ചു പോവാൻ തീരുമാനിച്ചു….
പെട്ടെന്നാണ് അതിനുള്ളിൽ നിന്നും അവ്യക്തമായ ഒരു ശബ്ദം കേട്ടത്…
ഒരു നിമിഷം ഞാനൊന്ന് കിടുങ്ങി…
വീണ്ടും ആ കുഴിയിലേക്കൊന്ന് പാളി നോക്കി…
ഇരുട്ടാണ്…
പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ഫോണെടുത്തു ഉള്ളിലേക്ക് അടിച്ചു നോക്കാൻ ശ്രമിച്ചതും. വയറിലേ മുറിവിൽ നിന്നും കുത്തിവലിക്കുന്ന വേദന….എല്ലാം പെട്ടന്നായതുകൊണ്ട് തന്നെ കയ്യിൽ നിന്നും ഫോൺ താഴോട്ട് വീണു…
പക്ഷേ അത് ശ്രദ്ധിക്കാൻ എനിക്ക് നേരമുണ്ടായിരുന്നില്ല… കാരണം വേദനയെന്നേ തിന്നുകയാണ്..
വേദന കാരണം ഉണ്ടായ പിടച്ചിലിൽ ഞാൻ കുഴിയുടെ വക്കത്തായിരുന്നു എന്ന കാര്യം പറ്റേ മറന്നിരുന്നു….
അടിതെറ്റി അതിലേക്ക് വീഴുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിലേക്ക് വന്നത് എന്റെ കുടുംബത്തിന്റെയോ അല്ലെങ്കിൽ കൂട്ടുകാരുടെയോ മുഖമായിരുന്നില്ല…
കുറച്ചു ദിവസം മുന്നേ കണ്ട മഞ്ഞുമൽ ബോയ്സിലേ സുഭാഷിന്റെ മുഖമായിരുന്നു….
കുട്ടേട്ടാ എന്ന് വിളിക്കാൻ പോലും ഒരു മൈരനുമില്ലല്ലോ അടുത്ത്….
ഞാൻ എന്റെ അവസാന നിമിഷങ്ങൾ ഓർത്ത് കണ്ണടച്ചു…
മരണം ഏറ്റുവാങ്ങാനായി സജ്ജനായി…
“ബ്ലും….. ”
തൊട്ടടുത്ത നിമിഷം ഞാൻ ചെന്നു പതിച്ചത് വെള്ളത്തിലേക്കാണ്…
എല്ലാത്തിനും റെഡിയായി പാറയിൽ തലയിടിച്ചു മരിക്കാൻ തയ്യാറായ എനിക്ക് അതൊരു അപ്രതീക്ഷിതമായ കാര്യമായിരുന്നു….
വെള്ളം ശരീരത്തിലേക്ക് കയറാനുള്ള എല്ലാ വഴിയിലൂടെയും കയറി….കുറച്ച് നിമിഷം ഞാൻ എന്നോട് തന്നേ മല്ലിട്ടു..
അവസാനം, എവിടെയോ ഒരു തെളിച്ചം…
പക്ഷേ അത് മുകളിൽ നിന്നല്ല അടിയിൽ നിന്നാണ്…
ശരീരം നിയന്ത്രണത്തിലാക്കിയ ശേഷം ഞാൻ അടിയിലോട്ട് നോക്കി….
ആ കാഴ്ച്ച ഒരു നിമിഷം ഇതെല്ലാം വെറും സ്വപ്നം മാത്രമായിരിക്കുമോ എന്ന് പോലും എന്നേ ചിന്തിപ്പിച്ചു….
ആ പ്രകാശം വരുന്നത് വെള്ളത്തിനടിയിലായി സ്ഥിതികൊള്ളുന്ന ഒരു കവാടത്തിനു മുന്നിൽ നിന്നാണ്…
അതിന് മുന്നിൽ കത്തിജ്വലിക്കുന്ന നീലയും പച്ചയും നിറത്തിലുള്ള തീ പന്തവും…
കൂടുതൽ നേരം അതിലേക്ക് നോക്കാൻ സാധിച്ചില്ല. ശ്വാസം മുട്ടി തുടങ്ങിയിരുന്നു…
എന്റെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ മസിലുകളും അവസാന തുള്ളി ശക്തിയും ഉപയോഗിച്ച് ഞാൻ മുകളിലേക്ക് കയറി പൊങ്ങി……
“ഹാഫ്— ഹാഫ്—”
മുകളിലെത്തിയതും ഞാൻ ശ്വാസം വലിച്ചെടുത്തു
ഉഫ് സ്വർഗ്ഗം….
കാഴ്ച മങ്ങിയിരുന്നു…
ശരീരത്തിൽ നിന്നും വെള്ളം തുപ്പി പുറത്തെടുത്തു…
ചെവിയിൽ ഇപ്പോഴും വെള്ളത്തിന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കാം….
പക്ഷേ ജീവനുണ്ട് സമാധാനം….
“ഹാഫ്— ഹാഫ്—”
ഞാൻ വീണ്ടും ശ്വാസം വലിച്ചെടുത്തു..
പ…പക്ഷേ…വെള്ളത്തിന്റെ അടിയിൽ കണ്ടത്…?
അതൊരു കവാടം മാത്രമായിരുന്നെങ്കിൽ കൂടേ എനിക്ക് കുഴപ്പമില്ലായിരുന്നു പക്ഷേ വെള്ളത്തിനടിയിൽ കത്തി ജ്വലിക്കുന്ന ആ തീ പന്തങ്ങൾ.., അതെന്ത് മൈര് 😐…
ഇനി ഞാൻ കണ്ടതിന്റെ കുഴപ്പം വല്ലതുമായിരിക്കുമോ….
ഞാൻ വീണ്ടും മുങ്ങി അടിയിലോട്ട് പോയി…
ആ വെളിച്ചം എന്റെ മുന്നിൽ വീണ്ടും പ്രത്യക്ഷമായി….