അതിനായി ഈ അമ്മ എന്തുവേണേലും അവന് മുൻപിൽ തുറന്നു കൊടുക്കും മീനു കുട്ടി എന്ന് മനസ്സിൽ പറഞ്ഞോണ്ട് മീനുവിനെ ചേർത്തു പിടിച്ചമർത്തുമ്പോൾ തണുത്ത കാറ്റെറ്റ് അവളുടെ ശരീരവും മനസ്സും ഒരുപോലെ കുളിർന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
വിടർന്നു പോയ അവളുടെ ചെങ്കഥളി പൂവിൽ നിന്നും തേനരുവി ഉരുകി ഒലിക്കുവാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.
കുളിരേറ്റ ശരീരവും മോഹങ്ങൾ നിറഞ്ഞ മനസ്സുമായി വരാൻ പോകുന്ന നല്ല നിമിഷങ്ങളെയും ഓർത്ത് കൊണ്ട് അവൾ യാത്ര തുടർന്നു…
കുളിച്ചു ഫ്രഷ് ആയി കൊണ്ട് നിർമ്മാലയും മീനുവും
അവിടെ എത്തുമ്പോൾ നേരം അർദ്ധ രാത്രി കഴിഞ്ഞിരുന്നു ..
ശ്രീയെ കണ്ടതും മീനു അവന്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടിച്ചെന്നു.
മരണവീടും ചുറ്റിലും ആളുകൾ ഉള്ളതും മനസ്സിലാക്കിയ ശ്രീ അവളെ ചേർത്തു പിടിച്ചോണ്ട് നിന്നു.
അപ്പോഴേക്കും നിർമല അങ്ങോട്ടേക്ക് എത്തി.
മീനു താഴെ ഇറങ്ങിയേ അങ്കിളിനെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കരുത് എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ.
ഹ്മ്മ് ശരി അമ്മേ എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് മീനു അനുസരണയുള്ള കുട്ടിയായി മാറി.
അവളുടെ മാറ്റം കണ്ട് നിർമലക്കു അതിശയം വന്നെങ്കിലും അവളതു പുറത്ത് കാണിച്ചേയില്ല.
നിർമല ശ്രീയോട് കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ സംസാരിച്ചു കൊണ്ട് ഒതുങ്ങി നിന്നു.
ശ്രീയുടെ അമ്മയെ കണ്ട് വാക്കുകൾ കൊണ്ട് സാന്ത്വനം നൽകികൊണ്ടിരുന്നു.
ശ്രീ അമ്മക്ക് അവരെ രണ്ടുപേരെയും പരിചയപ്പെടുത്തി കൊടുത്തിരുന്നു.
സാവിത്രിക്ക് നിർമ്മലയുടെ വാകുകളും നല്ലത് പൊലെ സാന്ത്വനം ഏകി കൊണ്ടിരുന്നു.
എല്ലാം കഴിഞ്ഞു ഇനി മടങ്ങാനുള്ള സമയമാണ്. അതോർത്തപ്പോൾ നിർമ്മലയുടെ ഉള്ളം വേദനിക്കുന്നത് അവളറിഞ്ഞു.
മീനുമോൾ അവിടെ ഒന്ന് രണ്ടു പേരുമായി നല്ല കൂട്ടായി കഴിഞ്ഞിരുന്നു അപ്പോഴേക്കും.
തിരിച്ചു പോകാതെ അവന്റെ കൂടെ കൂടാൻ നിർമ്മാലയുടെ ഉള്ളം തുടിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു.
ഒരു പക്ഷെ മരണ വീട് അല്ലായിരുന്നേൽ നിർമല അവനെ ചേർത്തു പിടിച്ചു നിന്നേനെ എന്നവൾക്കു തന്നെ തോന്നിപോയി.
മോളെ പോകാം എന്നുള്ള നിർമ്മലയുടെ വാക്കുകൾ ശ്രീയെ വേദനിപ്പിച്ചു എങ്കിലും
പോയേ പറ്റു എന്നവനും അറിയാം.
അവൻ മീനുമോളെ ഉമ്മവെക്കുന്നത് നിർമല ആസ്വദിച്ചു നോക്കി നിന്നു പോയി.
യാത്രയെല്ലാം പറഞ്ഞകലുമ്പോൾ നിർമല അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയതേയില്ല.
അവർക്കറിയാം തന്നെകൊണ്ട് സാധിക്കില്ല എന്ന്.
വേഗംമോളെയും കൊണ്ട് വണ്ടിയിലേക്ക് കയറിയതും വണ്ടി പുറപ്പെട്ടു നിർമ്മലയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.
അയ്യേ അമ്മ കരയുകയാണോ.ദേ അങ്കിൾ പറഞ്ഞല്ലോ ഉടനെ മോളെ കാണാൻ വരാം എന്ന്.
ഹ്മ്മ് വരുമായിരിക്കും അല്ലേ മോളെ.
ഹ്മ്മ് വരും അമ്മേ അങ്കിൾ മീനുമോളോട് കള്ളം പറയില്ല.
ഹ്മ്മ് അതാ എന്റെയും വിശ്വാസം.
എന്നാ അമ്മ ഇനി കറയേണ്ട കേട്ടല്ലോ.
ഹ്മ്മ് ഇല്ല മോളെ അമ്മ ഇനി കരയില്ല പോരെ.
ഹ്മ്മ് എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞും ചിരിച്ചും അവർ വീട്ടിലെത്തി.
നിർമ്മലയുടെ മനസ്സ് ഒന്ന് ശാന്തമായ പൊലെ തോന്നി.
അന്ന് കമ്പനിയിൽ വരേണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞതിനാൽ നിർമല മോളോടൊപ്പം ശ്രീയെ കണ്ടുമുട്ടിയ നാൾമുതൽ ഉള്ള സന്തോഷത്തോടെ കഴിഞ്ഞു.
ഇവളുകിതെന്തു പറ്റി ഇന്നലെ വരെ മുഖം ഇങ്ങിനെ അല്ലായിരുന്നില്ലലോ എന്ന് അമ്മ ആലോചിച്ചെങ്കിലും. ആ എന്തേലും ആകട്ടെ എന്റെ മോള് ഒന്ന് ജീവിച്ചു കണ്ടാൽ മതി എന്ന തരത്തിലേക്കു മാറികയിഞ്ഞിരുന്നു അപ്പോഴേക്കും നിർമലയുടെ അമ്മ ലക്ഷ്മി.
ശ്രീയാണെങ്കിൽ ശ്രീ എന്റെ മോളോന്നു സന്തോഷിക്കുമല്ലോ അവകുമുണ്ടാകില്ലേ
ആഗ്രഹങ്ങളും സ്വപ്നങ്ങളും എല്ലാം.
ഇനി അവൻ വന്നാലും ഒന്നും പറയാൻ നിൽക്കേണ്ട അവർക്കു എന്താ ഇഷ്ടം അതുപോലെ അങ്ങ് കഴിഞ്ഞോട്ടെ.
എന്നൊക്കെ മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചോണ്ട് ഇരുന്നു നിർമ്മാലയുടെ അമ്മ.
നിർമല യാത്ര കഴിഞ്ഞു വന്ന ക്ഷീണം ഒകെ മാറി കുളിച്ചൊരുങ്ങി വന്നതും ലക്ഷ്മി അവളെ ഒന്ന് നോക്കി.
പതിവിലും സുന്ദരിയായി കണ്ട മോളോട്.
എന്താ മോളെ വിശേഷിച്ചു.
ഒന്നുമില്ല അമ്മേ എന്ന് നിറഞ്ഞ സന്തോഷം ഉള്ളിലടക്കി പിടിച്ചോണ്ട് തിരിച്ചു പറഞ്ഞു നിർമല.