എങ്കിലും ഇടയ്ക്കിടെ “ഹൻസീ… ആ ഷോട്ട് ഒന്നൂടെ എടുത്താലോ?” എന്ന് അവൻ പിച്ചും പേയും പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അപ്പുറത്തെ മുറിയിൽ അജ്മൽ ഹൻസിയെ കിടത്താൻ പാടുപെടുന്നത് അമ്മുവിന് കേൾക്കാമായിരുന്നു. ഹൻസി അപ്പോഴും ഉറക്കെ ചിരിക്കുകയും പാട്ടുപാടുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്.
അമ്മു പതുക്കെ മഹേഷിന്റെ ചെരുപ്പും ഷർട്ടും ഊറ്റി അവനെ നേരെ കിടത്തി. അവൻ നല്ല ഉറക്കത്തിലായി എന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തിയ ശേഷം,
അമ്മു തന്റെ വസ്ത്രമൊക്കെ ഒന്ന് ഒതുക്കി ശരിയാക്കി. ഹൻസിയുടെ അവസ്ഥ എന്താണെന്നും അജ്മലിന് എന്തെങ്കിലും സഹായം വേണോ എന്നും അറിയാൻ അമ്മു അവരുടെ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് പോകാനായി വാതിൽ തുറന്നു.
മുറിയിൽ ഉറക്കത്തിൽ എന്തൊക്കെയോ പിറുപിറുക്കുന്ന മഹേഷിനെ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ നോക്കി അമ്മു പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.
അമ്മു പതുക്കെ അവരുടെ ഫ്ലാറ്റിന്റെ വാതിൽ തള്ളി തുറന്നു. കതവ് പാതി ചാരിയിട്ടേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അകത്തേക്ക് കയറിയപ്പോൾ തന്നെ ബാത്റൂമിൽ നിന്ന് ഹൻസി ‘വാള്’ വെക്കുന്ന ശബ്ദം അമ്മു കേട്ടു. അവൾ വേഗം അങ്ങോട്ടേക്ക് നടന്നു.
ബാത്റൂമിൽ ഹൻസി തളർന്ന് ഇരിക്കുകയാണ്. അജ്മൽ അവളുടെ മുടി പുറകോട്ട് മാറ്റിപ്പിടിച്ച് അവളെ സഹായിക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ അവന്റെ മുഖത്ത് എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാത്ത ഒരു പരിഭ്രമമായിരുന്നു.
അമ്മു: “അയ്യോ ഹൻസീ… ഇതെന്തൊരു പരുവമാ ഇത്! അജൂ, നീ മാറി നിന്നേ… ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം.”
അമ്മു വേഗം ഹൻസിയുടെ അരികിലേക്ക് ചെന്ന് അവളെ താങ്ങിപ്പിടിച്ചു. അവളുടെ ആ ‘ബാക്ക്ലെസ്സ്’ വസ്ത്രം ആ കുനിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന നിലയിൽ അവളുടെ ശരീരത്തെ കൂടുതൽ വശ്യമായി തുറന്നുകാട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അമ്മു: “അജൂ, നീ ഒന്ന് പുറത്തേക്ക് നിൽക്കൂ. ഇവളുടെ ഡ്രസ്സൊക്കെ ഒന്ന് റെഡിയാക്കണം. ആണുങ്ങൾ ഇവിടെ നിൽക്കണ്ട.”
അമ്മു പറഞ്ഞിട്ടും അജ്മൽ അവിടുന്ന് അനങ്ങിയില്ല. അവൻ അവിടെത്തന്നെ സ്തംഭിച്ചു നിൽക്കുകയായിരുന്നു. അമ്മു ഹൻസിയുടെ പുറത്ത് തടവിക്കൊടുക്കുമ്പോൾ, ആ ബാക്ക്ലെസ്സ് വസ്ത്രത്തിന്റെ വശങ്ങളിലൂടെ കാണുന്ന അമ്മുവിന്റെ വെളുത്ത അരക്കെട്ടിലേക്കും, ഓരോ ചലനത്തിലും തത്തിക്കളിക്കുന്ന അവളുടെ വിരിഞ്ഞ ചന്തികളിലേക്കും അജ്മലിന്റെ കണ്ണ് ഉടക്കിപ്പോയി. തന്റെ ഭാര്യ തൊട്ടടുത്ത് അവശയായി ഇരിക്കുമ്പോഴും, അമ്മുവിന്റെ ആ വശ്യമായ ശരീരം അവനിൽ വന്യമായ ചിന്തകൾ ഉണർത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഹൻസി ഏകദേശം ഒന്ന് ശാന്തയായപ്പോൾ, അമ്മു അവളെ എഴുന്നേൽപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
അമ്മു: “അജൂ… ഒന്ന് സഹായിക്ക്. ഇവളെ ബെഡിലേക്ക് എത്തിക്കണം. നീ ഇത് എന്ത് നോക്കി നിൽക്കുകയാ?”
പക്ഷേ അജ്മൽ അപ്പോഴും അമ്മുവിന്റെ ആ ചന്തികളിൽ തന്നെ കണ്ണുനട്ടു നിൽക്കുകയാണ്. ആ വസ്ത്രത്തിന്റെ ഹൈ സ്ലിറ്റിലൂടെ തെളിയുന്ന അവളുടെ തുടകൾ അവനെ മറ്റൊരു ലോകത്ത് എത്തിച്ചിരുന്നു.
അമ്മു: (അല്പം ശബ്ദമുയർത്തി) “അജൂ! നീ ഈ ലോകത്തൊന്നുമല്ലേ? ഞാൻ പറയുന്നത് കേൾക്കുന്നില്ലേ?”
അമ്മുവിന്റെ വിളി കേട്ടപ്പോഴാണ് അജ്മലിന് സ്വബോധം വന്നത്. അവൻ പെട്ടെന്ന് ഒന്ന് ഞെട്ടി, വല്ലാതെ ചമ്മിയതുപോലെ മുഖം താഴ്ത്തി.
അജ്മൽ: “ആ… ആ… സോറി അമ്മൂ… ഞാൻ ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചു പോയി. ദാ വരുന്നു.”
അവൻ വേഗം വന്ന് ഹൻസിയുടെ മറുവശത്ത് പിടിച്ചു. രണ്ടുപേരും ചേർന്ന് ഹൻസിയെ സാവധാനം ബെഡ്റൂമിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. നടക്കുമ്പോഴും അമ്മുവിന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ഓരോ ഉരസലും അജ്മലിനെ വല്ലാതെ പൊള്ളിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഹൻസിയെ ബെഡിൽ കിടത്തിയപ്പോഴും അവന്റെ നോട്ടം അമ്മുവിൽ തന്നെയായിരുന്നു.