ഹൻസി: “എന്താ മഹേഷേട്ടാ… അമ്മുവിനെ അവൻ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോകുമോ എന്ന് പേടിച്ചിട്ടാണോ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നത്?
പേടിക്കണ്ട, അതിനുള്ള ധൈര്യം ഒന്നും എന്റെ കെട്ടിയോനില്ല. അവൻ വെറുമൊരു പാവമാ.”
ഹൻസിയുടെ ആ ആത്മവിശ്വാസം കലർന്ന സംസാരം കേട്ട് ഞാൻ ചിരിച്ചുപോയി.
“അമ്മുവിനെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോകാൻ അത്ര എളുപ്പമൊന്നുമല്ല ഹൻസീ, അവൾ ആളെ വേറെയാ. എങ്കിലും ആ പാവം അജ്മൽ അവളുടെ കയ്യിൽ പെട്ട് വിയർക്കുന്നുണ്ടാകുമോ എന്ന് ഞാൻ ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു.”
ഞാൻ ഗ്ലാസ്സിലെ മദ്യം ഒന്ന് സിപ്പ് ചെയ്തുകൊണ്ട് ഹൻസിയെ നോക്കി.
“അല്ല ഹൻസീ, നീയെന്താ ഇങ്ങനെ? ഒരു പബ്ബിൽ വന്നിട്ട് ഡാൻസും കളിക്കില്ല, മര്യാദയ്ക്ക് കള്ളും കുടിക്കില്ല… നിനക്കൊന്ന് വൈബ് ആയിക്കൂടെ? എപ്പോഴും ഇങ്ങനെ സൈഡിൽ ഇരുന്നാൽ മതിയോ?”
ഹൻസി: “ആഗ്രഹം ഇല്ലാതെ അല്ല മഹേഷേട്ടാ… ചെറിയൊരു മടി. നാട്ടിലൊക്കെ ജീവിച്ച ശീലം പെട്ടെന്ന് മാറില്ലല്ലോ. പിന്നെ എനിക്ക് ഈ വലിയ ബഹളങ്ങളോട് അത്ര പൊരുത്തപ്പെടാൻ പറ്റുന്നില്ല.”
ഞങ്ങൾ സംസാരിച്ചിരിക്കുമ്പോഴാണ് തൊട്ടടുത്ത കൗണ്ടറിലേക്ക് രണ്ടുമൂന്ന് മോഡേൺ പെണ്ണുങ്ങൾ വന്നത്. അവർ വിരൽ നീളത്തിലുള്ള ചെറിയ ഗ്ലാസ്സുകൾ വാങ്ങി ഒറ്റവലിക്ക് അകത്താക്കി. എന്നിട്ട് കൈത്തണ്ടയിൽ ഇരുന്ന എന്തോ ഒരു പൊടി നക്കി രസിക്കുന്നത് ഹൻസി അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി നിന്നു.
ഹൻസി: “അതെന്താ മഹേഷേട്ടാ അവർ ചെയ്തത്? ആ ചെറിയ ഗ്ലാസ്സിൽ എന്താ കുടിക്കുന്നത്?”
ഞാൻ: “അതിനെ ‘ഷോട്ട്സ്’ എന്ന് പറയും. അത് നല്ല ഡ്രൈ ആയ മദ്യമാണ്, ടെക്വില പോലെ ഉള്ളവ. അത് ഒറ്റവലിക്ക് കുടിക്കണം. ആ പൊടി ഉപ്പാണ്, കൂടെ ഒരു കഷ്ണം നാരങ്ങയും കാണും. അതിന്റെ ഒരു രീതിയാണത്.”
ഹൻസി കണ്ണും തള്ളി എന്നെ നോക്കി. “എന്റെ ദൈവമേ! മനുഷ്യന്മാർ ഇതൊക്കെ ഇങ്ങനെ കുടിക്കുമോ? കണ്ണ് തള്ളിപ്പോകില്ലേ?”
ഞാൻ: (ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) “അപ്പൊ ഞങ്ങളൊന്നും മനുഷ്യരല്ലേ? ഞാനും അമ്മുവും ഇതൊക്കെ എത്രയോ കഴിച്ചിരിക്കുന്നു. ശരിക്കും കിക്ക് കിട്ടണമെങ്കിൽ ഇങ്ങനെയുള്ള സാധനങ്ങൾ തന്നെ അടിക്കണം.”
ഹൻസി അപ്പോഴും ആ പെണ്ണുങ്ങളെ നോക്കി പരുങ്ങുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് കുസൃതി തോന്നി. ഞാൻ അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു പതുക്കെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു.
ഞാൻ: “ഇങ്ങനെ നോക്കി നിന്നാൽ മാത്രം പോരാ. നീയതൊന്ന് ട്രൈ ചെയ്യണം. പേടിക്കണ്ട, ഞാൻ കൂടെയുണ്ടല്ലോ. വാ…”
ഹൻസി: “അയ്യോ… വേണ്ട മഹേഷേട്ടാ… എനിക്ക് പേടിയാ!”
അവൾ മടിച്ചെങ്കിലും ഞാൻ നിർബന്ധപൂർവ്വം അവളെ കൈപിടിച്ച് കൗണ്ടറിലേക്ക് കൂട്ടി. ആ മദ്യലഹരിയിൽ അവളുടെ കൈത്തണ്ടയിലെ സ്പർശനം എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു സുഖം നൽകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഹൻസിയുടെ ആ ശാലീനതയും പേടിയും മാറ്റിയെടുത്ത് അവളെയും ആ ലഹരിയുടെ ലോകത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകാനാണ് ഞാൻ ലക്ഷ്യമിട്ടത്.
ഞാൻ ഹൻസിയെ നിർബന്ധിച്ച് കൗണ്ടറിന് അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. അവൾ ആകെ പരിഭ്രമിച്ച്, “വേണ്ട മഹേഷേട്ടാ, എനിക്ക് പേടിയാ”
എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. പക്ഷേ ഞാൻ അതൊന്നും കേൾക്കാതെ ഒരു ടെക്വില ഷോട്ട് ഓർഡർ ചെയ്തു. ആ ചെറിയ ഗ്ലാസ് അവളുടെ കൈയ്യിൽ കൊടുത്തു.
മറ്റേ കൈയ്യിൽ ഉപ്പ് കൊടുക്കാൻ നോക്കിയപ്പോൾ അവൾ ഗ്ലാസ് പിടിച്ചിരുന്ന കൈകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ പരിഭ്രമം കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് ചിരി വന്നു.
ഞാൻ: “ശരി, നീ പേടിക്കണ്ട. ഉപ്പ് ഞാൻ എന്റെ കയ്യിൽ ഇടാം. നീ ആ ഗ്ലാസ്സിലെ സാധനം ഒറ്റവലിക്ക് അകത്താക്കിയിട്ട് വേഗം എന്റെ കയ്യിലെ ഈ ഉപ്പ് നക്കിയാൽ മതി. അപ്പോൾ ആ കയ്പ്പ് അറിയില്ല.”