’പ്ലാച്ച്… പ്ലാച്ച്…’
എണ്ണയും വിയർപ്പും കലർന്ന ശബ്ദം ആ മുറിയിൽ ആഞ്ഞു മുഴങ്ങി. അജ്മലിന്റെ ഓരോ പ്രഹരത്തിലും അമ്മുവിന്റെ ശരീരം ബെഡിൽ തട്ടി തെറിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. വേദന പൂർണ്ണമായും വഴിമാറി, വന്യമായ ഒരു സുഖം അവളുടെ സിരകളിൽ അഗ്നി പടർത്തി.
അമ്മു: “ആാാ… അജൂ… നിർത്തല്ലേടാ… ഉഫ്ഫ്… നിന്റെ ആ അടി… ആാാഹ്… എനിക്ക്… എനിക്ക് വരുന്നു… ആാാഹ്!”
അമ്മുവിന്റെ നിലവിളി ഉച്ചസ്ഥായിയിലായി. അജ്മലിന്റെ ശരീരത്തിലെ പേശികൾ ഇരുമ്പുപോലെ മുറുകി. അവന്റെ ഉള്ളിലെ ആവേശം ഒരു പ്രളയം പോലെ പുറത്തേക്ക് ഒഴുകാൻ വെമ്പി നിന്നു. അവസാനത്തെ കുറച്ച് സെക്കൻഡുകൾ അവൻ തന്റെ സർവ്വ ശക്തിയും എടുത്ത് അവളെ പഞ്ഞിക്കിട്ടു.
അജ്മൽ: “അമ്മൂ… ഇതാ… ഇതാ എടുത്തോടി… ആാാഹ്!”
അവൻ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങി തന്റെ വിത്തുകൾ മുഴുവൻ അവളുടെ കൂതിക്കുള്ളിലേക്ക് ചീറ്റിത്തെറിച്ചു. സുഖത്തിന്റെ കൊടുമുടിയിൽ അവർ രണ്ടുപേരും ഒരു നിമിഷം തറഞ്ഞു നിന്നുപോയി. അജ്മൽ പതുക്കെ കിതച്ചുകൊണ്ട് തന്റെ പൗരുഷം പുറത്തേക്ക് വലിച്ചു.
അവൻ കുണ്ണ പുറത്തെടുത്ത നിമിഷം, ആ ഇടുങ്ങിയ ദ്വാരത്തിലൂടെ അവന്റെ ഇളം ചൂടുള്ള പാൽ തുള്ളികൾ പുറത്തേക്ക് തെറിച്ചു. ആ എണ്ണമയമുള്ള ചന്തി വിടവിലൂടെ വെളുത്ത ദ്രാവകം പതുക്കെ ഒഴുകി ഇറങ്ങുന്നത് അജ്മൽ തൃപ്തിയോടെ നോക്കി നിന്നു. അമ്മു ശ്വാസം കിട്ടാതെ ബെഡിലേക്ക് മുഖമമർത്തി കിടന്നു. അവളുടെ ചന്തികൾക്കിടയിലൂടെ അവന്റെ പൗരുഷത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ പതുക്കെ താഴേക്ക് പടർന്നു.
രണ്ടുപേരും ആകെ തളർന്നിരുന്നു. അജ്മൽ പതുക്കെ അവളുടെ അരികിലേക്ക് ചരിഞ്ഞു കിടന്ന്, വിയർപ്പിൽ കുതിർന്ന അവളുടെ പുറത്ത് ആശ്വാസത്തോടെ കൈകൾ വെച്ചു. ആ രാത്രിയിലെ രണ്ടാമത്തെ യുദ്ധവും അവിടെ അവസാനിച്ചു.
പുലർച്ചെ ഏഴു മണി. ജനാലകൾക്കിടയിലൂടെ അരിച്ചെത്തിയ വെളിച്ചം ആ മുറിയിലെ വന്യമായ രാത്രിയുടെ അടയാളങ്ങളെ സാക്ഷിനിർത്തി. അമ്മു അപ്പോഴും നഗ്നയായി അജ്മലിന്റെ വിരിഞ്ഞ നെഞ്ചിൽ മുഖം ചായ്ച്ചു കിടക്കുകയായിരുന്നു.
അവരുടെ ശരീരങ്ങൾ വിയർപ്പും ഉമിനീരും രാത്രിയിലെ ആ സുഖത്തിന്റെ തുള്ളികളും ചേർന്ന് പരസ്പരം ഒട്ടിപ്പിടിച്ചിരുന്നു. ആ ഒട്ടിപ്പിടിക്കലിന് പോലും ഒരു പ്രത്യേക ലഹരിയുണ്ടായിരുന്നു.
അമ്മു പതുക്കെ കണ്ണുതുറന്നു. തന്റെ തോളിൽ പടർന്നുകിടക്കുന്ന അജ്മലിന്റെ കൈകൾ മാറ്റി അവൾ അവനെ പതുക്കെ കുലുക്കി വിളിച്ചു.
അമ്മു: “അജൂ… എഴുന്നേൽക്ക്… നേരം വെളുത്തു.”
അജ്മൽ ഉറക്കച്ചടവോടെ അവളെ ഒന്നുകൂടി തന്നിലേക്ക് വലിച്ചടുപ്പിച്ചു.
“അമ്മൂ… കുറച്ചു നേരം കൂടി… നിന്റെ ഈ ചൂടിൽ ഇങ്ങനെ കിടക്കാൻ എന്ത് സുഖമാണെന്നോ…”
അമ്മു: “അതൊക്കെ ശരിയാ, പക്ഷേ സമയമായി. ഹൻസി എഴുന്നേൽക്കുന്നതിന് മുൻപ് നീ നിന്റെ റൂമിൽ എത്തണം. ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ എല്ലാം തീർന്നു…നിന്റെ ഭാര്യയുടെ. പേര് ഹൻസിയ എന്നാ അല്ലാതെ അനീന എന്നല്ല..”
അമ്മു ഒരു കള്ള ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു..
അജ്മൽ :“അങ്ങനെ ആയിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ഞാൻ കൊതിച്ചു പോവാ അമ്മു…””
അമ്മു : “ അയ്യടാ…ചെക്കന്റെ പൂതി..
എന്നൊരു കാര്യം ചെയ്യ്.. ഹൻസിയെ മഹേഷേട്ടൻ കൊണ്ടുപൊക്കോട്ടെ. ഞാൻ നിന്റെ കൂടെ കിടക്കാ…
അവളുടെ വാക്ക് കേട്ടതും. അജു ഒന്ന് ചിരിച്ചു..
“ അവള് പോയതന്നെ…””
അവൻ ഒറ്റ വാക്കിൽ മറുപടി നൽകി..
“ എന്നാ മോൻ ചെന്നെ..
ഇല്ലെങ്കിൽ. നിങ്ങള് പിരിയാൻ ഞാൻ കാരണമായി എന്ന് പറയല്ലേ…”
അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അജ്മൽ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു. അവൻ തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് മുഖം ഒന്ന് തിരുമ്മി. എന്നിട്ട് അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ആ പഴയ ചോദ്യം വീണ്ടും ചോദിച്ചു.