ഹൻസിയെ സുരക്ഷിതമായി ബെഡിൽ കിടത്തിയ ശേഷം അമ്മു അവൾക്ക് മുകളിൽ പുതപ്പ് വലിച്ചിട്ടു. മദ്യത്തിന്റെ ലഹരിയിൽ ഹൻസി അപ്പോഴേക്കും ഗാഢനിദ്രയിലേക്ക് വഴുതിവീണിരുന്നു. മുറിയിൽ ഇപ്പോൾ അമ്മുവും അജ്മലും മാത്രം. ആ നിശബ്ദതയിൽ അജ്മലിന്റെ ശ്വാസത്തിന്റെ വേഗത അമ്മുവിന് കേൾക്കാമായിരുന്നു.
അമ്മു: (പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ) “അജൂ, മഹേഷേട്ടൻ കാണിച്ചതിന് ഞാൻ സോറി പറയുന്നു. ആവേശത്തിൽ അവൻ ഓരോന്ന് ചെയ്ത് കൂട്ടിയതാ. പാവം ഹൻസിക്ക് അത് താങ്ങാനുള്ള ശേഷിയില്ലായിരുന്നു എന്ന് അവൻ ചിന്തിച്ചില്ല.”
അജ്മൽ പതുക്കെ ഒന്ന് ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. അവന്റെ നോട്ടം ഇപ്പോഴും അമ്മുവിന്റെ ആ വശ്യമായ രൂപത്തിൽ തങ്ങിനിൽക്കുകയാണ്.
“അതൊന്നും സാരമില്ല അമ്മൂ. മഹേഷേട്ടൻ ഒരു വൈബിന് ചെയ്തതല്ലേ. പിന്നെ ഹൻസിക്ക് ഇത് ആദ്യത്തെ അനുഭവമാ, അതിന്റെ ഒരു പ്രശ്നമേയുള്ളൂ. നീ വിഷമിക്കണ്ട.”
മുറിയിലെ ആ ഒരു വല്ലാത്ത അന്തരീക്ഷം മാറ്റാനെന്നവണ്ണം അമ്മു ബാൽക്കണിയിലേക്ക് നടന്നു.
“ഇവിടെ നല്ല കാറ്റുണ്ട്. കുറച്ചു നേരം ഇവിടെ ഇരിക്കാം, എന്നിട്ട് ഞാൻ പോകാം.”
അജ്മൽ മടിയോടെയാണെങ്കിലും അവൾക്ക് പിന്നാലെ ബാൽക്കണിയിലേക്ക് ചെന്നു. ഗോവൻ രാത്രിയുടെ തണുത്ത കാറ്റ് അവരുടെ ശരീരത്തിൽ തഴുകി കടന്നുപോയി. ദൂരെ പബ്ബുകളിൽ നിന്നുള്ള മ്യൂസിക് ഇപ്പോഴും നേർത്ത രീതിയിൽ കേൾക്കാം.
അമ്മു: “എന്താ അജൂ ഒന്നും മിണ്ടാത്തത്? ഇപ്പോഴും ആ പഴയ നാണംകുണുങ്ങി മോഡിലാണോ? പബ്ബിൽ നീ കാണിച്ച ആ ആവേശമൊക്കെ എവിടെ പോയി?”
അമ്മു ബാൽക്കണിയിലെ കൈവരിയിൽ ചാരിനിന്ന് അവനെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി. ആ നിൽപിൽ അവളുടെ ബാക്ക്ലെസ്സ് വസ്ത്രത്തിന്റെ വശ്യത അജ്മലിനെ വീണ്ടും വിറപ്പിച്ചു.
അജ്മൽ: “അത്… പബ്ബിലെ സാഹചര്യം വേറെയല്ലേ അമ്മൂ. ഇവിടെ ഇപ്പോൾ…” അവൻ വാക്കുകൾക്കായി തപ്പി. “സത്യം പറഞ്ഞാൽ എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല. കുറച്ചു മണിക്കൂർ മുൻപ് മാത്രം പരിചയപ്പെട്ട നമ്മൾ… ഇപ്പോൾ ഇങ്ങനെ.”
അമ്മു: “ജീവിതം അങ്ങനെയാ അജൂ. ചിലപ്പോൾ വർഷങ്ങൾ കൊണ്ട് നടക്കാത്ത കാര്യങ്ങൾ നിമിഷങ്ങൾ കൊണ്ട് നടക്കും. നീ എന്തിനാ ഇത്ര ടെൻഷൻ അടിക്കുന്നത്? നിന്റെ ഉള്ളിലെ ആ പഴയ പ്ലെയറെ പുറത്തെടുക്ക്.”
അജ്മൽ പതുക്കെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി നിന്നു. കാറ്റിൽ പറക്കുന്ന അമ്മുവിന്റെ മുടിയിഴകൾ അവന്റെ മുഖത്ത് തൊട്ടുരുമ്മുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അമ്മുവിന്റെ ആ മത്തുപിടിപ്പിക്കുന്ന ഗന്ധവും രാത്രിയുടെ ഏകാന്തതയും അവനിൽ ഒരു പുതിയ ധൈര്യം നിറച്ചു. അവൻ മടിയോടെയാണെങ്കിലും അവളുടെ കൈത്തണ്ടയിൽ പതുക്കെ ഒന്ന് സ്പർശിച്ചു.
അജ്മൽ: “നീ… നീ വല്ലാതെ സുന്ദരിയാണ് അമ്മൂ. ആ ഡ്രസ്സിൽ നീ ശരിക്കും എന്നെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്.”
അമ്മു അത് കേട്ട് ഒന്ന് ഉറക്കെ ചിരിച്ചു. “അപ്പോ മടിയൊക്കെ പതുക്കെ മാറുന്നുണ്ടല്ലേ? കൊള്ളാം… എനിക്ക് ഇങ്ങനെയുള്ള അജുവിനെയാണ് ഇഷ്ടം.”
ബാൽക്കണിയിലെ ആ തണുത്ത കാറ്റിൽ അമ്മുവിന്റെ മുടിയിഴകൾ പാറിപ്പറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അജ്മൽ അവളുടെ കൈത്തണ്ടയിൽ തൊട്ട സ്പർശനത്തിൽ ഒരു വിറയലുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, ആ കണ്ണുകളിലെ തിളക്കം അമ്മു കൃത്യമായി തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവനെ കുറച്ചുകൂടി പ്രകോപിപ്പിക്കാൻ തന്നെ അമ്മു തീരുമാനിച്ചു.
അമ്മു: “ശരി അജൂ… രാത്രി ഒരുപാടായി. മഹേഷേട്ടൻ അവിടെ തനിച്ച് ഉറങ്ങുകയല്ലേ, ഞാൻ അങ്ങോട്ട് ചെല്ലട്ടെ. നീ പോയി ഹൻസിയുടെ അടുത്ത് കിടന്നോ.”
അമ്മു പതുക്കെ ബാൽക്കണിയിൽ നിന്ന് മുറിയിലേക്ക് നടക്കാൻ ഭാവിക്കവേ, അജ്മലിന്റെ മുഖം പെട്ടെന്ന് ഒന്ന് മങ്ങി. അവൻ ആകെ തപ്പലിലായി.