അമ്മു: “കളിയാക്കിയതല്ല അജൂ. നിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു വികൃതി ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലാകുന്നുണ്ട്. നീ അത് പുറത്തെടുക്കാൻ മടിക്കുന്നത് എന്തിനാ? നോക്കിയേ… നിന്റെ കൈകൾ വിറയ്ക്കുന്നത് ഞാൻ കാണുന്നുണ്ട്.”
അമ്മു പതുക്കെ അവളുടെ കൈകൾ അജ്മലിന്റെ കൈകൾക്ക് മുകളിൽ വെച്ചു. ആ സ്പർശനത്തിൽ അജ്മൽ ഒന്ന് ഞെട്ടിപ്പോയി. അവന്റെ ഉള്ളിലെ മടി പതുക്കെ മാറാൻ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു.
അജ്മൽ: “അമ്മൂ… ഞാൻ… ഞാൻ നിന്നെ ഒന്ന് തൊട്ടോട്ടെ?”
അമ്മു അവനെ നോക്കി ഒന്ന് കണ്ണിറുക്കി.
“അതിനിപ്പോ ആരോടാ അനുവാദം ചോദിക്കുന്നത്? നീ അത്രയ്ക്ക് മര്യാദക്കാരൻ ഒന്നും ആകണ്ട.”
അജ്മലിന്റെ മുഖത്ത് ഒരു കള്ളച്ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവൻ പതുക്കെ അവളുടെ അരക്കെട്ടിലേക്ക് കൈകൾ കൊണ്ടുപോയെങ്കിലും ഭയം അവനെ ഇപ്പോഴും വിട്ടുമാറിയിരുന്നില്ല. ആ രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ അവർക്കിടയിലെ മഞ്ഞുരുകാൻ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു.
ബാൽക്കണിയിലെ ആ തണുത്ത കാറ്റിലും അജ്മലിന്റെ ഉള്ളിലെ പേടി മാറുന്നില്ലെന്ന് അമ്മുവിന് മനസ്സിലായി. അവൻ ഇപ്പോഴും ഒരു വിറയലോടെയാണ് നിൽക്കുന്നത്.
അമ്മു: “അജൂ… നിന്റെ ഈ പേടി മാറ്റാൻ ഒരു വഴിയുണ്ട്. നമുക്ക് ഓരോ ബിയർ അടിച്ചാലോ? എങ്കിലേ നിന്റെ ഈ മരവിപ്പ് മാറൂ.”
അജ്മൽ: “ബിയറോ? അതിന് ഇപ്പോൾ ഈ രാത്രിയിൽ നമ്മൾ വീണ്ടും പബ്ബിൽ പോകണോ അമ്മൂ?”
അമ്മു: (ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) “അതിനൊന്നും എങ്ങും പോകണ്ടടാ. മഹേഷേട്ടൻ നേരത്തെ തന്നെ കുറെ വാങ്ങി സ്റ്റോക്ക് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. നീ വാ എന്റെ കൂടെ.”
അമ്മു അവന്റെ കൈപിടിച്ച് തന്റെ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് നടന്നു. അജ്മൽ പതുക്കെ അവൾക്കൊപ്പം നടന്നു. തന്റെ ഫ്ലാറ്റിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങുമ്പോൾ അവൻ പതുക്കെ തിരിഞ്ഞുനോക്കി. ഹൻസി അവിടെ നല്ല ഉറക്കത്തിലാണ്. ആരെങ്കിലും കാണുമോ എന്ന ഭയത്താൽ അവൻ ആ വാതിൽ പതുക്കെ വലിച്ചടച്ചു.
മഹേഷിന്റെ ഫ്ലാറ്റിലെത്തിയപ്പോൾ അമ്മു നേരെ ഫ്രിഡ്ജിനടുത്തേക്ക് പോയി രണ്ട് തണുത്ത ബിയർ ബോട്ടിലുകൾ എടുത്തു. മഹേഷ് കിടക്കുന്ന മുറിയിൽ നിന്നും അവന്റെ കൂർക്കംവലി കേൾക്കാമായിരുന്നു.
അമ്മു അജ്മലിനെ കൂട്ടി മഹേഷ് ഇല്ലാത്ത രണ്ടാമത്തെ മുറിയിലേക്ക് കയറി വാതിൽ ചാരി.
രണ്ടുപേരും ആ മുറിയിലെ ചെറിയ സോഫയിൽ അരികിലിരുന്നു. അമ്മു ബിയർ തുറന്ന് അവന് കൊടുത്തു. തണുത്ത ബിയറിന്റെ ആദ്യത്തെ സിപ്പ് അകത്തെത്തിയപ്പോൾ അജ്മലിന്റെ മടി പതുക്കെ മാറാൻ തുടങ്ങി. അവൻ ഇടയ്ക്കിടെ അമ്മുവിന്റെ ആ വശ്യമായ വസ്ത്രത്തിലേക്ക് നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അജ്മൽ: “അമ്മൂ… എനിക്ക് ഒരു കാര്യം ചോദിക്കണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഈ വേഷം… ഇത് മഹേഷേട്ടൻ സമ്മതിക്കുമോ നീ ഇടുന്നത്? ഇത് വല്ലാതെ ബോൾഡ് ആണല്ലോ.”
അമ്മു: “അതിനെന്താ അജൂ? മഹേഷേട്ടന് ഞാൻ ഇങ്ങനെ ഒരുങ്ങുന്നത് ഇഷ്ടമാണ്. ഞങ്ങളുടെ ഇടയിൽ അങ്ങനെയുള്ള നിയന്ത്രണങ്ങൾ ഒന്നുമില്ല. എന്തേ… നിനക്ക് ഇത് കണ്ടിട്ട് വല്ലാതെ തോന്നുന്നുണ്ടോ?”
അജ്മൽ: (മടിയോടെ) “അതല്ല… ഈ വസ്ത്രത്തിന് പുറകിൽ ഒന്നുമില്ലല്ലോ. ബാക്ക് മുഴുവൻ ഇങ്ങനെ തുറന്നു കിടക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ… എനിക്കറിയില്ല, നാട്ടിലൊന്നും ആരും ഇങ്ങനെ ധരിക്കാറില്ലല്ലോ. നിന്റെ ആ നോട്ടവും ഈ വേഷവും കൂടി ചേരുമ്പോൾ ശരിക്കും ആളാകെ മാറിപ്പോകുന്നു.”
അമ്മു ബിയർ കുപ്പി ചുണ്ടോടടുപ്പിച്ചു കൊണ്ട് അവനെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ അജ്മലിനെ കൂടുതൽ കുഴപ്പിക്കാനുള്ള എന്തോ ഒന്ന് ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
ബിയർ പകുതിയായപ്പോഴേക്കും അജ്മലിന്റെ ശരീരത്തിലെ വിറയൽ മാറി ഒരു പ്രത്യേക ഉന്മേഷം വന്നു തുടങ്ങിയിരുന്നു. അമ്മു അവന്റെ അരികിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി നീങ്ങിയിരുന്നു.