അന്ന് വൈകുന്നേരം ഏഴുമണിയായപ്പോഴേക്കും ബാംഗ്ലൂർ നഗരം ഇരുട്ടിലേക്ക് മറഞ്ഞു.
ഇരുപത്തിയഞ്ചാം നിലയിലെ ആ കൂറ്റൻ ചില്ലുജാലകങ്ങൾക്ക് താഴെ, കോടിക്കണക്കിന് വൈദ്യുതി വിളക്കുകൾ തെളിഞ്ഞുനിന്ന നഗരം ഭൂമിയിൽ വിരിഞ്ഞ ഒരു വജ്രക്കടൽ പോലെ തിളങ്ങി.
കുളി കഴിഞ്ഞ്, രോഹിത് സമ്മാനിച്ച ആ സുതാര്യമായ കടുംചുവപ്പ് സിൽക്ക് റോബ് മാത്രം ധരിച്ച് ആ വലിയ ചില്ലുജാലകത്തിന് മുന്നിൽ നിൽക്കുകയായിരുന്നു ജസ്ന.
പിന്നിൽ നിന്ന് രോഹിത് കുമാറിന്റെ കാൽപ്പൊലിമ കേട്ടു. അടുത്ത നിമിഷം, അയാളുടെ കരുത്തുറ്റ ഇരുണ്ട കൈകൾ അവളുടെ പിന്നിലൂടെ വന്ന് അവളുടെ അരക്കെട്ടിനെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു! ചുവന്ന സിൽക്ക് റോബിന് മുകളിലൂടെ അയാളുടെ വലിയ കൈപ്പത്തികൾ അമർന്നത്, അയാൾ തന്നെ അവൾക്ക് അണിയിച്ച ആ സ്വർണ്ണ അരഞ്ഞാണത്തിന് മുകളിലായിരുന്നു.
രോഹിത് തന്റെ താടി അവളുടെ തോളിലേക്ക് വെച്ച് അവളെ തന്നിലേക്ക് ചേർത്തുനിർത്തി. ജസ്ന മുന്നിലെ ആ വലിയ ചില്ലുജാലകത്തിലേക്ക് നോക്കി. പുറത്തെ ബാംഗ്ലൂർ നഗരത്തിന്റെ കോടിക്കണക്കിന് ദീപങ്ങളുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, ചില്ലിൽ തെളിഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന അവരുടെ പ്രതിബിംബം!
തന്റെ വെണ്ണക്കൽ ശരീരത്തെ കടുംചുവപ്പ് പട്ടിൽ പൊതിഞ്ഞ്, തനിക്ക് പിന്നിൽ ഒരു കറുത്ത ചക്രവർത്തിയെപ്പോലെ തല ഉയരത്തി നിൽക്കുന്ന രോഹിത് കുമാർ! ഇരുളടഞ്ഞ ആ കൂറ്റൻ ചില്ലുജാലകത്തിൽ അവരുടെ പ്രതിബിംബങ്ങൾ ഒന്നായി ലയിച്ചുചേരുന്നത് ജസ്ന കണ്ണിമയ്ക്കാതെ നോക്കിനിന്നു. താഴെ വജ്രങ്ങൾ വാരിവിതറിയതുപോലെ തിളങ്ങുന്ന ആ മഹാനഗരവും, അതിന് മുകളിലായി കെട്ടിപ്പുണർന്നു നിൽക്കുന്ന തങ്ങൾ ഇരുവരും!
അവളുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ ചുറ്റിയ രോഹിത്തിന്റെ ഇരുണ്ട കൈപ്പത്തികൾ ആ സ്വർണ്ണ അരഞ്ഞാണത്തിന് മുകളിൽ കൂടുതൽ മുറുകി. അയാളുടെ ചുടുനിശ്വാസം അവളുടെ കഴുത്തിലെ വിയർപ്പുകണങ്ങളിൽ തട്ടിയപ്പോൾ, ജസ്നയുടെ ഉള്ളിലൂടെ പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ
കഴിയാത്തൊരു ലഹരി പാഞ്ഞുകയറി! അതൊരു കേവലം കുറ്റബോധത്തിന്റെയോ പാപത്തിന്റെയോ ഭയമായിരുന്നില്ല; മറിച്ച്, സർവ്വ അധികാരങ്ങളുമുള്ള ഒരു മഹാറാണിയായി താൻ മാറിയെന്ന വല്ലാത്തൊരു അഹങ്കാരവും, വിലക്കപ്പെട്ട ഒരു ലോകം വെട്ടിപ്പിടിച്ചതിന്റെ ആവേശവും, തൻ്റെ ഏട്ടനോടുള്ള അതിരറ്റ പ്രണയവുമായിരുന്നു അത്.
ആ നിമിഷം, ആ ഇരുണ്ട ചില്ലിലെ പ്രതിബിംബത്തിലേക്ക് നോക്കിനിൽക്കെ ജസ്ന ഒരു വലിയ സത്യം പൂർണ്ണമായ വ്യക്തതയോടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു—തന്റെ ആത്മാവും മനസ്സും ശരീരവും ഇനി എന്നെന്നേക്കുമായി രോഹിത് കുമാറിനോട് വിളക്കിച്ചേർക്കപ്പെട്ടുകഴിഞ്ഞു. ഇനി അതിൽ നിന്നൊരു മടക്കം അവൾക്ക് സാധ്യമല്ല. അങ്ങ് കാനഡയിലെ മഞ്ഞത്തിരുന്ന് തനിക്ക് വേണ്ടി പണിയെടുക്കുന്ന, തൻ്റെ ഇക്കയോട് തനിക്ക് ഇതേ അളവിൽ പ്രണയം തോന്നുന്നില്ല.. പകരം, തന്റെ ഭർത്താവായത് കൊണ്ട് താൻ ഒരിക്കലും വേദനിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കാത്ത, പക്വതയില്ലാത്ത ഒരു പാവം കുട്ടിയോടുള്ള നിശ്ശബ്ദമായ സഹതാപവും സംരക്ഷണബോധവും നിറഞ്ഞു ഒരു വികാരം മാത്രം ആയിരുന്നു അവൾക്ക് അവനോട് ഉണ്ടായിരുന്നത്.
“എന്താ എന്റെ റാണി ആ ചില്ലിലേക്ക് നോക്കി ഇത്ര ആഴത്തിൽ ആലോചിക്കുന്നത്?” രോഹിത് അവളുടെ കാതിൽ മൃദുവായി ചുംബിച്ചുകൊണ്ട് പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ ചോദിച്ചു.
ജസ്ന അരക്കെട്ടിലിരുന്ന അയാളുടെ കൈകൾക്ക് മുകളിൽ സ്വന്തം മൈലാഞ്ചിയിട്ട കൈപ്പത്തി വെച്ച് മുറുകെ അമർത്തി. അയാളുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് പൂർണ്ണമായും ചാഞ്ഞുകൊണ്ട്, ചില്ലിലെ അയാളുടെ ആഴമുള്ള കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി അവൾ പ്രണയാതുരമായി മന്ത്രിച്ചു:
“ഒന്നുമില്ല ഏട്ടാ… ഈ ലോകത്തിന്റെ ഏറ്റവും മുകളിൽ, എന്റെ ഏട്ടന്റെ കൈകളിൽ ഇങ്ങനെ നിൽക്കുമ്പോൾ… എനിക്ക് ഇനി താഴേക്ക് ഇറങ്ങാനേ തോന്നുന്നില്ല…”
രോഹിത് അവളുടെ കഴുത്തിൽ വീണ്ടും ആഴത്തിലൊന്ന് ചുംബിച്ചു. താഴെ ബാംഗ്ലൂർ നഗരത്തിന്റെ ആ ദീപാലങ്കാരങ്ങളെ സാക്ഷിയാക്കി, ആ
ഇരുപത്തിയഞ്ചാം നിലയിലെ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ അവർ പരസ്പരം കൂടുതൽ ആഴത്തിലേക്ക് അലിഞ്ഞുചേരുകയായിരുന്നു….
