രോഹിത് കുമാർ ഉറക്കെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവളെ തന്റെ ശരീരത്തിന് മുകളിലേക്ക് വലിച്ചുകയറ്റി ഇരുകൈകളാലും വരിഞ്ഞുമുറുക്കി.
“എന്തൊരു കള്ളിയാടീ നീ! ട്രെഡ്മില്ലിൽ ഓടിയിട്ട് നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടിയതാണെന്ന് അല്ലേ?!” രോഹിത് അവളുടെ ചുവന്ന കവിളുകളിൽ അമർത്തി ചുംബിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. “എങ്കിൽ ആ കാർഡിയോളജി ടെസ്റ്റിന്റെ ബാക്കി നമുക്ക് ഇപ്പോൾ അങ്ങ് പൂർത്തിയാക്കിയാലോ എന്റെ റാണീ?”
ആ അപകടകരമായ ഒളിച്ചുകളി നൽകിയ അഡ്രിനാലിൻ ലഹരിയിൽ ബുധനാഴ്ച രാത്രിയും വ്യാഴാഴ്ച പകലും അവർക്ക് രണ്ടുപേർക്കും ഇടയിൽ പ്രണയത്തിന്റെ മറ്റൊരു വസന്തകാലമായി പെയ്തിറങ്ങി.
അങ്ങനെ വെള്ളിയാഴ്ച പ്രഭാതം വന്നെത്തി.
രോഹിത് കുമാർ നേരത്തെ ആസൂത്രണം ചെയ്തിരുന്നതുപോലെ, രാവിലെ എട്ടരയ്ക്ക് തന്നെ റാഹില മാഡം ഇരുപത്തിയഞ്ചാം നിലയിലെ മുറിയിലെത്തി. നാലു ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം ജസ്ന തന്റെ കറുത്ത അബായയും ഹിജാബും വീണ്ടും എടുത്തിട്ടു, ആദ്യമായി ആ ഇരുപത്തി അഞ്ചാം
നിലയിലെ കൊട്ടാരത്തിൽ നിന്ന് താഴെ ഇറങ്ങി.
ഒൻപതു മണിക്ക് കമ്പനിയുടെ കാറിൽ റാഹില അവളെയും കൂട്ടി ബാംഗ്ലൂരിലെ വി.എഫ്.എസ് ഗ്ലോബൽ ആൻഡ് ഇന്റർനാഷണൽ മെഡിക്കൽ സെന്ററിലേക്ക് പോയി.
രോഹിത് കുമാർ ഡൽഹിയിലെ കനേഡിയൻ ഹൈക്കമ്മീഷൻ വഴി ഏർപ്പാടാക്കിയിരുന്ന ആ സ്പെഷ്യൽ ഡിപ്ലോമാറ്റിക് വി.ഐ.പി ചാനലിന്റെ കരുത്ത് അവിടെ വെച്ചാണ് ജസ്ന നേരിൽ കണ്ടത്!
നൂറുകണക്കിന് ആളുകൾ പുറത്ത് ക്യൂ നിൽക്കുമ്പോൾ, റാഹിലയുടെ കൂടെ ചെന്ന ജസ്നയെ സെന്ററിന്റെ ഡയറക്ടർ തന്നെ നേരിട്ട് വന്ന് സ്വീകരിച്ച് പ്രത്യേക ലോഞ്ചിലേക്ക് ഇരുത്തി. വിരലടയാളം എടുക്കുന്ന ബയോമെട്രിക്സും, ഫോട്ടോയെടുപ്പും, പാനൽ ഡോക്ടറുടെ പ്രാഥമിക പരിശോധനയുമെല്ലാം ഒരു തടസ്സവുമില്ലാതെ ഒഴുകിനീങ്ങി. രോഹിത് മുൻകൂട്ടി സമർപ്പിച്ചിരുന്ന ഡിപ്ലോമാറ്റിക് ക്ലിയറൻസ് പേപ്പറുകൾ കാരണം, അന്നുതന്നെ പതിനൊന്നരയോടെ അവളുടെ ഒറിജിനൽ പാസ്പോർട്ടിൽ കനേഡിയൻ വിസയുടെ ഔദ്യോഗിക സ്റ്റാമ്പും സീലും പതിച്ച് ആ ഓഫീസിൽ വെച്ചുതന്നെ അവളുടെ കയ്യിൽ തിരികെ ലഭിച്ചു!
വെറും രണ്ട് മണിക്കൂർ കൊണ്ട് എല്ലാം പൂർത്തിയായിരിക്കുന്നു!
ഉച്ചയ്ക്ക് പന്ത്രണ്ടു മണിയോടെ തിരികെ ഹോട്ടലിലെ ഇരുപത്തിയഞ്ചാം നിലയിലെ പ്രസിഡൻഷ്യൽ സ്യൂട്ടിലേക്ക് കയറിവരുമ്പോൾ, കയ്യിൽ വിസ സ്റ്റാമ്പ് ചെയ്ത പാസ്പോർട്ട് ഉണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും ജസ്നയുടെ മുഖത്ത് മുമ്പത്തെ സന്തോഷമായിരുന്നില്ല; മറിച്ച് കാർമേഘം മൂടിയതുപോലുള്ള കനത്ത സങ്കടമായിരുന്നു!
റാഹില അവളെ മുറിയിലാക്കി മടങ്ങിയ ഉടനെ, ജസ്ന കണക്റ്റിംഗ് വാതിൽ തുറന്ന് രോഹിത്തിന്റെ അരികിലേക്ക് ചെന്നു.
തന്റെ കറുത്ത ഹിജാബ് പോലും ഊരാൻ നിൽക്കാതെ, കയ്യിലിരുന്ന പാസ്പോർട്ട് മേശപ്പുറത്തേക്ക് ഇട്ട് അവൾ രോഹിത്തിന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി പൊട്ടിക്കരഞ്ഞുപോയി!
“എന്താ മോളൂ… എന്തുപറ്റി എന്റെ പൊന്നുവിന്? വിസ കിട്ടിയില്ലേ?” രോഹിത് അവളുടെ
തോളിൽ തലോടിക്കൊണ്ട് വാത്സല്യത്തോടെ ചോദിച്ചു.
“വിസയൊക്കെ കിട്ടി ഏട്ടാ… പാസ്പോർട്ടിൽ സീലും അടിച്ചുതന്നു…” ജസ്ന വിതുമ്പിക്കൊണ്ട് അയാളുടെ ഷർട്ടിൽ മുറുകെപ്പിടിച്ചു. “പക്ഷേ… വിസ കിട്ടിയ സ്ഥിതിക്ക് ഇന്ന് വൈകുന്നേരം അഞ്ചുമണിക്കുള്ള ഫ്ലൈറ്റിന് ഞാൻ തിരിച്ച് കരിപ്പൂരിലേക്ക് പോകണ്ടേ ഏട്ടാ?! ഈ നാല് ദിവസം ഒരു സ്വപ്നം പോലെ തീർന്നുപോയല്ലോ… എനിക്ക് ഇപ്പോൾ മഞ്ചേരിയിലേക്ക് തിരിച്ചുപോകാൻ വയ്യ ഏട്ടാ!
ഇവിടെ ഏട്ടന്റെ നെഞ്ചിൽ കിടന്നുറങ്ങിയിട്ട്, ഇന്ന് രാത്രി ഞാൻ എങ്ങനെയാ അവിടെ പോയി ഒറ്റയ്ക്ക് കിടക്കുക?! എന്റെ ചങ്ക് പൊട്ടിപ്പോകും…”
കഴിഞ്ഞ നാല് ദിവസത്തെ പ്രണയവും ആരാധനയും കൊണ്ട് അവൾ തന്നിൽ എത്രത്തോളം അലിഞ്ഞു ചേർന്നിരിക്കുന്നുവെന്ന് ആ കണ്ണുനീർ രോഹിത് കുമാറിന് കാണിച്ചുകൊടുത്തു. തന്റെ കൈകളിൽ കിടന്ന് കൊച്ചുകുട്ടിയെപ്പോലെ കരയുന്ന അവളുടെ മുഖം രോഹിത് കൈകളിലെടുത്ത് ഉയർത്തി.
