ചായ കുടിച്ചു കഴിഞ്ഞ് രാഹുലും സിജിനും മീരയും കൂടി മുകളിലെ നിലയിലേക്ക് പോകാനായി എഴുന്നേറ്റു. പടികൾ കയറാൻ തുടങ്ങിയ മീരയെ നോക്കി അങ്കിൾ വളരെ സൗമ്യമായി, എന്നാൽ ഗൗരവത്തോടെ ഒന്ന് വിളിച്ചു.
”മോളേ മീരേ…”
അവൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. അങ്കിൾ ആ ലിവിങ് റൂമിലെ വലിയ തൂണിൽ ഒരു കൈ വെച്ച് നിലയുറപ്പിച്ചു നിൽക്കുകയായിരുന്നു. ആ വെള്ളമുണ്ടും ലിനൻ ഷർട്ടും ആ പഴയ തറവാടിന്റെ അന്തരീക്ഷത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു രാജകീയ പ്രൗഢി നൽകുന്നുണ്ട്.
”മുകളിലെ നിലയിൽ നിങ്ങൾ താമസിക്കുമ്പോൾ ഒരു കാര്യം പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കണം. വീട് എപ്പോഴും വൃത്തിയായി വെക്കണം. അത് എനിക്കും… അവൾക്കും വലിയ നിർബന്ധമാണ് . വീട് വൃത്തികേടാകുന്നത് സുനിതയ്ക്ക് ഒട്ടും ഇഷ്ടമുള്ള കാര്യമല്ല. അവൾ ഇപ്പോൾ കൂടെയില്ലെങ്കിലും ഈ വീടിന്റെ ഓരോ തരിയിലും അവളുടെ ഇഷ്ടങ്ങളുണ്ട്. അത് മോൾ നോക്കുമല്ലോ അല്ലേ?”
അങ്കിൾ അത് പറയുമ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈത്തണ്ടയിലെ ആ റാഡോ വാച്ച് വെളിച്ചത്തിൽ തിളങ്ങി. ആ വാക്കുകളിൽ ഒരു വീട്ടുടമസ്ഥന്റെ അധികാരത്തേക്കാൾ ഉപരി തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളോടുള്ള കരുതലും ആദരവുമാണ് മീരയ്ക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടത്. സുനിതയുടെ ഇഷ്ടങ്ങൾ ഇന്നും ഇത്രത്തോളം വിലമതിക്കുന്ന ഈ മനുഷ്യനോട് മീരയ്ക്ക് വല്ലാത്തൊരു ആരാധന തോന്നി.
”തീർച്ചയായും അങ്കിൾ… അങ്കിൾ ഒട്ടും പേടിക്കണ്ട. സുനിത ചേച്ചിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് പോലെ തന്നെ ഞാൻ എല്ലാം നോക്കിക്കോളാം,” മീര വിനയത്തോടെ മറുപടി നൽകി.
അങ്കിൾ പതുക്കെ ഒന്ന് തലയാട്ടി. ഒരു നേർത്ത പുഞ്ചിരി അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചുണ്ടിൽ വിരിഞ്ഞു. അവർ മുകളിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ മീരയുടെ മനസ്സിൽ അങ്കിളിന്റെ ആ വാക്കുകൾ തന്നെയായിരുന്നു. തന്റെ രൂപം മാത്രമല്ല, സുനിതയുടെ ഇഷ്ടങ്ങൾ കൂടി തന്നിലൂടെ സംരക്ഷിക്കപ്പെടണമെന്ന് അങ്കിൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.
രാഹുൽ മുന്നിൽ നടക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും മീരയുടെ ഉള്ളിൽ അങ്കിളിന്റെ ആ ഗാംഭീര്യമുള്ള രൂപവും വൈകാരികമായ സംസാരവും ഒരു ലഹരിയായി പടരുകയായിരുന്നു.
മുകളിലെ നിലയിലെത്തിയ മീരയും രാഹുലും സാധനങ്ങളെല്ലാം അടുക്കിവെച്ചു. ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് സിജിൻ യാത്ര പറഞ്ഞു പോയി. ജോലികൾക്ക് ശേഷം മീര കുളിക്കാനായി കയറി.
കുളി കഴിഞ്ഞ് ഇറങ്ങിയ അവൾ ഒരു കടുംനീല സിൽക്ക് ഗൗൺ ധരിച്ചു. ഉള്ളിൽ മറ്റൊന്നും ധരിക്കാതെ ആ നേർത്ത തുണിയുടെ തണുപ്പ് ശരീരത്തിൽ അനുഭവിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ മുറിയിലേക്ക് വന്നു. രാഹുൽ കുളി കഴിഞ്ഞ് ഫോണിൽ ബിസിനസ്സ് കാര്യങ്ങൾ നോക്കി കിടക്കുകയായിരുന്നു. മീര പതുക്കെ അവന്റെ അരികിലേക്ക് ചെന്ന് കിടന്നു.
രാഹുൽ ഫോൺ അരികിലേക്ക് മാറ്റി വെച്ചു. മീരയുടെ ആ നീല ഗൗണിനുള്ളിലൂടെ പുറത്തേക്ക് തള്ളിനിൽക്കുന്ന, ബ്രാ ഇല്ലാത്ത ആ വലിയ മുലകൾ അവൻ തന്റെ കൈവെള്ളയിൽ ഒതുക്കി പതുക്കെ ഞെരിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ചൂടും ആ ഗൗണിന്റെ മിനുസവും അവനെ വല്ലാതെ ഉണർത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
”എന്താണ് എന്റെ പ്രിയതമ ഇത്ര കാര്യമായി ആലോചിക്കുന്നത്?” അവളുടെ ചെവിയിൽ പതുക്കെ കടിച്ചു കൊണ്ട് അവൻ ചോദിച്ചു.
മീര അപ്പോഴും അങ്കിളിനെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തയിലായിരുന്നു. രാഹുലിന്റെ വിരലുകൾ തന്റെ മുലക്കണ്ണുകളിൽ അമരുമ്പോൾ കിട്ടുന്ന സുഖത്തേക്കാൾ ഉപരിയായി അങ്കിൾ തന്റെ ഭാര്യയെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞ വാക്കുകളാണ് അവളുടെ ഉള്ളിൽ തങ്ങിനിൽക്കുന്നത്.
”ഞാൻ അങ്കിളിനെ പറ്റി ഓർക്കുകയായിരുന്നു… മരിച്ചിട്ടും അദ്ദേഹം ഇപ്പോഴും തന്റെ ഭാര്യയെ എത്രത്തോളമാണ് സ്നേഹിക്കുന്നത്. ഞാൻ ഒന്ന് ചോദിക്കട്ടെ രാഹുലേട്ടാ… ഞാൻ മരിച്ചാൽ നിങ്ങൾ അങ്കിളിനെ പോലെ വേറെ പെണ്ണൊന്നും കെട്ടാതെ എനിക്ക് വേണ്ടി ഇങ്ങനെ കാത്തിരിക്കുമോ?”
രാഹുൽ ഒരു നിമിഷം ആ ഞെക്കൽ നിർത്തി അവളെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. “എന്തൊക്കെയാ മീരേ നീ ഈ പറയുന്നത്? നീ എങ്ങോട്ടും പോകില്ല. നമ്മൾ ഒരുമിച്ച് ഒരുപാട് കാലം ജീവിക്കാനുള്ളതാ. അങ്കിളിന്റെ കാലമൊക്കെ വേറെയായിരുന്നു. അന്നത്തെ സ്നേഹം പോലെയല്ല ഇപ്പോഴത്തെ ലൈഫ്. പ്രാക്ടിക്കലായി ചിന്തിച്ചാൽ ഒരാൾ പോയാൽ മറ്റൊരാൾ ജീവിതം മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോയല്ലേ പറ്റൂ?”
രാഹുലിന്റെ ആ മറുപടി കേട്ടപ്പോൾ മീരയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു ചെറിയ നീറ്റൽ അനുഭവപ്പെട്ടു. രാഹുൽ പറഞ്ഞത് ശരിയായിരിക്കാം, ഒരുപക്ഷേ അതായിരിക്കാം ലോകരീതി. പക്ഷേ, അങ്കിൾ… അദ്ദേഹം ലോകരീതിയല്ല തിരഞ്ഞെടുത്തത്, പകരം തന്റെ പ്രാണനോടുള്ള അടങ്ങാത്ത പ്രണയമാണ്.
താൻ മരിച്ചാലും തന്റെ ഓർമ്മകൾക്ക് വേണ്ടി ഒരു പഴയ ബെൻസ് കാർ തുടച്ചു മിനുക്കി, താൻ ഇഷ്ടപ്പെട്ട വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ച്, തനിക്ക് വേണ്ടി മാത്രം ജീവിക്കുന്ന ഒരു പുരുഷൻ… ആ സങ്കൽപ്പം മീരയെ വല്ലാതെ മോഹിപ്പിച്ചു. രാഹുൽ വീണ്ടും അവളുടെ മാറിടങ്ങളിൽ അമർത്തിപ്പിടിച്ച് ചുംബിക്കാൻ തുടങ്ങിയെങ്കിലും, മീരയുടെ മനസ്സിൽ അങ്കിളിന്റെ ആ ഗാംഭീര്യമുള്ള രൂപവും വൈകാരികമായ ആ കണ്ണുകളുമായിരുന്നു. ആ സ്നേഹത്തിന്റെ ആഴം രാഹുലിന് ഒരിക്കലും മനസ്സിലാകില്ലെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി