വിഭവങ്ങൾ ഓരോന്നായി വിളമ്പുമ്പോൾ മീരയുടെ കൈകൾ ചെറുതായി വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അങ്കിൾ തന്നോട് അടുക്കളയിൽ വെച്ച് പറഞ്ഞ ആ കാര്യങ്ങൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ വലിയൊരു തിരയിളക്കം തന്നെ ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നു. അവൾ അങ്കിളിന് നേരെ എതിർവശത്തായി ഇരുന്നു.
രാഹുൽ ആവേശത്തോടെ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതിനിടയിൽ അങ്കിളിന്റെ നോട്ടം മീരയുടെ കണ്ണുകളിൽ തന്നെ തറഞ്ഞു നിന്നു. ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരു തരം വശ്യതയും ചോദ്യവും ഉണ്ടായിരുന്നു. മീര പതുക്കെ തലയുയർത്തി അദ്ദേഹത്തെ നോക്കി. ആ നിമിഷം അവരുടെ നോട്ടങ്ങൾ തമ്മിൽ ഇടഞ്ഞു. അങ്കിളിന്റെ കണ്ണുകളിലെ ആഴം കണ്ടപ്പോൾ മീരയ്ക്ക് ശ്വാസം മുട്ടുന്നത് പോലെ തോന്നി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ നോട്ടം അവളുടെ മുഖത്തുനിന്നും സാവധാനം സാരിയുടെ ഇടുക്കുകളിലേക്ക് വഴുതി വീഴുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു.
പെട്ടെന്നാണ് മേശയ്ക്കടിയിലൂടെ അങ്കിളിന്റെ കാൽ മീരയുടെ കാലിൽ പതുക്കെ ഒന്ന് ഉരസിയത്. ആ സ്പർശനത്തിൽ മീര പെട്ടെന്ന് ഞെട്ടിപ്പോയി. അവൾ ഒട്ടും വൈകിക്കാതെ തന്റെ കാലുകൾ പിന്നിലേക്ക് വലിച്ചു. അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു ചെറിയ പരിഭ്രമം പടർന്നു. രാഹുൽ ഇത് കാണുന്നുണ്ടോ എന്ന് പേടിച്ച് അവൾ വേഗം പാത്രത്തിലേക്ക് നോക്കി.
”മീരേ… ഈ മീൻ കറിക്ക് നല്ല എരിവുണ്ടല്ലോ, നിനക്ക് എന്താ പറ്റിയത്? നീ ഒന്നും കഴിക്കുന്നില്ലേ?” രാഹുൽ ചോദിച്ചു.
”ഏയ്… ഒന്നുമില്ല ഏട്ടാ , ഞാൻ കഴിക്കുന്നുണ്ട്,” മീര പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
അങ്കിൾ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ വീണ്ടും അവളെ നോക്കി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണുകൾ പറയുന്നത് അവൾക്ക് മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടായിരുന്നു—താൻ പറഞ്ഞ പ്രണയം അവൾ സ്വീകരിക്കുമോ എന്നായിരുന്നു ആ നോട്ടത്തിലെ ചോദ്യം. പക്ഷേ മീര അത്ര പെട്ടെന്ന് വഴങ്ങിക്കൊടുക്കാൻ തയ്യാറല്ലായിരുന്നു. അവൾ അങ്കിളിന്റെ നോട്ടത്തെ അവഗണിക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് രാഹുലിനോട് കൂടുതൽ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
എങ്കിലും, ഇടയ്ക്കിടെ അങ്കിളിന്റെ ആ കരുത്തുറ്റ നോട്ടം തന്റെ മേൽ പതിയുന്നത് മീര അതീവ രഹസ്യമായി ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ ഒരു നിഗൂഢമായ കളി അവിടെ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു.
ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് മൂന്നുപേരും ഹാളിലെ സോഫയിൽ ഇരുന്നു സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു. അങ്കിൾ പഴയ തറവാട്ടു വിശേഷങ്ങൾ പറഞ്ഞു രാഹുലിനെ ചിരിപ്പിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ നോട്ടം ഇടയ്ക്കിടെ മീരയുടെ മുഖത്ത് വന്നു തട്ടി നിന്നു. മീരയാകട്ടെ, താഴെ പായുന്ന ഉറുമ്പുകളെ നോക്കി ഗൗരവത്തിൽ ഇരിക്കുകയാണ്.
പെട്ടെന്നാണ് രാഹുലിന്റെ ഫോൺ ബെല്ലടിച്ചത്. അവൻ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് ഫോണെടുത്തു നോക്കി. “അങ്കിൾ, ഓഫീസിൽ നിന്നാണല്ലോ… ഒന്ന് സംസാരിച്ചിട്ട് വരാം,” എന്ന് പറഞ്ഞ് രാഹുൽ ഫോണും ചെവിയിൽ വെച്ച് വേഗം ബാൽക്കണിയിലേക്ക് നടന്നു.
രാഹുൽ പുറത്തേക്ക് പോയ ആ നിമിഷം ഹാളിൽ പെട്ടെന്ന് ഒരു നിശബ്ദത പടർന്നു. അങ്കിൾ പതുക്കെ മീരയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങിയിരുന്നു. അവളുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടാൻ തുടങ്ങി. അങ്കിൾ ശബ്ദം പരമാവധി താഴ്ത്തി, എന്നാൽ ഗൗരവത്തോടെ പറഞ്ഞു:
”മീരേ… നീ ഇപ്പോൾ എന്നെ ഒഴിവാക്കാൻ നോക്കുന്നുണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയാം. പക്ഷേ എന്റെ ഉള്ളിലെ ആഗ്രഹം ഞാൻ നിന്നോട് തുറന്നു പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു. ഇതിൽ ഒരു തെറ്റും ഞാൻ കാണുന്നില്ല. നിന്റെ സമ്മതത്തിന് വേണ്ടി ഞാൻ അക്ഷമയോടെ കാത്തിരിക്കും. അത് എന്ന് വേണമെങ്കിലും ആകാം… നിനക്ക് എപ്പോൾ എന്നോട് സംസാരിക്കണം എന്ന് തോന്നുന്നുവോ, അന്ന് നീ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നാൽ മതി.”
അങ്കിൾ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് ആഴത്തിൽ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. മീര ഒന്നും മിണ്ടിയില്ലെങ്കിലും അവളുടെ വിരലുകൾ സാരിത്തലപ്പിൽ മുറുകുന്നത് അദ്ദേഹം കണ്ടു. രാഹുൽ സംസാരം കഴിഞ്ഞ് തിരികെ വരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അങ്കിൾ വേഗം പഴയപോലെ അകലം പാലിച്ചിരുന്നു.
”ശരി മക്കളേ, എന്നാൽ ഞാൻ ഇറങ്ങട്ടെ. ലഞ്ച് ഗംഭീരമായിരുന്നു,” അങ്കിൾ എഴുന്നേറ്റുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.