പുനർജ്ജന്മം – 1 13

രാഹുൽ മുറ്റത്തിറങ്ങി അങ്കിളിന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. അങ്കിൾ അവിടെ പാരപ്പറ്റിൽ ചാരിനിന്ന് എന്തോ ആലോചനയിലായിരുന്നു.
​”എന്താ അങ്കിൾ… ഗൗരവത്തിലാണല്ലോ?” രാഹുൽ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അങ്കിളിന്റെ തോളിൽ കൈവെച്ചു.
​അവർ രണ്ടുപേരും കുറച്ചുനേരം നാട്ടിലെ വിശേഷങ്ങളും തറവാട്ടിലെ കാര്യങ്ങളും സംസാരിച്ചു നിന്നു. സംസാരത്തിനിടയിൽ രാഹുൽ തന്റെ കാര്യം അവതരിപ്പിച്ചു. “അങ്കിൾ, ഇന്ന് ഉച്ചയ്ക്ക് ലഞ്ചിന് ഞങ്ങളുടെ കൂടെ ഇങ്ങോട്ട് പോന്നോളൂ. നമുക്ക് എല്ലാവർക്കും കൂടി ഒരുമിച്ച് കഴിക്കാം.”
​അങ്കിൾ ഒന്ന് ചിരിച്ചു, എന്നിട്ട് ഒരു ഫോർമാലിറ്റിക്ക് വേണ്ടി പറഞ്ഞു, “അതൊക്കെ എന്തിനാ മോനെ… നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും കൂടി അവിടെ കഴിക്ക്. എനിക്ക് ഇവിടെ ഞാൻ ഉണ്ടാക്കിക്കോളാം
വെറുതെ മീരയ്ക്ക് അതൊരു ബുദ്ധിമുട്ടാവും, വേണ്ട…”
​”അതൊന്നും സാരമില്ല അങ്കിൾ, ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടുമില്ല. മീരയ്ക്കും അത് സന്തോഷമേയുള്ളൂ. അവൾ ഇപ്പോൾ തന്നെ ഓരോന്ന് ഉണ്ടാക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. അങ്കിൾ വരണം, അത്രയേയുള്ളൂ.” രാഹുൽ നിർബന്ധിച്ചു.
​രാഹുലിന്റെ നിർബന്ധം കണ്ടപ്പോൾ അങ്കിൾ പതുക്കെ സമ്മതിച്ചു. “ശരി മോനെ… നീ ഇത്രയും പറഞ്ഞ സ്ഥിതിക്ക് ഞാൻ വരാം.”
​അങ്കിൾ അത് പറയുമ്പോൾ മുകളിലെ ബാൽക്കണിയിൽ മീര നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹം ഒന്ന് തലയുയർത്തി നോക്കിയപ്പോൾ മീരയുടെ കണ്ണുകൾ അദ്ദേഹത്തിന്റേതുമായി ഉടക്കി. തന്റെ ക്ഷണം അങ്കിൾ സ്വീകരിച്ചത് മീരയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം വലിയൊരു വിജയമായിരുന്നു. അവൾ വേഗം അകത്തേക്ക് കയറി, ഉച്ചയ്ക്കുള്ള വിരുന്ന് ഗംഭീരമാക്കാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പുകൾ തുടങ്ങി.

ഉച്ചയ്ക്ക് ഒന്നരയാകാറായപ്പോൾ അങ്കിൾ പതുക്കെ മുകളിലേക്ക് കയറിച്ചെന്നു. ഹാളിന്റെ വാതിൽ തുറന്നുതന്നെ കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അകത്ത് നോക്കുമ്പോൾ രാഹുൽ സോഫയിൽ ചാരിയിരുന്ന് ഗൗരവത്തിൽ ഫോണിൽ കുത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. അടുക്കളയിൽ നിന്ന് മീരയുടെ കൈവളകളുടെ കിലുക്കവും പാത്രങ്ങളുടെ ശബ്ദവും കേൾക്കാം.
​അങ്കിൾ പതുക്കെ ഹാളിലേക്ക് കയറി രാഹുലിനെ ഒന്ന് നോക്കി. “എടാ മോനെ… മീര അവിടെ ഒറ്റയ്ക്ക് പണിയെടുക്കുകയാണല്ലോ. നിനക്ക് അവളെ ഒന്ന് സഹായിച്ചുകൂടെ?” അങ്കിൾ തന്റെ ആ ഗാംഭീര്യമുള്ള ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചു.
​അടുക്കളയിൽ നിന്ന് ആ ശബ്ദം കേട്ടതും മീര ഒന്ന് എത്തിനോക്കി. “അതൊന്നു ചോദിക്കൂ അങ്കിൾ… പുള്ളി ഒരു മടിയനാണ്. ഒന്നും ചെയ്യില്ല, ഇങ്ങനെ ഫോണും നോക്കി ഇരുന്നോളും,” മീര ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അങ്കിളിനോട് പരാതി പറഞ്ഞു.
​അങ്കിൾ ഒന്ന് ഉറക്കെ ചിരിച്ചു. രാഹുൽ ഫോണിൽ നിന്ന് കണ്ണെടുക്കാതെ തന്നെ മറുപടി നൽകി, “എനിക്കിതൊന്നും അത്ര വശമില്ല അങ്കിൾ, അതാ ഞാൻ അങ്ങോട്ട് കയറാത്തത്. എനിക്ക് പാചകത്തെക്കുറിച്ച് വലിയ ധാരണയൊന്നുമില്ല.”
​അങ്കിൾ ഒരു കുസൃതിയോടെ മീരയെ ഒന്ന് നോക്കി, എന്നിട്ട് രാഹുലിനോട് ചോദിച്ചു, “എങ്കിൽ ഞാൻ സഹായിക്കട്ടെ മീരയെ? എനിക്ക് കുക്കിംഗ് ഒക്കെ അറിയാം…
​”അതിനെന്താ അങ്കിൾ… സന്തോഷമേയുള്ളൂ. അങ്കിൾ ചെല്ലൂ, അങ്കിൾ വരൂ.. ചേട്ടൻ ഇവിടെ ഇരുന്നു ഫോൺ കളിക്കട്ടെ,” മീര ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു.
​”ശരി എന്നാ… ഞാൻ ഒന്ന് നോക്കട്ടെ,” എന്ന് പറഞ്ഞ് അങ്കിൾ ഷർട്ടിന്റെ കൈകൾ പതുക്കെ മുകളിലേക്ക് തെറുത്തുകയറ്റി അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.
​അടുക്കളയുടെ ഇടുങ്ങിയ സ്ഥലത്തേക്ക് അങ്കിൾ കയറി വന്നപ്പോൾ മീരയുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് പതുക്കെ കൂടി. സെറ്റ് സാരിയുടെ തലപ്പ് ഇടുപ്പിൽ തിരുകി, വിയർത്തു നിൽക്കുന്ന മീരയുടെ അരികിലേക്ക് ആ പൗരുഷമുള്ള രൂപം അടുത്തു വന്നപ്പോൾ ആ അന്തരീക്ഷം തന്നെ മാറി. രാഹുൽ പുറത്ത് ഫോണിൽ മുഴുകിയിരിക്കുകയാണ്

അങ്കിൾ ഷർട്ടിന്റെ കൈകൾ തെറുത്തുകയറ്റി മീരയുടെ തൊട്ടടുത്ത് വന്ന് നിന്നു. ആ ചെറിയ അടുക്കളയിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പൗരുഷമുള്ള സാമീപ്യം മീരയ്ക്ക് സുഖമുള്ള അനുഭൂതിയായി അനുഭവപ്പെട്ടു.
​”ഞാനും സുനിതയും എപ്പോഴും ഒരുമിച്ചാണ് കുക്ക് ചെയ്യാറ് മീരേ… അവളെക്കൊണ്ട്
ഒന്നും ഒറ്റയ്ക്ക് ചെയ്യിക്കില്ലായിരുന്നു ഞാൻ,അങ്കിൾ വളരെ പതുക്കെ, ആർദ്രതയോടെ പറഞ്ഞു.
​അങ്കിൾ കത്തി വാങ്ങി പച്ചക്കറി അരിയാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, അറിയാതെ എന്നവണ്ണം അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈകൾ മീരയുടെ കൈകളിൽ ഒന്ന് ഉരസി. ആ സ്പർശനത്തിൽ മീരയുടെ ഉള്ളിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ പിണർ പാഞ്ഞുപോയി. അവൾ ഒന്ന് വിറച്ചുകൊണ്ട് അങ്കിളിനെ നോക്കി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു പ്രത്യേക തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു.
​”അങ്കിൾ ഇപ്പോഴും ആന്റിയെ അത്രയ്ക്ക് ഓർക്കുന്നുണ്ടല്ലേ…” മീര പതുക്കെ ചോദിച്ചു.
​”ഓർക്കാതിരിക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ മോളെ…അവൾ എന്റെ ജീവൻ ആയിരുന്നു, ഇപ്പോൾ നിന്നെ കണ്ടത് അവൾ വീണ്ടും എനിക്ക് വേണ്ടി പുനർജനിച്ചത് പോലെയാണ് എനിക്ക് തോന്നുന്നത്.
നിന്നെ ഇത്രയും അടുത്ത് കാണുമ്പോൾ ആ പഴയ കാലം തിരികെ കിട്ടിയത് പോലെ തോന്നുന്നു.”
​അങ്കിൾ അത് പറയുമ്പോൾ പുറത്ത് രാഹുൽ ഫോണിൽ തന്നെയായിരുന്നു.

Updated: March 23, 2026 — 4:59 pm

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *