തേജാത്മികം – 13 18

 

 

 

“…സാർ അവിടെ ആണ്. നമുക്ക് അങ്ങോട്ടേക്ക് പോവാം…” മാനേജർ കാണിച്ച വഴിയേ ഞങ്ങൾ എല്ലാരും നീങ്ങാൻ തുടങ്ങി.

 

 

 

“…അതെ എന്താ ഇവിടെ നടക്കുന്നെ. പ്ലീസ് ഒന്ന് പറയ്…” നടക്കുന്ന വേളയിൽ ദേവു എന്നോട് സ്വകാര്യമായി ചോദിച്ചു.

 

 

 

“…നീ അല്ലെ പറഞ്ഞത് ജോലി കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ചു വരാൻ സമയത്തിന് ബസ് കിട്ടുന്നില്ലന്ന്. അതുകൊണ്ട് നിനക്കൊരു സ്കൂട്ടി വാങ്ങിക്കാന്നു വെച്ച്…” ഞാൻ അത് പറഞ്ഞു ദേവുവിനെ നോക്കി കണ്ണ് ചിമ്മിയതും ദേവു സ്തംഭിച്ച് അവിടെ തന്നെ നിന്നു.

 

 

 

“…ഞെട്ടൽ ഒക്കെ പിന്നെ ആവാം. ഒന്ന് വേഗം വന്നേ…” അനങ്ങാൻ കഴിയാതെ നിന്ന ദേവുവിന്റെ തോളിൽ പിടിച്ച് ഞാൻ വണ്ടിക്ക് അരികിലേക്ക് നീങ്ങി.

 

 

 

വണ്ടി ഒരു തുണികൊണ്ട് മൂടി ഇട്ടേക്കായിരുന്നു. ദേവുവിനെ കൊണ്ട് തന്നെ വണ്ടിയുടെ മേലുള്ള തുണി മാറ്റിച്ചു. ആ സമയം ഷോറൂമിലെ സ്റ്റാഫുകൾ പോപ്പർ പൊട്ടിച്ചു. മാനേജർ താക്കോലിന്റ വലിയൊരു ഡെമോ ഞങ്ങൾക്ക് നേരെ നീട്ടി. എന്റെ കൈയിൽ ഇരുന്ന കല്ലുവിനെ കൊണ്ട് അത് വാങ്ങിപ്പിക്കുന്ന പോസ് ചെയ്തു. കിച്ചു ഇതെല്ലാം അവന്റെ ഫോണിൽ ഒപ്പി എടുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

 

 

 

“…പന്തം കണ്ട പെരിചാഴിയെ പോലെ നിൽക്കാതെ ചിരിക്കടി…” എന്റെ തോൾ കൊണ്ട് ദേവുവിന്റെ തോളിൽ തട്ടി പറഞ്ഞതും അവൾ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു.

 

 

 

“…വണ്ടി ഇഷ്ട്ടായോ…” സ്വകാര്യം പോലെ ഞാൻ ദേവുവിനോട് ചോദിച്ചതും പുഞ്ചിരിച്ചോണ്ട് ഒന്ന് മൂളി.

 

 

 

“… എനിക്ക് ഇഷ്ട്ടായി അച്ഛാ. ഈ വണ്ടി ഞാൻ ടിവിയിൽ കണ്ടിട്ടുണ്ടല്ലോ. പിന്നെ നല്ല കളറ…” എന്റെ കൈയിൽ ഇരുന്ന കല്ലു വളരെ സന്തോഷത്തിൽ ആയിരുന്നു.

 

 

 

“… ആണോടാ. അച്ഛന്റെ മോൾക്ക് ഇ വണ്ടി ഇഷ്ടവും എന്ന് അച്ഛന് അറിയായിരുന്നു…” ഞാൻ അത് പറഞ്ഞതും കല്ലു എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് എന്റെ കവിളിൽ ഉമ്മ വെച്ച്. കല്ലുവിന്റെ സംസാരവും പ്രവർത്തിയും ശ്രെദ്ധിച്ചോണ്ട് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന എല്ലാരും ഒന്ന് മന്ദഹസിച്ചു.

 

 

 

“…ദേവു ഐശ്വര്യമായി ആ ചാവി വാങ്ങി വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട്‌ ആക്കിയേ…” മാനേജർ ഞങ്ങൾക്ക് നേരെ ചാവി നീട്ടിയതും ഞാൻ ദേവുവിനോട് പറഞ്ഞു.

 

 

 

“… അതെ. എനിക്ക് വണ്ടി ഓടിക്കാൻ അറിയില്ല…” മാനേജരുടെ കൈയിൽ നിന്നും മടിച്ച് മടിച്ച് ചാവി വാങ്ങി ദേവു സ്വകാര്യം പോലെ എന്റെ കാതിൽ പറഞ്ഞു.

 

 

 

“…😲ങേ…നിനക്ക് വണ്ടി ഓടിക്കാൻ അറിയില്ലേ…” ഇത്തവണ ശെരിക്കും ഞെട്ടിയത് ഞാൻ ആയിരുന്നു. ഞാൻ ദേവുവിനെ നോക്കിയതും ജാളിയതയോട് ദേവു ഇല്ലന്ന് തലയാട്ടി.

 

 

ദൈവമേ ഇത് വല്ലാത്ത അവസ്ഥ ആയല്ലോ. പിന്നെ അധികം ചിന്തിക്കാതെ ഞാൻ തന്നെ വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട്‌ ചെയ്ത് നാരങ്ങയുടെ മേലിൽ കൂടി കയറ്റി ഇറക്കി. കല്ലു ഇതെല്ലാം കണ്ട് കൈയടിച്ചു. തിരിച്ച് വീട്ടിലേക്ക് ഞാൻ സ്കൂട്ടിയിലും കിച്ചു താറും ഓടിച്ചു. അന്നത്തെ ദിവസം ദേവുനെ കാണുമ്പോൾ എല്ലാം ഞാൻ ചിരി അടക്കാൻ നല്ല പാടുപെട്ടു. ഞാൻ ചിരിക്കുന്നത് കണ്ടാൽ ദേവു എന്നെ നോക്കി ദഹിപ്പിക്കും.

 

 

 

“…എന്തിനാ മനുഷ്യ ഇങ്ങനെ ഇരുന്ന് കിണിക്കുന്നെ…” ഉച്ചക്ക് ചോർ കഴിക്കാൻ ഇരുന്നപ്പോഴും അവളെ നോക്കി കളിയാക്കി ചിരിച്ചതും ദേവു എന്നോട് ചൂടായി.

 

 

 

“…ഞാൻ വിചാരിച്ചത് നീ ഡ്രൈവിംഗ് കില്ലാഡി ആണെന്ന് ആണ്. എന്നിട്ട്…” ചിരി അടക്കി ഞാൻ പറഞ്ഞു.

 

 

 

“…അത്… എല്ലാർക്കും എല്ലാം അറിയണം എന്നൊന്നും ഇല്ല…” ദേവു ഉരുണ്ട് കളിക്കാൻ നോക്കി.

 

 

 

“…ഉവ്വ് ഉവ്വേ…”

 

 

 

“…അല്ല എന്നോട് ചോദിക്കാതെ എനിക്ക് വണ്ടി എടുത്ത് തന്നിട്ട് കുറ്റം എനിക്കയോ…” ദേവു എന്നെ കുറ്റപ്പെടുത്തി.

 

 

 

“… നിനക്ക് ഒരു സർപ്രൈസ് ആവട്ടെ എന്ന് കരുതിയ ഞാൻ പറയാതിരുന്നേ. പക്ഷെ നിനക്ക് വണ്ടി ഓടിക്കാൻ അറിയില്ലെന്ന് ഞാൻ അറിഞ്ഞോ…”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *