“… അയ്യോ… അമ്മ അച്ഛനെ തള്ളിയിട്ടെ…” കല്ലുവിന്റെ ശബ്ദമാണ് ഞങ്ങളെ സോബോധത്തിലേക്ക് കൊണ്ട് വന്നത്.
പെട്ടെന്ന് എന്റെ നെഞ്ചിൽ നിന്നും ചാടി എഴുനേൽക്കാൻ നോക്കിയ ദേവു പിന്നെയും സ്ലിപ്പ് ആയി എന്റെ മണ്ടക്ക് തന്നെ. പെട്ടെന്നുള്ള വീഴ്ചയിൽ ഞാൻ ദേവുവിനെ താങ്ങി നിർത്താൻ ശ്രെമിച്ചു. ശ്രെമം ഒക്കെ നന്നായി നടന്നു. രണ്ട് കൈകൊണ്ടും താങ്ങി നിരത്തിയത് ആവട്ടെ അവളുടെ രണ്ട് മുലകളിലും. ഉഫ്ഫ് നല്ല സോഫ്റ്റ് മുല. കൈകൾ അവയെ അമർത്തി നെരിക്കൻ കൊതിച്ചെങ്കിലും ഞാൻ സ്വയം നിയന്ത്രിച്ചു. ദേവുവിനെ നോക്കിയപ്പോ അമ്പരപ്പോടെ വായും തുറന്ന് എന്റെ മുഖത്തെക്കും കൈയിലേക്കും മാറി മാറി നോക്കുന്നതാ.
“… സോറി…” അതും പറഞ്ഞു പെട്ടെന്ന് ഞാൻ കൈ പിൻവലിച്ചു. പാടൊന്നും പറഞ്ഞ് വീണ്ടും എന്റെ ദേഹത്തേക്ക്. ഭാഗ്യത്തിന് ഒന്നും പറ്റിയില്ല.
“… അയ്യോ… അമ്മ അച്ഛനെ കൊല്ലുന്നേ…” കല്ലു ആണെങ്കിൽ ഇതെല്ലാം കണ്ട് തെറ്റ് ധരിച്ച് തലയിൽ കൈവച്ച് വിളി തുടങ്ങി.
“… മോളെ… അച്ഛന് കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ല. നീ ഇങ്ങനെ നിലവിളിച്ച് ആളെ കൂട്ടാതിരുന്നാൽ മതി…” ഞാൻ കല്ലുവിനെ നോക്കി വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.
“… ദേവു ഒന്ന് എഴുനേൽക്കാവോ…” എന്റെ നെഞ്ചിൽ തന്നെ കിടന്ന ദേവുവിനോട് ഞാൻ അത് ചോദിച്ചതും മുഖത്തിന് മീതെ വീണുകിടന്ന മുടി ചെവിക്കൂടക്ക് പിന്നിലായി മാടി ഒതുക്കി ഒരു ജാളിയതയോടെ അവൾ എഴുനേറ്റു.
ഞാനും എഴുനേറ്റ് വണ്ടി എടുത്ത് നേരെ വെച്ചു. ദേവുവിന് ആണെങ്കിൽ പോയ കിളി ഇതുവരെ തിരിച്ചു വന്നില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു. ഞാൻ ചെയ്യുന്നത് ഒക്കെ പുതുതായി കാണുന്ന മട്ടില കക്ഷിയുടെ നിൽപ്പ്.
“… എന്തായാലും ഇന്നത്തെ വണ്ടി പഠിത്തം ഇത്രക്ക് മതി…” വണ്ടി ഒതുക്കി വച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു.
“… ദേവു നീ ഒക്കെ അല്ലെ. മുറിവൊന്നും പറ്റിയില്ലല്ലോ അല്ലെ…” അതിന് അവൾ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. ഇതെല്ലാം കേട്ടുകൊണ്ട് കല്ലു എന്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടി വന്നു.
“… അച്ഛന് മുറിഞ്ഞൊ…” എന്റെ കൈയ്യും മുഖവും എല്ലാം പരതികൊണ്ട് ആധിയോടെ കല്ലു ചോദിച്ചു.
“… അച്ഛന് ഒന്നും ഇല്ലടാ. ദേ കണ്ടില്ലേ…” എന്റെ കൈയ്യും ദേഹവും എല്ലാം കാണിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു.
“… അയ്യോ… ആആഹ്…” ഇതിന്റെ ഇടയിൽ ആണ് ദേവുവിന്റെ പക്കൽ നിന്നും ഇങ്ങനെ ഒരു സ്വരം കേൾക്കുന്നത്. നോക്കിയപ്പോ കാൽ മുട്ടിൽ കൈ താങ്ങി വേദനയിൽ പുളയുന്ന ദേവുവിനെ ആണ് കണ്ടത്.
“… എന്താ… എന്ത് പറ്റി ദേവു…” വേദനയിൽ പുളയുന്ന ദേവുവിനെ നോക്കി ഞാൻ ചോദിച്ചു.
“… കാൽ… കാല്…” മുട്ട്കുത്തിയിരുന്ന് കാലിന്റെ കുഴയിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് ദേവു തേങ്ങി.
“… അയ്യോ കാൽ നീര് ആയിട്ടുണ്ടല്ലോ. വാ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോവാം… ” മുട്ടുകുത്തിയിരുന്ന് ദേവുവിന്റ കാൽ പരിശോധിക്കുന്ന വേളയിൽ ഞാൻ പറഞ്ഞു.
“…ഇത് കാൽ മടങ്ങിയത് ആവും. വെറുതെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ ഒന്നും പോണ്ട…” ദേവു അവളുടെ ന്യായം പറഞ്ഞു.
“… അതൊന്നും പറഞ്ഞാൽ പറ്റില്ല. ചെറിയൊരു നീര് ഉണ്ട് വല്ല പൊട്ടലും ഉണ്ടോന്ന് അറിയാൻ പറ്റില്ല. എന്തായാലും നമുക്ക് ഒന്ന് പോയി വരാം വാ…” ഞാൻ പതിയെ ദേവുവിനെ പിടിച്ച് എഴുനേൽപ്പിച്ച് നിർത്തി.
“… നിനക്ക് നടക്കാൻ പറ്റോ…” ഞാൻ ദേവുവിനോട് ചോദിച്ചു. അതിന് ദേവു എന്നെ ദൈനീയമായി നോക്കി.
“…അച്ഛാ… അമ്മയെ എടുക്ക് അച്ഛാ… ” കല്ലുവിന്റെ അഭിപ്രായം എത്തിയതും ദേവു അവളെ തുറിച്ചു നോക്കി.
“…ദേവു ഞാൻ എടുക്കണോ…” വലിയ ഭവ വെത്യാസം ഒന്നും ഇല്ലാതെ സീരിയസ് ആയിട്ട് തന്നെ തേജസ് ചോദിച്ചു.