സാം: “അതൊന്നും പറയേണ്ട സമയമല്ല നതാഷാ ഇത്…
ചില കാര്യങ്ങൾ ഇരുട്ടിൽ തന്നെ ഇരിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.
സമയം വരുമ്പോൾ എല്ലാം ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം. ഇപ്പോൾ നീ ഈ യാത്ര ആസ്വദിക്കൂ.”
അവൻ ആക്സിലറേറ്റർ ആഞ്ഞു തിരിച്ചു.
ബൈക്കിന്റെ വേഗത പെട്ടെന്ന് വർദ്ധിച്ചു.
സാമിന്റെ മറുപടിയിൽ ഒരു നിഗൂഢത ഒളിഞ്ഞു കിടപ്പുണ്ടെന്ന് നതാഷയ്ക്ക് മനസ്സിലായി.
അവൻ ആരാണ്?!!
അവന്റെ ലക്ഷ്യമെന്താണ്?!!
ആ ഒരു ചോദ്യചിഹ്നം അവളുടെ മനസ്സിൽ ബാക്കിയായെങ്കിലും, ആ പൗരുഷത്തിന്റെ ഗന്ധവും സാമീപ്യവും അവൾക്ക് നൽകുന്ന സുരക്ഷിതബോധം വലുതായിരുന്നു.
രാത്രിയുടെ യാമങ്ങളിൽ ബൈക്ക് കൂടുതൽ വേഗതയിൽ നഗരം ലക്ഷ്യമാക്കി പാഞ്ഞു.
നതാഷ തന്റെ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി അടച്ച്, ആ വേഗതയിൽ അയാളോടൊപ്പം അലിഞ്ഞു ചേർന്നു.
തന്റെ ഭർത്താവ് വീട്ടിൽ ഒരു ഭ്രാന്തനെപ്പോലെ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടെന്ന യാഥാർത്ഥ്യം അവൾ അപ്പോഴും മറന്നുപോയിരുന്നു.
അതേസമയം നഗരത്തിലെ വീട്ടിൽ മാത്യുവിന്റെ ഉള്ളിലെ ദേഷ്യം ഇപ്പോൾ ഒരു കറുത്ത പുകയായി ആ മുറിയിലാകെ പടർന്നിരിക്കുകയാണ്.
കഴിച്ച മരുന്നിന്റെ കാഠിന്യം അയാളുടെ തലച്ചോറിനെ മരവിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
സോഫയിൽ ആഞ്ഞു ചാരിയിരുന്ന് അയാൾ ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കി പല്ല് കടിച്ചുകൊണ്ട് സ്വയം സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി.
അയാളുടെ ചിന്തകൾ നതാഷയുടെ വളർച്ചയിലേക്കും അതിൽ തനിക്കുള്ള പങ്കിലേക്കും തിരിഞ്ഞു.
മാത്യു: (ക്രൂരമായ പരിഹാസത്തോടെ) “നതാഷാ… നീ നിന്നെത്തന്നെ മറന്നുപോയോ?
എന്നെ കല്യാണം കഴിക്കുമ്പോൾ നീ ആരായിരുന്നു?
വെറുമൊരു ട്രൈനി!
ആർക്കും വേണ്ടാത്ത, ഒരു രോഗി പോലും തിരിഞ്ഞു നോക്കാത്ത ഒരു സാധാരണ ഡോക്ടർ.
ഞാൻ എന്റെ കൈപിടിച്ച് നിന്നെ ഈ ഉയരങ്ങളിൽ എത്തിച്ചു.
നിനക്ക് ഒരു പേരും പ്രശസ്തിയും ആഡംബരവും നൽകിയത് ഈ മാത്യുവാണ്!”
അയാൾ കൈകൾ മുറുക്കെ ചുരുട്ടി.
മേശപ്പുറത്തിരുന്ന ഗ്ലാസിലെ ഒഴിച്ചുവച്ച വിലകൂടിയ മദ്യം അയാൾ ഒറ്റവലിക്ക് കുടിച്ചു തീർത്തു.
ലഹരിയും പകയും അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ ചോര പടർത്തി.
മാത്യു: “ഞാൻ ഉണ്ടാക്കിത്തന്നത് ഞാൻ തന്നെ തിരികെ എടുക്കും.
നാളെ നേരം വെളുക്കുമ്പോൾ നിന്റെ ഈ അഹങ്കാരം ഞാൻ നിലംപരിശാക്കും.
ഹോസ്പിറ്റലിലെ നിന്റെ ആ കസേര…
അത് നാളെ അവിടെ ഉണ്ടാകില്ല.
ഈ മാത്യു പറഞ്ഞാൽ മാനേജ്മെന്റ് അനുസരിക്കും.
എന്റെ കാരുണ്യം കൊണ്ട് നീ നേടിയതെല്ലാം ഞാൻ ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് ഇല്ലാതാക്കും!”
അയാൾ മുറിയിൽ ഉച്ചത്തിൽ ചിരിച്ചു.
ആ ചിരിയിൽ ഒരു വന്യമൃഗത്തിന്റെ ഭീകരതയുണ്ടായിരുന്നു.
ഉത്തേജന മരുന്നിന്റെ അസ്വസ്ഥതയിൽ അയാൾ തന്റെ പാന്റിൽ ഉദ്ധരിച്ചു നിൽക്കുന്ന തന്റെ പൗരുഷത്തിലേക്ക് നോക്കി.
അത് വേദനിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു, എങ്കിലും ആ വേദന അയാളുടെ പകയെ കൂടുതൽ ജ്വലിപ്പിച്ചു.
മാത്യു: “ഹഹ! നീ എവിടെ വേണമെങ്കിലും പോയിക്കോ.
എന്റെ മുന്നിൽ നിനക്കിനി സ്ഥാനമില്ല.
ഈ ആഡംബര വീടും, പദവിയും നിനക്കിനി സ്വപ്നം മാത്രമാകും.
എല്ലാം നീ പൂജ്യത്തിൽ നിന്ന് തുടങ്ങിക്കോ.!!!
വഞ്ചകി… എന്നെ ചതിച്ച് ആരുടെയൊ കൂടെ കിടക്കയിൽ കിടന്ന് ആറാടുമ്പോൾ നീ ഇതോർത്തില്ലല്ലേ?!!”
അയാൾ എഴുന്നേറ്റ് ജനാലയ്ക്കൽ പോയി നിന്നു.
നതാഷ വരുമ്പോൾ അവളെ ആ അളവിൽ കൂടുതൽ ലൈംഗിക ഉത്തേജന മരുന്നും ട്രൂത് സെറവും ചേർന്ന വൈൻ കുടിപ്പിച്ച്, തന്റെ ഈ ആളിക്കത്തുന്ന പക തീർക്കണമെന്ന് അയാൾ ഉറപ്പിച്ചു.
നതാഷയുടെ സർവ്വസ്വവും തകർക്കാനുള്ള ആവേശത്തിൽ അയാൾ സോഫയിൽ വന്നിരുന്നു തന്റെ വിരലുകൾ ലിവിങ് റൂമിലെ സോഫയിൽ ആഴ്ത്തി.
അപ്പോഴും അയാളുടെ ഫോൺ സ്ക്രീനിൽ ഏതോ ഒരു ഹാർഡ്കോർ സെക്സ് വിഡിയോ ഓടിക്കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..