. സമയം കടന്നുപോയിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഒൻപത് മണി… പത്ത് മണി… പന്ത്രണ്ട് മണി… എന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒട്ടും ഉറക്കമില്ലായിരുന്നു. ഹാളിലെ സോഫയിൽ ഇരുന്ന് ഓരോ വന്യമായ ചിന്തകളിലും സ്വയംഭോഗത്തിന്റെ ലഹരിയിലും മുഴുകി ആ രാത്രി കഴിച്ചുകൂട്ടി.
പെട്ടെന്നാണ് വീടിന്റെ വെളിയിൽ, ജനൽപ്പാളികൾക്കിടയിലൂടെ കനത്ത ഒരു വണ്ടിയുടെ ലൈറ്റ് വെളിച്ചം ലിവിംഗ് റൂമിന്റെ ചുവരുകളിലേക്ക് അടിച്ചുകയറിയത്. കാറിന്റെ എഞ്ചിൻ ഓഫാകുന്ന ശബ്ദവും തുടര്ന്ന് കതക് അടയുന്ന ശബ്ദവും ഞാൻ കേട്ടു.
ഞാൻ സോഫയിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു , ആ നിശബ്ദതയെ കീറിമുറിച്ചുകൊണ്ട് വീടിന്റെ കോളിംഗ് ബെൽ ഉച്ചത്തിൽ മുഴങ്ങി! ഞൻ കതകിന് നേരെ നടന്നു…
—
കോളിംഗ് ബെല്ലിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടതും ഞാൻ ചെന്ന് മുൻവാതിൽ തുറന്നു. അവിടെ, മങ്ങിയ ലൈറ്റ് വെളിച്ചത്തിൽ വേദു നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. പതുക്കെ അവളുടെ തോളുകൾക്ക് മുകളിലൂടെ ഇരുട്ടിലേക്ക് കണ്ണ് പായിച്ചു. അവരുടെ വീടിന്റെ ഗേറ്റ് കടന്ന് പതുക്കെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങുന്ന ആ കറുത്ത ഔഡി കാറിന്റെ പിൻസീറ്റിൽ, ദേവൻ ഇരിക്കുന്നതായി എനിക്ക് തോന്നി. ആ ആഡംബര വണ്ടി ഇരുട്ടിലേക്ക് മറയുന്നത് ഒരു നിമിഷം ഞാൻ നോക്കി നിന്നു.
എന്നാൽ, വേദു എന്നേ കാത്തുനിൽക്കാൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല. വാതിൽ തുറന്നപ്പോൾ തന്നെ അവൾ എന്നേ ഒന്നു നോക്കുക പോലും ചെയ്യാതെ നേരെ അകത്തേക്ക് നടന്നു. ഞാൻ തിരിഞ്ഞ് അവളെ സൂക്ഷ്മമായി നിരീക്ഷിച്ചു. വസ്ത്രങ്ങളോ തലമുടിയോ ഒന്നും അലങ്കോലപ്പെട്ടിട്ടില്ല. എല്ലാം തികച്ചും നോർമൽ. അവളുടെ നടത്തത്തിലും ഭാവത്തിലും അസ്വാഭാവികമായി ഒന്നും തന്നെ എനിക്ക് കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല. തികച്ചും ശാന്തമായ പെരുമാറ്റം. അതോടെ, അവിടെ വെച്ച് എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്ന് അറിയാനുള്ള എന്റെ ആകാംക്ഷയും കാമവും ഇരട്ടിയായി വർദ്ധിച്ചു.
അകത്തേക്ക് പോയ
വേദു തന്റെ ഹാൻഡ് ബാഗ് മേശപ്പുറത്ത് വെച്ച്, സാരിത്തലപ്പ് ഒന്നുക്കൂടി ഒതുക്കി ലിവിങ് റൂമിലേക്ക് തിരികെ വന്നു. അവൾ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി പതുക്കെ ചോദിച്ചു: “ഏട്ടൻ കഴിച്ചിട്ടാണോ കിടന്നത്?”
ഇല്ലെന്ന അർത്ഥത്തിൽ ഞാൻ പതുക്കെ തലയാട്ടി.
അത് കേട്ടതും വേദുവിന്റെ മുഖത്ത് നേരിയൊരു ഭാവമാറ്റമുണ്ടായി.
“ഞാൻ വരാൻ വൈകുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടാക്കി കഴിക്കാമായിരുന്നില്ലേ? അല്ലെങ്കിൽ പുറത്തുനിന്ന് എന്തെങ്കിലും വാങ്ങി കഴിക്കാമായിരുന്നില്ലേ ശ്യാമേട്ടാ? എന്തിനാ ഇങ്ങനെ പട്ടിണി ഇരിക്കുന്നത്?”
അവൾ ചെറുതായൊന്ന് ശകാരിക്കുന്ന മട്ടിൽ ചോദിച്ചു.
“അത് സാരമില്ലെടീ… എനിക്ക് വിശപ്പ് തോന്നിയിരുന്നില്ല,”
ശ്യാം അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
“എന്നിട്ട് ഇപ്പോൾ വിശപ്പുണ്ടോ?”
അവൾ ഇടുപ്പിൽ കൈവെച്ച് ചോദിച്ചു.
“ഉം… ഇപ്പോൾ കുറച്ചധികം വിശപ്പുണ്ട്,” അത് പറയുമ്പോ എന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ ഒരു ഗൂഢമായ ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവൻ ഉദ്ദേശിച്ച വിശപ്പ് മറ്റൊന്നായിരുന്നു.
എന്നേ ഒന്നു തുറിച്ചുനോക്കിയ ശേഷം വേദു പറഞ്ഞു:
“ഉച്ചയ്ക്ക് ഉണ്ടാക്കിയ കറി ഇരിപ്പുണ്ട്. ഞാൻ അത് ചൂടാക്കി, ചപ്പാത്തി ഉണ്ടാക്കിത്തരാം.”
അത്രയും പറഞ്ഞ് അവൾ തന്റെ നീണ്ട മുടിയിഴകൾ ഒന്നിച്ച് വാരിയെടുത്ത് തലയ്ക്ക് മുകളിൽ ഒരു ഭംഗിയുള്ള കെട്ടാക്കി മാറ്റി, നേരെ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.
ഞാൻ സോഫയിലിരുന്ന് ആലോചിച്ചു: ‘ഇവളെന്താ ഒന്നും സംഭവിക്കാത്തതുപോലെ ഇങ്ങനെ പെരുമാറുന്നത്? അപ്പോൾ അവിടെ കാര്യമായി ഒന്നും നടന്നില്ലേ? അതോ അവൾ എന്നിൽ നിന്നും എന്തെങ്കിലും മറച്ചുവെക്കുകയാണോ?’ ചിന്തകൾ കാടുകയറിയപ്പോൾ ഞാൻ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.
അടുക്കളയിൽ ഗ്യാസ് സ്റ്റൗവിന് അഭിമുഖമായി, എനിക്ക് പുറംതിരിഞ്ഞു നിൽക്കുകയായിരുന്നു വേദു. കയ്യില്ലാത്ത ആ നീല ബ്ലൗസിനുള്ളിലൂടെ അവളുടെ വെളുത്തുതുടുത്ത പുറംഭാഗം മുഴുവനായി പുറത്തേക്ക് തള്ളിനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ കാഴ്ച കണ്ടതും എന്റെ ഉള്ളിൽ വീണ്ടും കാമത്തിന്റെ തീപ്പൊരി പടർന്നു. അവളുടെ കെട്ടിവച്ച മുടിക്കെട്ടിന് താഴെ, വെളുത്ത കഴുത്തിന് പുറകിലായി ചെറിയ തോതിൽ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ പൊടിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. ആ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ ലൈറ്റ് വെളിച്ചത്തിൽ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.