വിലക്കപ്പെട്ട അധ്യായം ❤നിത്യമാധവം❤ – 2 19

“ഇന്ന് രാത്രി തന്നെ നമ്പർ ബ്ലോക്ക്‌ മാറ്റണം”

ക്ലാസ്സിന്റെ ഇടയ്ക്ക് എന്റെ മുന്നിലുള്ള പുസ്തകത്തിൽ എന്തോ doubt clear ചെയുന്ന പോലെ കുഞ്ഞിന് നിന്നു ചെവിയുടെ അടുത്തായി ആരും കേൾക്കാതെ അയാൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഒന്ന് അനങ്ങാൻ പോലും ആവാതെ തരിച്ചു ഇരുന്നു പോയി…class കഴിഞ്ഞ് അയാൾ പോകുന്ന വരെയും പിന്നീട് മുന്നിലേക്ക് നോക്കാൻ പോലും ഭയം എന്ന് വികാരം എന്നെ അനുവദിച്ചില്ല..

നല്ല പേടി ഉണ്ടായിട്ടും ഞാൻ അയാളുടെ നമ്പർ unblock ആക്കില്ല ..

 

“നിത്യ നിന്നെ രാഹുൽ സർ വിളിക്കുന്നുണ്ട്…”

അടുത്ത ദിവസം ബ്രേക്ക്‌ ടൈംമിൽ നീതു വന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ എന്ത്‌ ചെയ്യണം എന്ന് അറിയാതെ ഇരുന്നു…എന്റെ മുഖത്തെ പതർച്ച കണ്ടിട്ട് ആവണം അവർ കാരണം തിരക്കി.. ആരോട് എങ്കിലും തുറന്ന് പറഞ്ഞില്ല എങ്കിൽ ഒരു സമാധാനം കിട്ടില്ല എന്ന് ഉള്ളത് കൊണ്ട് തുടക്കം മുതൽ ഉള്ള എല്ലാ കാര്യവും അവരോട് പറഞ്ഞു..

 

“ഇത് ഇങ്ങനെ വിട്ടാൽ പറ്റില്ല നിത്യേ..”

ആതിര പറഞ്ഞതിന് അനുകൂലിച്ചു നീതുവും തലയാട്ടി..

“നീ ഇങ്ങനെ പേടിക്കല്ലേ മോളെ…. ഇവിടെ തെറ്റ് ആ കോഴി രാഹുലിന്റെ ഭാഗത്താണ്.. ഇപ്പോൾ വിളിച്ചിരിപ്പിക്കുക അല്ലെ നീ ധൈര്യമായി പോയി bold ആയി നിനക്ക് താല്പര്യമില്ല എന്ന് പറയണം.. ഇനിയും ശല്യം ചെയുക ആണെങ്കിൽ complaint ചെയ്യുമെന്നും..”

നീതുവും ആതിരയും സപ്പോർട്ട് ആയി നിന്നപ്പോൾ ഒരു ധൈര്യമൊക്കെ തോന്നി…

“ഒക്കേ അല്ലെ നീ… അല്ലെങ്കിൽ വാ നമുക്ക് മൂന്നുപേർക്ക് കൂടെ പോയി സംസാരിക്കാം..”

“വേണ്ട നീതു.. നിങ്ങൾ പറഞ്ഞത് പോലെ ഞാൻ ഇനിയും മിണ്ടാതെ ഇരുന്നാൽ എന്റെ പഠിത്തത്തെ തന്നെയാവും ബാധിക്കുന്നത്.. ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്കു പോയി സംസാരിച്ചിട്ട് വരാം “.

അവരോട് പറഞ്ഞു ക്ലാസ്സിൽ നിന്ന്നേ ഇറങ്ങി നേരെ ഡിപ്പാർട്മെന്റ് door കടന്നു അകത്തേക്ക് കയറി.. പ്രതീക്ഷിച്ചത് പോലെ അയാൾ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു.. എന്റെ വരവും കാത്ത് ടേബിളിൽ ചാരി കൈ കെട്ടി എന്നെ രൂക്ഷമായി നോക്കുന്നുണ്ട്.. ധൈര്യം സംഭരിച്ചു ഞാൻ അകത്തേക്ക് കയറി..

 

“നിനക്ക് അനുസരണ തീരെയില്ലാ അല്ലെ .. നിന്നോട് ഞാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ എന്റെ നമ്പർ unblock ആകണമെന്ന് ”

“എന്റെ ഫോണിൽ ആരെ ബ്ലോക്ക് ആക്കണം unblock ആകണം എന്ന് തീരുമാനിക്കുന്നത് ഞാൻ ആണ് അല്ലാതെ സർ അല്ല…. കൂടെ എന്നോട് ഇത്രയ്ക് അധികാരത്തോടെ സംസാരിക്കാനും പെരുമാറാനും സർ ആരാ..”

അയാളെ തീരെയും വക വയ്ക്കാത്ത രീതിയിലുള്ള എന്റെ വർത്തമാനം നല്ല രീതിയിൽ ദേഷ്യപ്പെടുത്തിട്ട് ഉണ്ട്..

“ഞാൻ കെട്ടാൻ പോകുന്ന പെണ്ണ് ആണ് നീ”

“അത് സർ മാത്രം തീരുമാനിച്ചാൽ പോരല്ലോ..”

“പോരാ.. നിന്റെ തന്ത ഭാസ്കരൻ തമ്പി കൂടെ വിചാരിക്കണം.. അങ്ങേര് ഉടനെ അത് വിചാരിക്കുകയും ചെയ്യും..”

 

തീരെ പ്രധീക്ഷിക്കാതെ അച്ഛന്റെ പേരും തുടർന്ന് അയാൾ പറഞ്ഞത് കൂടെ കേട്ടപ്പോൾ അത്രേയും നേരം സംഭരിച്ച ധൈര്യം ചോർന്നു പോകുന്നത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു.. ഭയം തലപൊക്കുന്നതും

 

“എന്താടി നിന്റെ ധൈര്യമൊക്കെ തീർന്നോ. നീ അങ്ങനെ പെട്ടെന്ന് വളയില്ല എന്ന് മനസിലാക്കിയപ്പോൾ ഞാൻ ഒന്ന് റൂട്ട് മാറ്റി പിടിച്ചു.. നിന്റെ വീട്ടിൽ ഇതിനോടകം എന്റെ ആലോചന വന്നിട്ടുണ്ടാവും.. അവരെല്ലാം ഏറെക്കുറെ സമ്മതം എന്ന് രീതിയിൽ ആടി നിക്കുവാ.. ഞാൻ ഒന്ന് കൂടെ ഒന്ന് ആഞ്ഞു പിടിച്ചാൽ ഒരു മാസത്തിനകം നീ എന്റെ വീട്ടിൽ നിക്കും..”

ആരോ കുടം കൊണ്ട് തലയ്ക്കു അടിച്ച രീതിയിൽ സ്തംഭിച്ചു നിന്ന് പോയി.. ഒരു വാക്ക് പോലും തിരിച്ചു പറയാൻ ആവാതെ…

“പാവമല്ലേ എന്ന്നി കരുതി കല്യാണം കഴിഞ്ഞാലും നിനക്ക്ന പഠിക്കാനുള്ള അനുവാദം ഞാൻ തരുമായിരുന്നു അപ്പോൾ നിനക്ക് അഹങ്കാരം.. മതി നിന്റെ പഠിപ്പൊക്കെ.. ഇനിയുള്ള കാലം എന്നെയും നമുക്ക് ജനിക്കുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളെയും നോക്കി നീ വീട്ടിൽ ഇരുന്ന മതി..”

അമ്മ ഇന്നലെ വിളിച്ചപ്പോൾ ഒരു പ്രധാനപെട്ട കാര്യമുണ്ട് സംസാരിക്കാൻ ഒരിക്കൽ കൂടെ ആലോചിച്ചിട്ട് എന്നോട് ഇന്ന് വിളിക്കുമ്പോൾ പറയാം എന്ന് പറഞ്ഞു എങ്കിലും അത് വലിയ കാര്യമാക്കില്ല… ഈശ്വരാ… ഈ കല്യാണ ആലോചനയുടെ കാര്യമായിരുന്നോ എല്ലാരോടും ആലോചിച്ചിട്ട് എന്നോട് ഇന്ന് പറയാം എന്ന് പറഞ്ഞത്… പെൺകുട്ടികൾക്ക് 18 തികയുമ്പോഴേ കെട്ടിക്കണം എന്ന് ചിന്തയുള്ള എന്റെ അച്ഛനടക്കമുള്ള ബന്ധുക്കളുടെ അഭിപ്രായം എന്താവും എന്ന് അറിയാൻ വലിയ പ്രയാസമില്ല… അവർ സമ്മതിക്കും.. എന്നോട് ഒരു വാക്ക് പോലും ചോദിക്കാതെ തന്നെ…