വിലക്കപ്പെട്ട അധ്യായം ❤നിത്യമാധവം❤ – 2 19

ഒരികെ കൂടെ മുല മൊത്തത്തിൽ ചപ്പി വിട്ടു എന്നെ നോക്കി. എന്നെ വിടാൻ തീരെ ആഗ്രഹമില്ല എന്ന് ആ കണ്ണുകൾ വിളിച്ചു പറയുന്നുണ്ട്.. വിട്ട് പോവാൻ എനിക്കും.. പക്ഷെ യാത്ര മുടക്കാൻ പറ്റില്ല എന്ന് ഉള്ളത് കൊണ്ട് മാത്രം എന്നെ മടിയിൽ ഇരുത്തി തന്നെ ബാക്കിൽ നിന്നും ബ്രായും ടോപ്പും എടുത്ത് തന്നു.

ഏട്ടന്റെ തുപ്പല് കൊണ്ട് തിളങ്ങുന്ന എന്റെ മുലകളെ shawl കൊണ്ട് തുടക്കാൻ നിക്കാതെ അങ്ങനെ തന്നെ രണ്ട് മുലകളെയും ബ്രായിൽ പൊതിഞ്ഞു.. മാധവേട്ടന്റെ നാവിന്റെ നനവ് പോലും എന്നെ വിട്ട് പോകാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. അത് മനസ്സിലായത് പോലെ എന്റെ കഴുത്തിൽ പിടിച്ചു അടുപ്പിച്ചു എന്റെ ചുണ്ട് കടിച്ചു ഊമ്പി വിട്ടു.. ഒപ്പം ബ്രാ കുറച്ച് താഴ്ത്തി വീണ്ടും രണ്ട് മുലയിലും തുപ്പല് ചേർത്ത് മൊത്തം ഊമ്പി വിട്ടു.. ചുണ്ടിലും മുലകളിലും ആവോളം നനവ് ആക്കി എന്റെ മേലെ ഉള്ള പിടി വിട്ടു.

പാന്റ് അങ്ങനെ ഇരുന്നു കൊണ്ട് ഇടാൻ കഴിയാത്തത് കൊണ്ട് ഇറങ്ങി പുറത്ത് നിന്ന് പാന്റ് ഇട്ടു co-driving സിറ്റിൽ വന്ന് പഴയ പോലെ ഞാൻ ഇരുന്നു. അപ്പോഴൊക്കെയും മാധവേട്ടൻ എന്നെ തന്നെ നോക്കി ഇരുന്നു.. എന്നെ മാത്രം. ഞാൻ നാണിച്ചു തല താഴ്ത്തി.എന്റെ ചുവന്ന മുഖം കണ്ട് ചിരിച്ച കൊണ്ട് കവിളിൽ നുള്ളി വിട്ട് ഏട്ടൻ വണ്ടി revearse എടുത്ത് വന്ന് വഴിയേ തിരിച്ചു വിട്ടു .

Stationte മുമ്പിൽ വന്ന് നിന്നതും ഞാൻ ഒരുപാട് …. ഒരുപാട്.. സ്നേഹത്തോടെ ഏട്ടന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി…

“നിത്യേ…”

നിറഞ്ഞ വരുന്ന കണ്ണുകൾ കണ്ടതും ശാസനയോടെ വിളിച്ചു.. അറിയാം ഏട്ടൻ തരുന്ന സുഖത്തിലും നോവിലുമല്ലാതെ എന്റെ കണ്ണുകൾ നിറയുന്നത് മാധവേട്ടൻ ഇഷ്ടമല്ല..

“ടി.. നി നാട്ടിൽ പോവുമ്പോൾ ഇങ്ങനെ കണ്ണ് നിറയ്ക്കരുത് എന്ന് ഞാൻ പല തവണ പറഞ്ഞിട്ട് ഉള്ളതാ. രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞ് നീ ഇങ്ങോട്ട് എന്റെ അടുത്തേക്ക് തന്നെ അല്ലെ വരുന്നത്. പിന്നെ എന്താ..”

“രണ്ട് ദിവസം പോയിട്ട്…ഒരു ദിവസം പോലും എനിക്ക് പറ്റില്ല മാധവേട്ടനെ കാണാതെ..”

“എന്നെ കാണാതെയോ… അതോ എന്റെ കുണ്ണ കയറ്റാതെയോ…”

“പോ മാധവേട്ടാ.. ഞാൻ പിണക്കമാ…”

“നിന്റെ പിണക്കം വീട്ടിൽ എത്തീട്ടു video call വിളിക്ക് അപ്പോൾ തീർത്തു തരാം “എന്ന് പറഞ്ഞു എന്റെ കൈ പിടിച്ചു വിരൽ കടിച്ചു വിട്ടു..

“സ്സ്…”

“ട്രെയിൻ വിടാൻ സമയമായില്ലേ.. എന്റെ മോൾ പോയി വാ..”

പുറത്ത് പരിചയക്കാരോ കോളേജിലെ കുട്ടികളോ സ്റ്റാഫ്സോ ആരെങ്കിലും കാണുമോ എന്ന് risk ഉള്ളത് കൊണ്ട് ഏട്ടൻ എന്റെ കൂടെ അകത്തേക്ക് വരില്ല.. എന്നാൽ train station വിടും വരെയും വണ്ടി ഒതുക്കി ഇവിടെ തന്നെ കാണും…

വീണ്ടും യാത്ര പറഞ്ഞു ഒരിക്കൽ കൂടെ മാധവേട്ടനെ നോക്കി ഞാൻ ബാഗുമായി പുറത്ത് ഇറങ്ങി.. മാധവേട്ടന്റെ കണ്ണുകൾ അപ്പോൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ ആയിരുന്നു. അതിന്റെ അർത്ഥം മനസിലാക്കിയതും ഞാൻ shawl വിരിച്ചു ഇട്ടു നെഞ്ച് മറച്ചു അത് കണ്ട് ആ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചിരി വിരിഞ്ഞു. ഒരിക്കൽ കൂടെ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് യാത്ര പറഞ്ഞു ഞാൻ അകത്തേക്ക് പോയി.

മൂന്ന് പിന്നൽ ഇട്ടു അറ്റത്ത് bun ചെയ്തു വച്ചേക്കുന്ന എന്റെ നീണ്ട മുടി നടത്തതിന് അനുസരിച്ചു ആടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. നെഞ്ച് മറച്ചു ഇട്ടിരിക്കുന്ന shawlum നെറ്റിയിൽ കുത്തിരിക്കുന്ന ചെറിയ കറുത്ത വട്ട പൊട്ടും മേലെ തൊട്ടിരിക്കുന്ന ചന്ദനവും. സ്വയം എന്റെ രൂപം മനസ്സിൽ വന്നതും ഒന്ന് ആലോചിച്ചു ഈ നാടൻ പാവം പെൺകുട്ടിയുടെ ഉള്ളിലെ കഴപ്പിക്കുട്ടിയെ.. എന്റെ മാധവേട്ടന്റെ മാത്രം കഴപ്പിയെ..

ഒരു bottle വെള്ളവും വാങ്ങി സിറ്റിൽ വന്ന ഇരുന്നു. വലിയ തിരക്ക് ഇല്ല എന്നാൽ തീരെ ഇല്ല എന്ന് പറയാനും പറ്റില്ല. ചുറ്റിലും കാണുന്ന ആളുകളും ബഹളങ്ങളും ഒന്നും തന്നെ മനസ്സിൽ പതിയാത്തത് പോലെ.. കണ്ണിലും മനസ്സിലും ആൺ ഒരുത്തന്റെ രൂപം നിറഞ്ഞ നിക്കുന്നു… ചെവിയിൽ ആ മുഴക്കമുള്ള ശബ്ദവും… എന്റെ മാധവേട്ടന്റെ….

മറ്റുള്ളവർക്ക് പ്രാന്ത് ആയി തോന്നാം.. ചിലർക്ക് student professor ഫാന്റസി ആയും…പക്ഷെ എന്റെ ജീവനാണ് എന്റെ ഉയിരിന്റെയും ഉടലിന്റെയും ഉടയോനായി ഞാൻ കാണുന്ന എന്റെ തമ്പുരാനാണ്.. ശരിക്കും ഒരു വലിയ തമ്പുരാൻ തന്നെയാ… പഴയ വലിയ മാടമ്പി കോവിലകത്ത് ജനിച്ച തമ്പുരാൻ..