🌷 തങ്കി 🌷 1

പ്രണയിച്ചു തുടങ്ങിയതെന്നാണ് എന്നുപോലും കൃത്യമായി ഒരു മോമെന്റ്റ് എനിക്ക് പറയാനാകില്ല. ആദ്യമായി അവൾ എനിക്ക് നഷ്ടമാകുമോ എന്ന ചിന്ത എന്നെയുലച്ചു തുടങ്ങിയ നിമിഷമാണോ… അതോ അവൾ പിണങ്ങുമ്പോ വീണ്ടുമിനിയവൾ സംസാരിക്കില്ലേ എന്ന പേടി ഇടക്കിടെ വരുമ്പോഴാണോ…..അറിയില്ല എല്ലാമൊരു ഓർഡറിൽ ഞാൻ പറഞ്ഞു തരാം. ഇന്നലെ കഴിഞ്ഞപോലെയുള്ള എന്റെ ഓർമ്മകൾ…ലോകത്തേറ്റവും മികച്ച പ്രണയമെന്നത് നമ്മുടെ സ്വന്തം പ്രണയകഥ ആയിരിക്കും. അല്ലെ… എനിക്കും അങ്ങനെത്തന്നെയാണ്….

തുടങ്ങുന്നതിന് മുൻപൊരുനിമിഷം..
4 മത്തെ വയസിൽ ആദ്യമായി സ്‌കൂളിൽ പോയതും. ആദ്യത്തെ കൂട്ടുകാരൻ….
അല്ലെങ്കിൽ കൂട്ടുകാരി. സ്‌കൂളിലേക്ക് തോടിന്റെ അരികിലൂടെയും വരമ്പത്തൂടെയും നടക്കുമ്പോ തെന്നി വീഴുമോ എന്ന പേടി. ഇതൊക്കെ നിങ്ങൾ ഇപ്പഴും ഓർക്കുന്നുണ്ടോ…?
വല്ലപോഴെങ്കിലും…?!!
കുട മറന്നു വെച്ചിട്ട് വീട്ടിൽ എത്തുമ്പോ അമ്മയുടെ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം കിട്ടാതെ നിക്കുന്നതും….
ചോറ് കൊണ്ടുപോയ പാത്രം കഴുകാതെ ബാഗിൽ തന്നെ വെച്ചിട്ട്, വെയിലത്തും മഴയത്തും കളിച്ചു, ഞായാറഴ്ച ദൂരദർശൻ സിനിമയും കണ്ടു നടന്നു തിങ്കളാഴ്ച അമ്മ പാത്രമെവിടെ ന്ന് ചോദിക്കുമ്പോ ഉള്ള ആ ഭാവം ഇല്ലേ? ഒന്ന് കണ്ണടച്ചു ശ്രമിച്ചു നോക്കിയേ…അത് ഓർക്കാൻ പറ്റുന്നുണ്ടോ? ഗോട്ടി, കുട്ടിയും കോലും, മരം കേറലും കുളത്തിലെ മണിക്കൂർ കണക്കിന് കുളിയും ഒടുവിൽ നീന്തി കണ്ണ് ചുവക്കുമ്പോ വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്നതും. അമ്മയുടെ ചൂരൽകഷായവും എല്ലാം. ഉണ്ടെങ്കിൽ നിങ്ങൾക്ക് ഈ കഥ ഉറപ്പായും ഇഷ്ടമാകുമെന്നു പ്രതീക്ഷയോടെ….

🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰

ഇപ്പൊ എനിക്കിതൊക്കെ നിങ്ങളോടു പറഞ്ഞു തുടങ്ങുമ്പോ മനസ്സിലെന്താന്നറിയാമോ….

കുഞ്ഞുന്നാള് മുതൽ കൈപിടിച്ച് നടന്ന എന്റെ കൂട്ടുകാരി. അവളുടെ കുഞ്ഞി കണ്ണും കുട്ടിപ്പാവാടയും പാദസരമിട്ട കാലും..
പല്ലില്ലാത്ത ചിരിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുന്നവളുടെ മുഖവുമാണ് ഇപ്പൊ എന്റെ മുഖത്തൊരു പുഞ്ചിരി വിടർത്തുന്നത്…..

🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰

എന്റെ അച്ഛൻ പ്രശാന്തൻ ഒരു പ്രവാസി ആയിരുന്നത്കൊണ്ട് അമ്മയായിരുന്നു ആഭ്യന്തരവും, ധനകാര്യവും, ഭക്ഷ്യവും കൈകാര്യം ചെയ്തിരുന്നത്. ടീച്ചർ ആയോണ്ട് ആളെന്നെ നല്ലപോലെ ഇരുത്തി പഠിപ്പിക്കുമായിരുന്നു. ഞാൻ പഠിച്ച അതെ സ്‌കൂളിൽ ഹെഡ്മിസ്ട്രസ് ആയാണ് ലക്ഷ്മി ടീച്ചർ പിൽക്കാലത്തു റിട്ടയർ ആയത്.

വീട്.

പത്തേക്കറോളം വരുന്ന തെങ്ങിൻ തോപ്പ്, തെങ്ങു മാത്രം, അതിൽ ഒരുഭാഗത്തു ഞങ്ങളുടെ ഇരുനിലവീട്. പിന്നെ വീടിന്റെ പിറകിൽ ഒരു പശുത്തൊഴുത്തും. വിജയമ്മയാണ് ഓർമ്മ വെച്ച കാലം മുതൽ ഞങ്ങളുടെ 10ഓളം വരുന്ന പശുക്കളെ നോക്കുന്നതെല്ലാം. വിജയമ്മയുടെ ഭർത്താവ് കൃഷ്ണേട്ടൻ. ആള് ബസിലെ കണ്ടക്ടർ ആണ്. ഞങ്ങളുടെ വീട് അവരുടെ പറമ്പിന്റെ അതിർത്തിയിലാണ്, ഉമ്മറത്ത് നിന്ന് നോക്കിയാൽ അവരുടെ വീടും കാണാം പക്ഷെ വഴി ഇച്ചിരി ചുറ്റൽ ആണ്. ഞങ്ങളുടെ വീടിനെ ചുറ്റുന്ന മതിൽ മുൻവശത് ഉണ്ടെങ്കിലും മുള വേലിയാണ് തങ്കിയുടെ വീടുമായുള്ള അതിർത്തി. അതിലൂടെ ചാടാനൊക്കെ എനിക്ക് കഴിയുമായിരുന്നു. പക്ഷെ അത്യാവശ്യത്തിനു മാത്രം. അവരുടെ വീട്
ഓടിട്ട ഒരു ഇടത്തരം വീടാണ്. വീടിനോടു ചേർന്ന് ചെറിയ പറമ്പും ഉണ്ട്. അതിൽ കൂടുതലും പന ആണ്. പിന്നെ ചക്കയും മാവും അമ്പഴങ്ങയുമുണ്ട്. വിഷുവിനൊക്കെ ചക്ക അവിടെന്നാണ് കണി വെക്കാനൊക്കെ ഞങ്ങൾക്ക് തരിക. പിന്ന വിജയമ്മ നല്ല സൂപ്പർ ആയിട്ട് അമ്പഴങ്ങ കൊണ്ട് ഒരു അച്ചാറുണ്ടാകും. നല്ല എരിവുളളത്. അതും കൂടി മോരും പച്ചമുളകും ഇട്ട മൺകലത്തിലെ പഴം ചോർ!!!!!! ശോ ഇപ്പോഴെനിക്കത് വേണമെന്ന് പോലെയുണ്ട്…. അന്നതൊക്കെ കഴിച്ചതും ഹാ….അതുമൊരോർമ്മയാണ്.. ഇത്രയുമാണ് വീടും പരിസരത്തെ പറ്റി പറയാനുള്ളത്…

ഞാനും തങ്കിയും ഒന്നിച്ചാണ് പിച്ച വെച്ച് നടക്കാൻ തുടങ്ങിയത്. അതൊന്നും എന്റെ ഓർമയിൽ അധികമില്ല. ഒന്ന് ഒന്നര വയസ്സിലെ കാര്യമല്ലേ…
പക്ഷെ വിജയമ്മ എനിക്കും തങ്കിക്കും മുല തന്നിട്ടുണ്ട്! പരസ്യമായ സത്യം. അത് പറഞ്ഞിപ്പോഴും വിജയമ്മ എന്നെ കളിയാക്കാറുമുണ്ട്, എനിക്ക് കുഞ്ഞുന്നാള് മുതലേ വാശി കാണിച്ചു കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ആഗ്രഹിച്ചത് നേടാൻ ഉള്ള കഴിവുണ്ടെന്ന്…പറഞ്ഞു വരുമ്പോ അവർക്ക് ഞാനും മകനെപോലെയാണ്. ഒരുപക്ഷെ സ്നേഹിക്കാനൊരാൺകുട്ടി ഇല്ലാത്തതാവാം….