🌷 തങ്കി 🌷 1

മഞ്ചുനാഥ്‌ പിന്നീട് ഒരിക്കൽ എന്നോട് അതേക്കുറിച്ചു ചോദിച്ചെങ്കിലും. ആ മറുപടി അവനും കനത്ത അടിയായിരുന്നു. അതിൽപിന്നെ അവനും എന്നെയോ തങ്കിയെയോ ശല്യം ചെയ്യാൻ മെനക്കെട്ടില്ല.

അന്ന് രാത്രി തങ്കിയെ മനസ്സിൽ ഓർത്തുകൊണ്ട് ഞാൻ ആദ്യമായി നാലുവരി കവിതയെഴുതി. അത് ഞാൻ സൂക്ഷിച്ചു എടുത്തു വെച്ചെങ്കിലും അമ്മ അത് കണ്ടു പിടിച്ചു. എന്നോട് തന്നെ അത് വായിപ്പികുകയും ചെയ്തു.

അച്ഛൻ ആ കൊല്ലം ഗൾഫിൽ നിന്നും ലീവിന് വന്നപ്പോൾ അമ്മ എന്റെ കവിത വാസനയെ പറ്റി പറഞ്ഞു കൊടുത്തു.
ഞാൻ നാണിച്ചു സ്റ്റെപ് കയറി എന്റെ മുറിതേടിപോയി. അമ്മയും അച്ഛനും എന്നെ ഇനി വഴക്ക് പറയുമോ എന്ന് പേടിച്ചു… പക്ഷെ അതൊന്നുമുണ്ടായില്ല. ആ പ്രായത്തിൽ അതൊക്കെ സാധാരണയാണെന്നു അറിയാമായിരിക്കും. അല്ലെങ്കിലൊരുപക്ഷേ അവർക്ക് അന്നേ മനസിലായികാണണം എന്റെ മനസ്….

7ആം ക്ലാസ്സിൽ വെച്ചാണ്. ഞാനും തങ്കിയും വീട്ടിൽ വെച്ച് റോജ എന്ന തമിഴ് സിനിമ കാണുന്നത്, ദൂരദർശന്റെ തമിഴ് വേർഷനിൽ ആണെന്ന് തോന്നുന്നു. ആഗസ്റ് 15 നു ആയിരിക്കും അതെ…..
ഞാൻ സോഫയിൽ ചരിഞ്ഞു കിടക്കുമ്പോ അവൾ നിലത്തു ഇരുന്നുകൊണ്ട് കണ്ടു. പുതു വെള്ളൈ മഴൈ എന്നൊരു പാട്ട് പിന്നീടങ്ങോട്ട് തങ്കി മൂളുന്നത് ഞാൻ
മിക്കപ്പോഴും കേൾക്കുമായിരുന്നു. ആ പാട്ട് പിന്നീടെപ്പോഴോ ഒറ്റയ്ക്കിരിക്കിമ്പോൾ ഞാൻ ടീവിയിൽ കാണുമ്പോ എനിക്ക് എവിടെയൊക്കെയോ ശരീരത്തിൽ വിയർക്കുന്ന പോലെ തോന്നിയിരുന്നു. ഒരുപക്ഷെ ഫാനിന്റെ ചുവട്ടില് ആണെങ്കിൽ പോലും. നായകനും നായികയും തമ്മിലുള്ള ആ കിടപ്പറ രംഗം എനിക്ക് എന്തോ പോലെ തോന്നി കാണുമ്പോ…..

അതുപോലെ ഒരു വികാരമായിരുന്നു മുൻപ് ചിത്രഗീതം കാണുമ്പോ അതിൽ കലാപാനിയിലെ ചെമ്പൂവേ എന്ന പാട്ട് വരുമ്പോ ഇതുപോലെ തോന്നിയിട്ടുണ്ടെകിലും അത് പക്ഷെ കാണുമ്പോ ഇത്രേം ഞാൻ വിയർത്തിരുന്നില്ല.

അന്നാണ് ഞാൻ ശെരിക്കും പേടിച്ച ഒരു സംഭവം ഉണ്ടായത്, തങ്കിയുടെ ചേച്ചി പാറു ഒരു ചേട്ടന്റെ ഒപ്പം സിനിമയ്ക്ക് പോയി എന്നും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് തങ്കിയുടെ അച്ഛൻ, രാത്രി വളരെ വൈകി വീട്ടിലേക്ക് വന്നിട്ട് ഒത്തിരി ആ പാവത്തെ തല്ലി പോലും…

പാറുവും തങ്കിയും വിജയമ്മയും അന്ന് കൃഷ്ണേട്ടനെ പേടിച്ചു എന്റെ വീട്ടിലാണ് വന്നു കിടന്നത്. തങ്കിയുടെ മനസ് പിടയുന്നത് ഞാൻ അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അവൾക്ക് വേണ്ടി ഞാൻ ആദ്യമായി ഹാളിൽ ബെഡ്‌ഷീറ് വിരിച്ചു….

പക്ഷെ പിന്നീടും പല തവണ കൃഷ്ണേട്ടൻ ഒരുകാര്യം ഇല്ലാതെ വിജയമ്മയെയും ചേച്ചിയെയും അനിയത്തിയയും ഉപദ്രവിക്കുന്നത് തുടർന്നിരുന്നു.. വെള്ളമടിച്ചാൽ അയാളെക്കാളും മോശം വേറേ ആരുമില്ല…

7ആം ക്ലാസ്സിൽ നിന്നും ഞങ്ങൾ ഇരുവരും നല്ലമാർക്കോടെ പാസ്സായി. ആ വര്ഷം എനിക്ക് പൊടി മീശ മുളച്ചു. ദേഹം ഇത്തിരികൂടെ ബലം വന്നു. തങ്കിയുടെ ഒപ്പം ഞാൻ ഉയർന്നു. എന്റെ ശബ്ദം നല്ലപോലെ മാറി. ആകെ മൊത്തം ഒരു ധൈര്യം എനിക്ക് വന്നു.

തങ്കിക്കും ശരീത്തിൽ മാറ്റങ്ങൾ കണ്ടു തുടങ്ങി. അവളുടെ മാറു കൂമ്പിയ പോലെ തോന്നി. ശബ്ദം ഒക്കെ ചെറുതായിട്ട് മാറി. പുല്ലാങ്കുഴൽ നാദമെന്നു പറയാം…

8 ആം ക്ലാസ്സിലും ഞങ്ങൾ ഒരു ദിവസം ചേർന്നത് കൊണ്ട്. ഒരേ ക്‌ളാസിൽ തന്നെ ആയിരുന്നു. എനിക്ക് ഇനിയും തങ്കിയോട് അകന്നു നിക്കാൻ മനസില്ലായിരുന്നു.
ആ സമയത്താണ് സൈക്കിൾ മോഹം മനസിലേക്ക് വന്നത്. അങ്ങനെ അച്ഛനോട് പറഞ്ഞു ഞാൻ ഒരു BSA സൈക്കിൾ ഒപ്പിച്ചു.

ഞാനും അവളും ഒരേ സൈക്കിളിൽ ആയി 8ആം ക്ലാസ്സിലേക്ക് ഉള്ള യാത്ര. തങ്കിയെ സൈക്കിളിന്റെ മുന്നിൽ ഇരുത്തിയാണ് ഞാൻ വരമ്പത്തൂടെ റോഡിലേക്ക് കയറുക.

തങ്കിയുടെ വിയർത്ത കഴുത്തിൽ ഇടയ്ക്കിടെ എന്റെ ചുണ്ടുമുട്ടുമ്പോ അവളുടെ കണ്ണുകൾ പതിയെ അടയുന്നതും കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി ഞാൻ പയ്യെ കാറ്റൊക്കെ കൊണ്ട് സൈക്കിൾ ചവിട്ടി സ്‌കൂളിലേക്ക് എത്തും.

തങ്കി ഋതുമതി ആയ വര്ഷം ആയിരുന്നു അത്. എനിക്കും അതെ (സത്യം) .
സ്വപ്നത്തിൽ പുതു വെള്ളൈ മഴൈ മാത്രമല്ല. പൊയ്കയിൽ കുളിർപൊയ്‌കയിലും, എല്ലാം ഉണർന്നു തുടങ്ങിയ പ്രായം….