🌷 തങ്കി 🌷 1

“നീയിതൊക്കെ എല്ലാം ഓർത്തിരിപ്പുണ്ടോ….”

“ഒരുപാടൊരുപാട് …കാര്യങ്ങൾ ഓർമയിലുണ്ട് …..”

സ്‌കൂളിന്റെ അടുത്തുള്ള കൃഷ്ണന്റെ അമ്പലമെത്തിയപ്പോൾ ഞാനുമവളും ഒന്നിച്ചു നിന്ന് തൊഴുതു. ആ പൂജാരി ഞങ്ങളെ കണ്ടു ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചന്ദനം തന്നു. ഞാനവളുടെ നെറ്റിയിൽ ഇട്ടുകൊണ്ട് കൈപിടിച്ച് വലം വെച്ചു. ആൽത്തറയുടെ തിണ്ണയിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് ഇളം കാറ്റിൽ ചൂട് പായസം ആലിന്റെ ഇലയിൽ കഴിച്ചപ്പോൾ വീണ്ടും പഴയ ഓർമ്മകൾ ഞങ്ങളെ തേടിയെത്തി …..

വീട്ടിലേക്കെത്തിയപ്പോൾ ലക്ഷ്മി ടീച്ചർ എന്നെയും തങ്കിയെയും ടേബിളിൽ ഇരുത്തി ബ്രെക്ഫാസ്റ് തന്നു. ശേഷം തങ്കിയുടെ ചെവിയിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട്

“നിനക്ക് എന്റെ മോനെ വേണ്ടാ ല്ലെടി …കുറുമ്പി”

“ആഹ് അമ്മാ ….”

“ആരാ എന്റെ മരുമോളെ വേദനിപ്പിക്കുന്നെ ….” ന്നും പറഞ്ഞു അച്ഛനുമൊപ്പം
കൂടി.

“അർച്ചന, ജീവിതം ഒന്നേയുള്ളൂ …പ്രണയിച്ചുകൊണ്ട് ആണ് പ്രണയത്തെ മഹത്തരമാക്കേണ്ടത് …അല്ലാതെ വിട്ടുകൊടുത്തിട്ടില്ല….
അർച്ചന ശരത്തിനു ചേർന്ന പെണ്ണാണ് …അത് ഞങ്ങൾക്ക് രണ്ടാൾക്കും നന്നായിട്ടറിയാം …” എന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും തോളിൽ കൈകോർത്തുകൊണ്ട് തങ്കിയെ ചുംബിച്ചു. പൊട്ടിപ്പെണ്ണ് അപ്പോഴും കരഞ്ഞു.

“ഞാൻ പോട്ടെ …. ഇന്ന് കുറച്ചു തയ്യൽ ചെയ്യാനുണ്ട് …”

“ഉം … ” അമ്മ ഒരുവട്ടം കൂടെ അവളെ മുത്തമിട്ടുകൊണ്ട് യാത്രയാക്കി.

സ്‌പെയ്‌നിലേക്ക് പോകും മുന്നേ മോതിരം മാറാൻ ഉള്ള ചടങ്ങ് ലളിതമായി നടത്താൻ വേണ്ടി അമ്മയും അച്ഛനും തീരുമാനിച്ചു. നീതുവിന്റെ സെലെക്ഷൻ ആയിരുന്നു മോതിരം. അങ്ങനെ ആ ചടങ്ങു കഴിഞ്ഞപ്പോ എന്റെ പെണ്ണിന്റെ മുഖത്തു കുഞ്ഞുന്നാളിൽ ഞാൻ കണ്ട മനോഹരമായ പുഞ്ചിരി വീണ്ടും ഉദിച്ചുയുരുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു…

സ്‌പെയിനിലെ കോഴ്സ് കഴിയാൻ വേണ്ടി ഓരോ നാളുകളായി എണ്ണി ഞാൻ കാത്തിരുന്നു. അവൾക്കൊരു ഫോൺ ഞാൻ വാങ്ങിച്ചുകൊടുത്തിട്ടാണ് പോയത്. അതുകൊണ്ട് വിചാരികുമ്പോഴൊക്കെ എന്റെ പെണ്ണിന്റെ ശബ്ദമെനിക്ക് കേൾക്കാം.

നീതു ഓസ്‌ട്രേലിയയിൽ നിന്നും ലീവിന് വന്നപ്പോൾ തങ്കിയുടെ കൂടെ ഒരൂസം താമസിച്ചാണ് പോയത്, അവർ രണ്ടാളും ഞാൻ വിചാരിച്ചതിലും വേഗത്തിൽ കൂട്ടായത് എന്നെ അത്ഭുതപെടുത്തി.
എന്റെ ലക്ഷ്മി ടീച്ചർ ഹെഡ്മിസ്ട്രസ് ആയി റിട്ടയർ ആയതും ആ വർഷമായിരുന്നു. തങ്കിയുടെ ചേച്ചി പാറു അവരുടെ ഭർത്താവിന്റെയൊപ്പം ആദ്യമായി വീട്ടിലേക്ക് വന്നതും. കയ്യിൽ ഒരു കുഞ്ഞും ഉണ്ടായിരുന്നു. വിജയമ്മ പക്ഷെ ദേഷ്യമൊന്നും അവരോടു കാണിച്ചില്ല.

“തങ്കി ….ഇന്നെങ്ങനെ ഉണ്ടായിരുന്നു ….”

“എന്നെ തങ്കിന്നു വിളിക്കണ്ട ….”

“പിന്നെ നിന്റെ പേരെന്താ …ഞാൻ മറന്നു…‘

“വേണ്ട …..പോ, ഞാൻ ഫോൺ വെക്കുവാ …”

“പറ തങ്കി …നിന്റെ പേരെന്താ …”
“ഫോണിൽ സേവ് ചെയ്തിട്ടിലെ …അത് നോക്ക് ..”

“ഫോണിൽ തങ്കിന്നാ ….”

“അയ്യേ …ഫോൺ ചെയ്യുമ്പോ ആരേലും കാണില്ലേ ? അവർ തങ്കി ന്നു കണ്ടാ …..അയ്യോ!! അപ്പോ കൂടെ പടിക്കുന്നവരോടെയൊക്കെ തങ്കിന്നാണോ എന്നെ പറഞ്ഞേക്കണെ ….”

“പിന്നല്ലാതെ ….”

“ങ്ങും ങ്‌ഹും …എന്താ ശരത് നീയിങ്ങനെ …അവരൊക്കെ കല്യാണത്തിന് വരുമ്പോ എന്നെ കണ്ടാൽ അങ്ങനെയല്ലേ വിളിക്കാ …”

“അതിനു നിനക്ക് സ്പാനിഷ് അറിയുമോ ?”

“ങ്‌ഹും …അറിഞ്ഞൂടാ …”

“ഇംഗ്ളീഷ് അറിയാമോ …”

“കുറച്ചു …”

“എങ്കിൽ കുഴപ്പമില്ല, പിന്നെ ശരത് വെഡ്സ് തങ്കി ന്നു വെക്കാം അല്ലെ …കല്യാണത്തിന്….”

“അയ്യോ ശരത്, ഒന്ന് നിർത്താമോ ….അതൊന്നും വേണ്ട ….!
ശരത് വെഡ്സ് അർച്ചന അത് മതി….”

“കഴിച്ചോ നീ …മിസ്. അർച്ചന..??”

“ഉം കഴിച്ചു …..ഇന്നും ബ്രെഡ് ആണോ …അവിടെ?”

“അറിയില്ല, ഇന്നേന്തായിരിക്കുമെന്നു ? ഇപ്പൊ 6 മണിയാകുന്നെ ഉള്ളു …ഞാൻ റൂമിലേക്ക് നടക്കുവാ …”

“കാണാൻ തോന്നുന്നു ….”

“അടുത്ത തവണ വരുമ്പോ നീയും പോര്…ഇവിടെ നിനക്കിഷ്ടമുള്ള ജോലി തന്നെ ചെയ്യാല്ലോ …പിന്നെ എനിക്ക് കൊതിതീരെ അന്ന് ഇരുട്ടിൽ ചെയ്തപോലെ സ്നേഹിക്കേം ചെയ്യാം …”

“അയ്യോ ഞാനെങ്ങും ഇല്ല …പിന്നെ കല്യാണത്തിന് മുൻപ് അതൊന്നും വേണ്ട …”