നാലഞ്ച് മിനിട്ടോളം ആ പ്രവൃത്തി തുടര്ന്നപ്പോഴേക്കും പയ്യെപ്പയ്യെ ആ ശരീരം ദുര്ബലമായിത്തുടങ്ങി..കോര്ത്തു പിടിച്ചിരുന്ന കൈകള് അയഞ്ഞു. ഇരുകാലുകളും എന്റെ അരക്കെട്ടില് നിന്നും ഊര്ന്ന് താഴ്ന്നു. പുറത്ത് അള്ളിപ്പിടിച്ചിരുന്ന വിരലുകള് ശക്തി ക്ഷയിച്ച് തളര്ന്ന ഒരു തഴുകലായി മാറി.
കാലുകള് നിലത്തൂന്നി എന്റെ നേരെ ഒരു തളര്ന്ന മന്ദഹാസം പൊഴിച്ച ശേഷം അവരെന്റെ ഇരു കക്ഷങ്ങളിലെക്കും കൈകള് കടത്തി മുറുകെ
പുണര്ന്നുകൊണ്ട് തോളിലേക്ക് തല ചായ്ച്ചു.
വെട്ടി വെട്ടി വിറയ്ക്കുന്ന കുണ്ണയ്ക്ക് ഒരു ആശ്വാസം കണ്ടത്താന് കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും മായേച്ചിയുടെ ആ രതിമൂര്ച്ച എനിക്ക് മതിയേറുന്നൊരു വിരുന്നു തന്നെയായിരുന്നു. വെറുമൊരു കെട്ടിപ്പിടുത്തം കൊണ്ട്.., ഒരു ചുംബനം കൊണ്ട് ഒരു ഒത്ത സ്ത്രീ അവളുടെ ഉള്നാഭിയില് സ്ഫോടനം തീര്ത്തിരിക്കുന്നു..!
ഒരു സംഭോഗം നടന്നില്ല…ആ പൂറില് ഒന്ന് തോടുക പോലും ചെയ്തില്ല…,ആ മുലയിലൊരു പിടുത്തം പോലുമിട്ടില്ല…എന്നിട്ടും അവര്ക്കത് സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നു..!!
അപ്പൊ ലിസിച്ചേച്ചിയ്ക്ക് കൊടുത്തപോലൊരു മാരക പണ്ണല് കൊണ്ട് ഇവര് എത്ര തവണ ആ സുഖം അനുഭവിക്കും..!!! ഈ ശരീരത്തില് ഇനി ഏതൊക്കെ അവയവങ്ങളില് എന്തൊക്കെ ചെയ്യാന് കിടക്കുന്നു…അപ്പോള് എന്തായിരിക്കും ഈ മദനമോഹിനിയുടെ അവസ്ഥ..!!
ആ വാടിത്തളര്ന്ന ദേഹം മെല്ലെ എന്നില് നിന്നും വിട്ടുമാറി ചുമരിലേക്ക് ചാരി നിന്നു. അഴിഞ്ഞുലഞ്ഞു പോയ മുടി അലസമായൊന്നു മാടിക്കൊണ്ട് ലാസ്യത മുറ്റിയ ആ നീള്മിഴികള് എന്നിലേക്ക് ക്ഷീണിതമായൊരു നോട്ടമെറിഞ്ഞു. ഞാന് ചപ്പിച്ചുവപ്പിച്ച ആ തിണര്ത്ത ചുണ്ടുകളുടെ കോണില് പയ്യെ ഒരു ഇളം പുഞ്ചിരി ഉദിച്ചു വന്നു.
കൈ നീട്ടി എന്റെ കവിളും കഴുത്തിലുമൊക്കെ പറ്റിപ്പിടിച്ചിരുന്ന ഉമിനീര് തുടച്ച ശേഷം അവരല്പം മുന്നോട്ടാഞ്ഞ് കവിളില് അമര്ത്തിയൊരുമ്മ തന്നു.
“മറക്കില്ല മായേച്ചി…ഈ ദിവസവും ഈ മുഖവും..!”
ആ രണ്ടേരണ്ടു വാക്കുകളില് എല്ലാമുണ്ടായിരുന്നു..! പരിക്ഷീണമായ ആ കണ്ണുകള് അതിലും കൂടുതലെന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുമുണ്ടായിരുന്നു.
ഞാനൊരു നിര്വൃതിയോടെ അവരെ മെല്ലെ അണച്ച് ചേര്ത്തു. ആ തുടുത്ത് നിന്ന കവിളില് മെല്ലെ ചുണ്ടുകള് ചേര്ത്തു.
“മറക്കാന് പറ്റാത്തത് ഇതുവരെയും ഞാന് തന്നില്ലല്ലോ..എന്റെ മായേച്ചിയ്ക്ക്..!!”
ഞാനാ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി അര്ത്ഥവത്തായ ഒരു പുഞ്ചിരി സമ്മാനിച്ചു.
ഒരു നിമിഷം എന്നില്ത്തന്നെ തറഞ്ഞു നിന്ന ആ കണ്ണുകള് ഒരു നാണത്തില് പൊതിഞ്ഞ പുഞ്ചിരിയോടെ മെല്ലെ പിടഞ്ഞു താഴ്ന്നു.
പെട്ടെന്ന് മുറ്റത്തെന്തോ ശബ്ദമുയര്ന്നു.
മായേച്ചി പൊടുന്നനെ എന്നില് നിന്നും വിട്ടുമാറി.
“മോളാ….!”
അത് പറഞ്ഞു തീര്ന്നതും മായേച്ചിയുടെ മകള് അകത്തേക്ക് വന്നു.
“ദേ..ഭക്ഷണം വല്ലതും കഴിച്ചിട്ടേ കൊടുക്കാവൂ കേട്ടോ…കുറച്ച് സ്ട്രോങ്ങുള്ള ടാബ്ലേറ്റാ..!”
നിലത്തു കിടന്ന ‘ഡോളോ സ്ട്രിപ്’ എടുത്ത് മായേച്ചി വളരെ സാധാരണമായ ഭാവത്തില് എനിക്ക് നേരെ നീട്ടി.
ശേഷം മകളുടെ നേരെ തിരിഞ്ഞു.
“മോള്ക്കറിയില്ലേ ഹേമാന്റിയെ…പാവം, അവര്ക്ക് പനിയാത്രേ..അമ്മ ഗുളിക കൊടുത്ത് വിടുവാ..!”
കുട്ടിയുടെ മുഖത്തു മേമയെ അടുത്ത് പരിചയമുള്ള പോലൊരു ഭാവം വിരിഞ്ഞു.
“എന്നാ ഞാന് പോട്ടെ മായേച്ചീ…മേമ ഗുളികയ്ക്ക് കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടാവും..!”
ഞാനൊരു ധൃതി നടിച്ചു കൊണ്ട് ഉമ്മറത്തേക്ക് നീങ്ങി. പോകുന്ന പോക്കില് കുട്ടിയേ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. അവളും തിരികെ ചിരിച്ചപ്പോള് എനിക്ക് ആശ്വാസമായി. ഭാഗ്യം…അകത്ത് നടന്നതൊന്നും അവളറിഞ്ഞിട്ടില്ല..!
വണ്ടിയെടുക്കാന് നേരം ആ അയല്വാസി നാറി തലേന്ന് കണ്ട അതേ സ്പോട്ടില് ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടു. മൈരന്റെ കണ്ണുകള് എന്നിലേക്ക് തന്നെ തറഞ്ഞിരിപ്പാണ്.
ഇതുപോലുള്ള നാറികള് കാരണമാണ് നാട്ടില് ‘ഒളിവെട്ട് എന്ന കലാരൂപം അന്യം നിന്നു പോകുന്നത്. പിടിച്ച് വല്ല സെമിത്തേരിയിലും കൊണ്ടുപോയി കെട്ടിയിടണം…മൈരന്മാരെ.!