“ഓഹ്..ഇനിയിപ്പോ പറഞ്ഞിട്ടെന്താ..!”
നിരാശ ഭാവിച്ചുകൊണ്ട് തൊഴുത്തില് നിന്നും പുറത്തിറങ്ങി.
“നിക്കെടാ ചെക്കാ… നല്ലോണം മൂത്ത് നിക്കുവാന്നോ..?”
വീണ്ടും അതേ ചിരി.
“ആന്ന്…ഒന്ന് വായിലെടുപ്പിക്കാമെന്ന് കരുതിയതായിരുന്നു..!”
“അതിപ്പോ നേരത്തെ വന്നാലും പറ്റത്തില്ലെടാ കണ്ണാ..ചേച്ചിയ്ക്ക് ഡേറ്റായി..!”
ആ മുഖമൊന്നു മങ്ങി.
“ഏഹ്..!”
ഞാനാകെ ഡൌണായി.
“ഒരു നാലഞ്ചു ദിവസം കഴിയാതെ നോക്കേ വേണ്ട..!”
ഛെ…കഷ്ടമായിപ്പോയല്ലോ…ഇനിപ്പോ മറ്റന്നാള് വരെ എന്ത് ചെയ്യും..?! ഞാന് വിഷണ്ണനായി.
“എന്നാലും ഒന്ന് ഊമ്പി തന്നൂടെ..?”
അവസാന പ്രതീക്ഷയെന്നോണം ചോദിച്ചു.
“തരാമായിരുന്നു. പക്ഷെ, നിന്റെ പഴം കാണുമ്പോഴേ എനിക്ക് ഒലിക്കും…ഈ സമയത്ത് അത് വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടാഡാ..!”
അവരുടെ മുഖത്ത് എന്നെ നിരാശനാക്കുന്നതിലുള്ള വിഷമത തെളിഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു.
മൈര്..അപ്പൊ അതുമില്ല.
മൂഞ്ചിപ്പോയതിന്റെ ക്ഷീണത്തോടെ ഞാന് കുറച്ചുമാറിയുള്ള തട്ടിലിരുന്നു.. പശുക്കള്ക്കുള്ള പെല്ലെറ്റിന്റെ ചാക്കുകള് അട്ടിയിടാനായി രണ്ടടി ഉയരത്തില് ചെറിയൊരു തട്ട് പോലെ അടിച്ചുണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട്. അതിലിരുന്നാല് ചേച്ചിയുടെ തുറിച്ചു നില്ക്കുന്ന പിന്ഭാഗവും മുലയുടെ വശവും വ്യക്തമായി കാണാം. അതെങ്കിലത്…തല്കാലം കണ്ടു രസിക്കുകയെങ്കിലും ചെയ്യാല്ലോ.
പാല് കറക്കുന്നതിനിടയില് പലവട്ടം ലിസിച്ചേച്ചി തലചെരിച്ച് ആ നോട്ടം കൊണ്ട് എന്നെ ആശ്വസിപ്പിക്കാന് ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. രണ്ടെണ്ണം കഴിഞ്ഞിട്ടും മൂന്നാമത്തെതിനുള്ള കുത്തിക്കഴപ്പാണെന്ന് അവര്ക്കറിയില്ലല്ലോ..!
മേമയുടെ കെട്ടിപ്പിടുത്തം മൂലം സഞ്ചിയില് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നതു ചില്ലറയൊന്നുമല്ല. അതിനി സ്വയം, കളയേണ്ടി വരുമല്ലോ എന്നോര്ത്തപ്പോ ലിസിച്ചേച്ചിയോട് ഒരു കാര്യവുമില്ലാതെ തെല്ലൊരു ഈര്ഷ്യ തോന്നി.
പക്ഷെ വലിയൊരു അപകടത്തില് നിന്നും പടച്ചോന് കഷ്ടിച്ചു രക്ഷപ്പെടുത്തുകയായിരുന്നെന്ന് മനസ്സിലാവാന് വെറും അഞ്ച് മിനിട്ടേ വേണ്ടി വന്നുള്ളൂ..!
ആദ്യത്തെ പശുവിനെ കറന്നു കഴിഞ്ഞതേയുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ..പിന്നിലൊരു അനക്കം പോലെ തോന്നിയപ്പോ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയതാണ്. എവിടുന്നോ ഒരു ചൂടുള്ള ഷോക്ക് തലയിലേക്ക് കയറിപ്പോയി.
അടുക്കള മുറ്റത്തൂടെ എന്നില് നിന്നും വെറും അഞ്ചോ ആറോ മീറ്റര് അടുത്തായി ദേ മേമ നടന്നു വരുന്നു..!!!
ഈശ്വരാ.. ശാരീരിക പ്രശ്നമില്ലായിരുന്നെങ്കില് ലിസിച്ചേച്ചി
ഊമ്പിക്കൊണ്ടിരിക്കേണ്ട സമയമാണ്…!
എന്റെ ഉള്ളില് ഒരു കാളലുയര്ന്നു.
എല്ലാം തകര്ന്നേനെ..! ഊമ്പലും കളിയും പെരുന്നാളും മിഷേലും മായേച്ചിയും ലിസിച്ചേച്ചിയും..ഇവിടുത്തെ വാസവും എല്ലാം..! അതിനേക്കാള് എത്രയോ ഉയരത്തില് എന്നെന്നേക്കുമായുള്ള ഏറ്റവും വലിയ നഷ്ടം…എന്റെ മേമ..!!!!
ആലോചിക്കാനേ വയ്യ…!
എത്ര വലിയ അപകടത്തില് നിന്നാണ് രക്ഷപ്പെട്ടത്..!
ആ സുഖത്തില് മുഴുകി രണ്ടുപേരും മേമയുടെ വരവ് കാണില്ലായിരുന്നെന്നുറപ്പായിരുന്നു..! തലനാരിഴയ്ക്കാണ് ഒഴിവായിപ്പോയത്.
ലിസിച്ചേച്ചിയും മേമയെ കണ്ടു കഴിഞ്ഞു. അവരെന്നെ അര്ത്ഥവത്തായി ഒന്ന് നോക്കി.
“എന്തുവാ…എണീറ്റ് നടക്കുവാന്നോ..?”
മുഖത്തെ ഭാവം മാറ്റിക്കൊണ്ട് ചേച്ചി മേമയെ നോക്കി.
“ഇപ്പൊ വലിയ കുഴപ്പമില്ല ചേച്ചീ…വിയര്ത്തു തുടങ്ങീണ്ട്..!”
മേമ എളിയില് കൈ കുത്തിനിന്ന് ഒരു തളര്ന്ന ചിരിയോടെ മറുപടി കൊടുത്തു.
“അപ്പൊ പേടിക്കാനില്ല…ഒറ്റ ഉറക്കം കൊണ്ട് ശരിയാവും..!”
“ഉം..വിയര്ത്തിട്ട് മേലൊക്കെ ഒരു അസ്വസ്ഥത പോലെ തോന്ന്വാ..ചേച്ചി പോണേനു മുന്നേ കൊറച്ച് വെള്ളം ചൂടാക്കിത്തരാമോ…!”
“പിന്നെന്നാ…!”
ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞിട്ട് ലിസിച്ചേച്ചി വീണ്ടും പണിയിലേക്ക് ശ്രദ്ധയൂന്നി.
“പാത്രങ്ങളൊക്കെ കഴുകിയാതെന്തിനാ….സിങ്കില് ഇട്ടു വച്ചാപ്പോരായിരുന്നോ..!”
മേമ വാത്സല്യത്തില് പൊതിഞ്ഞ ഒരു ചിരിയോടെ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.