നെയ്യലുവ പോലുള്ള മേമ – 7 12

“ഇപ്പൊ മനസ്സിലായോ ചെക്കാ.. എന്റെ ശാപം കിട്ടാതെ നോക്കിക്കോ..!”

ഒരു വരണ്ട ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവര്‍ പതിയെ മലര്‍ന്നു കിടന്നു.

ഞാന്‍ പെട്ടെന്ന് മുഖത്തൊരു പുഞ്ചിരി വരുത്തി. ഉള്ളിലെ വികാരജ്വാല അവരറിയണ്ട.!

“ചെറിയ ചൂടേയുള്ളൂ… ഇങ്ങനെ ചുരുണ്ട് കൂടാനുള്ളത്രയൊന്നുമില്ല..!”

ഞാന്‍ പതിയെ കൈ പിന്‍വലിച്ചു.

“ഇന്നലെ ഒരുപോള കണ്ണടച്ചില്ലടാ ..ചുമയും തുമ്മലുമായി തലയൊക്കെ ആകെ വെട്ടിപ്പൊളിയുന്ന അവസ്ഥയായിരുന്നു. അതിന്റെ ക്ഷീണോണ്ട്..!”

“എനിക്കങ്ങനെ തോന്നുന്നില്ല…!”

“നിനക്ക് തോന്നില്ല…കൂട്ടില്‍ കിടന്നറിയാത്തത് കൂടെക്കിടന്നാലറിയാം എന്നല്ലേ പണ്ടുള്ളോര്‍ പറയ..! എന്റെ കാര്യം എനിക്കല്ലേ അറിയൂ..!”

ഒരു പരിഭവസ്വരത്തില്‍ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവര്‍ എനിക്ക് നേരെ ചെരിഞ്ഞു കിടന്നുകൊണ്ട് വീണ്ടും കണ്ണുകളടച്ചു.

എന്റെ തമാശ അസ്ഥാനത്താണ് കൊണ്ടതെന്ന് ആ കിടപ്പ് കണ്ടപ്പോഴേ എനിക്ക് മനസ്സിലായി.

“അതേയ്..ഞാനൊരു തമാശയായിരുന്നു ഉദ്ദേശിച്ചത്…പിന്നെ നിര്‍ബന്ധമാണേല്‍ കൂടെക്കിടന്ന്‍ പരിശോധിക്കാനും ഞാന്‍ തയ്യാറാണ്..!”

തമാശരീതിയിലായിരുന്നെങ്കിലും അവസാന വാക്കുകള്‍ നാവില്‍ നിന്നുമുതിരുമ്പോള്‍ എന്നിലേക്കൊരു തണുപ്പുള്ള സുഖം പടര്‍ന്നു പോയിരുന്നു.

ആ തളിര്‍മേനിയോടൊട്ടിക്കിടക്കുന്നതിന്റെ ഭാവനാ ചിത്രം പോലും ഞരമ്പുകളെ വല്ലാതെ ത്രസിപ്പിക്കുകയാണ്.ഒരുപക്ഷെ ജീവിതത്തില്‍ ഏറ്റവും ആനന്ദം അനുഭവിക്കാന്‍ പോകുന്ന ഒരു നിമിഷവും അതായിരിക്കും.

ആ അരക്കെട്ടിലേക്ക് കുണ്ണ അമര്‍ത്തി വച്ച്.., നെയ്പ്പാളിയില്‍ പൊതിഞ്ഞ ആ പുറം നെഞ്ചിലേക്ക് പറ്റിച്ച് വച്ച്…, നഗ്നമായ കഴുത്തിലെ നനുത്ത മുടിക്കൂമ്പിലേക്ക് ചുണ്ടുകള്‍ ചേര്‍ത്ത്..,തൂവല്‍പ്പുതപ്പ് പോലുള്ള ആ പതുപതുത്ത വയറിലേക്ക് കൈകള്‍ ചുറ്റി…അങ്ങനെ..അങ്ങനെ..ആഹ്..!
മുണ്ടിനുള്ളില്‍ മുണ്ടൂര്‍ മാടന്‍ കലികൊണ്ട്‌ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. വെറുമൊരു ചിന്തയ്ക്ക് പോലും വികാരധമനികളെ ഊറ്റം കൊള്ളിക്കാന്‍ കഴിയുന്നുവെങ്കില്‍ അത് യഥാര്‍ഥത്തില്‍ സംഭവിച്ചാല്‍..!!!

“പഴയ സൂക്കേട് പിന്നേം തുടങ്ങുന്നുണ്ടോ…ദഹിക്കാത്തചില വാക്കുകളൊക്കെ പുറത്ത് ചാടുന്നുണ്ടല്ലോ..!”

കുസൃതി നിറഞ്ഞ ഒരു ഇളം ചിരി മുഖത്തുണ്ടെങ്കിലും അതൊരു താക്കീത് പോലെയാണ് എനിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടത്.

കുറച്ചു ദിവസമായി ഇത്തരത്തിലുള്ള കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഒന്ന് വിട്ടു നിന്നതായിരുന്നു. ദേ..ഇപ്പൊ വീണ്ടും തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

എനിക്ക് ചെറുതല്ലാത്ത ഒരു ദേഷ്യം വന്നുവെങ്കിലും അത് അതേപോലെ പ്രകടിപ്പിക്കാന്‍ ഞാന്‍ തയ്യാറായില്ല. ഇവിടെ ഒരല്പം വിവേകപൂര്‍വ്വം വേണം പെരുമാറാന്‍. എന്നും കുന്നും ഇങ്ങനെ മണത്ത് നടന്നാല്‍ പോരല്ലോ..!

“അതേ..സൂക്കേട് തന്നാ…!”

ഞാനാ കവിളൊന്നു പിച്ചി വലിച്ചു.

“നിങ്ങടെ കൂടെ കേറിക്കിടന്നാ നേരിട്ട് സ്വര്‍ഗത്തില്‍ അഡ്മിഷന്‍ കിട്ടുമെന്ന് ന്യൂസ്‌ കണ്ടു..!”

“ഉവ്വ്..ഇങ്ങു വാ..സ്വര്‍ഗത്തിലോട്ടു തന്നെ അയയ്ക്കാം..!”

കണ്ണുകള്‍ തുറക്കാതെ തന്നെ ഞരക്കം പോലൊരു ചിരിയോടെ അവരെന്റെ കൈ പിടിച്ച് മാറ്റി.

“ഗ്വാഹ്..കണ്ട പടുകിളവികളുടെ കൂടെക്കിടന്ന് കിട്ടുന്ന സ്വര്‍ഗമൊന്നും എനിക്ക് വേണ്ട…!”

ഞാനൊരു അടക്കിച്ചിരിയോടെ ഓക്കാനം പോലൊരു ശബ്ദമുണ്ടാക്കി.

“അത് നിന്റെ തള്ള..!!”

അവര്‍ കണ്ണുകള്‍ തുറന്ന് ഒരു കെറുവോടെ നോക്കി.

“നിന്റെ തള്ളയാവും കിളവി..ഞാനല്ല..!”

അവരെന്റെ മുട്ടിനു മുകളിലായി തുടയില്‍ വൈരാഗ്യത്തോടെ നുള്ളി.

അതല്പം കനത്തിലുള്ളതായിരുന്നതിനാല്‍ വേദന കൊണ്ട് ഞാന്‍ വായ തുറന്നു പോയി.

അതുകണ്ട് ആത്മനിര്‍വൃതി നിറഞ്ഞൊരു ചിരി ആ മുഖത്ത് വിരിഞ്ഞു.

“ഔഹ്…ജീവന്‍ പോയി…! കെളവി..!!”

വേദനയുടെ അലകള്‍ നിറഞ്ഞ മുഖത്തോടെ ഞാനവരെ അന്തിച്ചു നോക്കി.

“നന്നായിപ്പോയി…! നിന്നെ തൊലി പൊളിച്ച് ഉപ്പു പിരട്ടി പാറപ്പുറത്ത് വച്ച്
ഉണക്കിയെടുത്ത് കത്തിച്ചു കളയാനുള്ള ദേഷ്യമുണ്ടെനിക്ക്..!!”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *