“അതെ അതെ, അവൻ എത്തുന്നതിന് മുന്നേ ആ വിശേഷം ഞാൻ ശെരി ആക്കി തരുന്നുണ്ട്” സമീർ പറഞ്ഞു. രണ്ട് പേരുടെയും അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും ഉള്ള അർഥം വെച്ചുള്ള സംസാരത്തിന് ശേഷം അവർ ഉറക്കത്തിലേക്ക് പോയി.
വീണ്ടും ആഴ്ചകൾ വേഗം പോയി, ജോലിയിൽ കേറിയപ്പോ മുതൽ ഓരോ തിരക്കുകളിൽ പെട്ടുപോയി, ഒരുമാതിരി ഈ പോസ്റ്റിലേക്ക് ആളെ കിട്ടാൻ കാത്തിരിക്കുന്നത് പോലെ ആയിരുന്നു ഹൃതിക്കിന് പണികൾ വന്ന് തുടങ്ങിയത്. എന്തിരുന്നാലും ഹൃതിക്കും സമീറും അവരുടെ ഒഴിവു സമയങ്ങളിൽ കൂടുകയും അടിച്ച് പൊളിക്കുകയും എല്ലാം ചെയ്തു, അതി രാവിലെ എഴുനേറ്റ് ജിമ്മിൽ പോവുന്നത് ഇപ്പൊ അവന് ഒരു പതിവായി.
“നാളെ നീ വീട്ടിലേക്ക് പോവുന്നില്ലേ, വെള്ളിയാഴ്ച ആയി” സമീർ ചോദിച്ചു.
“ഇതൊക്കെ പ്രേത്യേകം എടുത്ത് ചോദിക്കണ്ട ആവിശ്യം ഉണ്ടോ” ഹൃതിക് മറുപടി കൊടുത്തു.
“ഞാനും ഉണ്ട് നിന്റെ അങ്ങോട്ട്. അവിടെ കുറച്ച് കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാൻ ഉണ്ട്” സമീർ പറഞ്ഞു.
“ഇതൊക്കെ ഇപ്പൊ എടുത്ത് പറയണ്ട ആവിശ്യം ഉണ്ടോ, നിനക്ക് അങ്ങോട്ട് കൂടെ വാ” ഹൃതിക് വല്യ ആവേശത്തിൽ മറുപടി കൊടുത്തു.
അടുത്ത ദിവസം വിചാരിച്ചതിലും കൂടുതൽ പണി ഉണ്ടായിരുന്നു, സാധാരണയിലും വൈക്കി ആയിരുന്നു എല്ലാം കഴിഞ്ഞത്.
“നീ എന്ന പോയി സാധങ്ങൾ ഒക്കെ പാക്ക് ചെയ്യ്… ഞാനും വീട്ടിൽ പോയി പാക്ക് ചെയ്യട്ടെ, എന്നിട്ട് ഞാൻ നിന്റെ അങ്ങോട്ടേക്ക് വരാം” ഓഫീസിൽ നിന്നും ഇറങ്ങുന്നതിന് ഇടയിൽ സമീർ പറഞ്ഞു. അതിന് ശെരി വെച്ച് ഹൃതിക് അവന്റെ താമസ സ്ഥലത്തേക്ക് ബൈക്കിൽ പോയി. അവിടെ എത്തിയതും അവൻ അവിടെ വണ്ടി നിർത്തി, ഹാൻഡിലെ തിരിച്ച് വണ്ടിയിൽ നിന്നും താക്കോൽ എടുക്കാൻ പോയ ആ നിമിഷം ഹാൻഡ്ലിൽ പോയ വഴിക്ക് അടിച്ച വെട്ടത്തിൽ അവൻ വീടിന്റെ മുന്നിൽ ആരോ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടു. അവൻ വീണ്ടും ഹാൻഡിൽ അങ്ങോട്ട് തിരിച്ച് അതാരാണ് എന്ന് നോക്കി, പക്ഷെ കണ്ണിൽ നേരെ വെളിച്ചം അടിച്ച അവിടെ ഇരുന്ന ആൾ ബാഗ് കൊണ്ട് മുഖം മറച്ചു.
“ആരാടാ അത്” വണ്ടിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി ഹൃതിക് ചോദിച്ചു.
“ഞാനാ… ലൈറ്റ് ഒന്ന് ഓഫ് ആകുഓ” ഒരു സ്ത്രീ ശബ്ദം ആ ബാഗിന്റെ പിന്നിൽ നിന്നും വന്നു. അത് കേട്ടതും അത് ആഷിക ആണ് എന്ന് അവന് മനസ്സിലായി.
“നീ എന്താടി ഈ രാത്രി ഇവിടെ, അതും ഒറ്റക്” അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്ന് നീങ്ങി കൊണ്ട് അവൻ ചോദിച്ചു.
“വിളിച്ച ഫോണും എടുക്കില്ല, കാണാനും വരില്ല, എന്തോ നേർച്ച പോലെ മെസ്സേജിന് മറുപടി തരുന്നു…” ആഷിക പറഞ്ഞു. ഹൃതിക് ഈ പറഞ്ഞതിന് എന്ത് മറുപടി പറയണം എന്ന് അറിയാതെ അവളുടെ മുന്നിൽ തന്നെ നിന്നു.
“കണ്ടാലോ… എനിക്ക് നിന്നോട് ഒരു പ്രേശ്നവും ഇല്ല. ഇനി നീ പോയിക്കോ” എന്നും പറഞ്ഞ് ഹൃതിക് വാതിലിന് നേരെ നടന്നു.
“ഈ രാത്രി ഞാൻ എങ്ങോട്ട് പോവാൻ ആണ്, അതും ഒറ്റക്”
“അത് ശെരിയാ… ഒരു കാര്യം ചെയ്യ് ഞാനും സമീറും നാട്ടിലേക്ക് പോവുന്നുണ്ട് ഇപ്പൊ. നിന്നെ ഒരു സർപ്രൈസ് പോലെ പരിചയപെടുത്താം എന്ന് കരുതിയതാ, സാരമില്ല നീയും കൂടെ പോരെ” ഹൃതിക് പറഞ്ഞു. ശേഷം അവൻ പാക്ക് ചെയ്യാനായി ബാഗ് തപ്പാൻ തുടങ്ങി. ഇതെല്ലാം കണ്ട് അവൾ ഇടുപ്പിൽ കൈയ്യും കുത്തി അവനെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു.
“ഞാൻ നിന്റെ കൂടെ കുറച്ച് ദിവസം നിൽക്കാൻ വേണ്ടി ആണ് ഡ്രസ്സ് ഒക്കെ ആയിട്ട് വന്നത്. എന്നിട്ട് നീ ഒരുമാതിരി…” അവൾ അവളുടെ പരിഭവം പറഞ്ഞു.
“അപ്പൊ പോവുന്നത് തന്നെയാ നല്ലത്. ഇവിടെ നിൽക്കാൻ പറ്റില്ല, ഇവിടെ ഞാൻ മാത്രമേ ഉള്ളു”
“എടാ പൊട്ടാ… നീ കൂടുതൽ പൊട്ടൻ കളിച്ചാൽ ഉണ്ടലോ” അവൾ സ്വല്പം ദേഷ്യത്തിൽ പറഞ്ഞു. എന്നിട്ടും അവന്റെ ഭാഗത്തിന് നിന്നും മറുപടി ഒന്നും വന്നില്ല. ആഷിക അവന്റെ മുന്നിൽ വന്ന് നിന്ന് അവന്റെ തോളിലൂടെ കൈ ഇട്ട് മുന്നിൽ നിന്നു.
“അപ്പോഴത്തെ ഒരു ദേഷ്യത്തിൽ ഞാൻ അങ്ങനെ ഒക്കെ ചെയ്ത് പോയി… അറിയില്ലായിരുന്നു എനിക്ക് ഒന്നും. പ്ലീസ്, പ്ലീസ് ഒന്ന് ക്ഷേമിക്ക് എന്നോട്…” ആഷിക പറഞ്ഞു. അവളുടെ ശബ്ദത്തിലെ സങ്കടവും കുറ്റബോധവും അങ്ങേ അറ്റത് ഉള്ള ആത്മാർത്ഥതയും അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.