“ഞാൻ ആഷിക, ഇന്ത്യൻ ഭരണകടന നിയമ പ്രകാരം ഹൃതികിനെ എന്റെ ജീവിതപങ്കാളിയായി തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു…” അവൾ പറഞ്ഞു. അതിനും എല്ലാവരും കൈയടിച്ചു. പരസ്പരം ഇടാൻ ഉള്ള മാലകൾ അവരുടെ കൂട്ടുകാർ കൊണ്ടുവന്നിരുന്നു.
“എന്ന ഇനി രണ്ടാളും ഇവിടെ ഒപ്പിട്ടോള്ളൂ…” എന്നും പറഞ്ഞ് റെജിസ്ട്രർ പേന അവർക് നേരെ നീട്ടി. ആദ്യം ഹൃതിക് ഒപ്പിട്ടു, പിന്നെ ആഷികയും. ലോഹിത് ഹൃതികിന്റെ കൈയിലേക്ക് മാല കൊടുത്തു, രമ്യ ആഷികയുടെ കൈയിലേക് മാല കൊടുത്തു. അവര്ക് പരസ്പരം നോക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും മാള ഇട്ടു, ഹൃതിക് അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ഒരു ഉമ്മയും കൊടുത്തു.
“കോൺഗ്രേറ്റലേഷൻസ്… ഒരു മണിക്കൂറിന് ഉള്ളിൽ നിങ്ങൾക് സർട്ടിഫിക്കറ്റ് കിട്ടും” എന്നും പറഞ്ഞ് രജിസ്ട്രാർ രണ്ടുപേർക്കും കൈ കൊടുത്തു.
“അല്ല താലി കേട്ടുനിലെ…” അയാൾ തന്നെ ചോദിച്ചു.
“ഇല്ല സർ, അത് പിന്നെ ഒരു ദിവസം. അന്ന് വീട്ടുകാരും കൂടെ ഉണ്ടാവും, അവരുടെ സമ്മതം ഇല്ലാതെ വേണ്ട” ആഷിക മറുപടി കൊടുത്തു.
ഹൃതിക്കിനെയും ആഷികയെയും എല്ലാവരും ചേർന്ന് അഭിനന്ദിച്ചു. എല്ലാവരും ഭയങ്കര സന്തോഷത്തിൽ ആയിരുന്നു, മാല എല്ലാം ഊരിയ ശേഷം അവർ പുറത്തേക് ഇറങ്ങി.
ആഷികയുടെ ഹൃദയം അവളുടെ വീട്ടുകാരുടെ കാര്യം ആലോചിച്ച് നീറി കൊണ്ടേ ഇരുന്നു, പക്ഷെ ഹൃതികിന്റെയും കൂട്ടുകാരുടെയും സാന്നിധ്യത്തിൽ അവൾ പരമാവധി എല്ലാം മറക്കാൻ ശ്രേമിച്ചു.
ജീവിതത്തിന്റെ പുതിയ യാത്രക്ക് ഒരു തുടക്കം ഇവിടെ കുറിക്കുന്നു, ഈ വഴി ഇങ്ങോട്ടേക്ക് എത്തും എന്നോ, വഴിയിൽ ഉള്ള തടസ്സങ്ങളെ പറ്റിയോ അറിയാതെ എല്ലാം നേരിടാൻ അവർ തയാറായി.
(ഈ ഭാഗം ഒരുപാട് വൈകി എന്നറിയാം, വായിക്കുന്നവർ ഒന്ന് ക്ഷെമിക്കണം. ഭയങ്കര തിരക്കിലായി പോയി ഇപ്പൊ ഒക്കെ. അടുത്ത ഭാഗം കഴിയുന്നതും വേഗം ഇടാൻ ശ്രെമിക്കാം)