വിയർത്തൊഴുകുന്ന പ്രിജിയുടെ നെറ്റിയിൽ പതിയെ ചുംബനം കൊണ്ട് ചുണ്ടു തൊടുമ്പോ, ഒരു മനസായി ഞാനും അവളും ഇറുകെ ഇറുകെ പുണർന്നു.
“ഏട്ടാ സുഖിച്ചോ….”
“ഉം…”
“മോൾക്കോ…”
“ഉം….” അവളുടെ മൂക്കും എന്റെ മൂക്കും തമ്മിലുരച്ചു കൊണ്ട് ഞങ്ങൾ അപ്പു എങ്ങാനും ഇടയ്ക്ക് ഉണർന്നോ എന്ന് ആ ഇരുട്ടിൽ നോക്കി.
“അപ്പുവിന് അനിയത്തികുട്ടി ആയിരിക്കും അല്ലെ ഏട്ടാ ….”
“ഉം…”
പ്രിജിയും പ്രീതിയും നീല താമരമൊട്ടിന്റെ അഴകുള്ള മുല കാമ്പിൽ എന്റെ ചുണ്ടുകൾ വീണ്ടും വീണ്ടും അമരുമ്പോ എന്റെ മുടിയിഴകളിൽ അവളുടെ വിരലുകൾ പയ്യെ പയ്യെ ഓടി നടന്നു. ഒരു വട്ടം കൂടെ ബലം വെച്ച എന്റെ കുണ്ണയെ അവൾ വീണ്ടും പിഴിഞ്ഞ് പൂറിലേക്ക് ഒഴിച്ചു; ഞങ്ങൾ രണ്ടും ശെരിക്കും കിതച്ചു തളർന്നു. ശേഷം ബാത്റൂമിൽ ചെന്നിട്ട് മുഖവും മറ്റും കഴുകി ഊരിയിട്ട വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ചു കെട്ടിപിടിച്ചു കിടന്നുറങ്ങി.
രാവിലെ ഞാൻ ഉണരാൻ ഒരല്പം വൈകിയിരുന്നു. കുളിയും കഴിഞ്ഞു ഷർട്ടും പാന്റുമിട്ട് താഴേക്ക് വരുമ്പോ കുളിച്ചു ഈറനോടെ സാരിയുമുടുത്തുകൊണ്ട് ഇടിയപ്പത്തിന്റെ മാവു വാഴയിലയിൽ വട്ടത്തിൽ ചുറ്റി പീച്ചുകയായിരുന്നു പ്രിജി. അവളെ പിറകിലൂടെ കെട്ടിപിടിച്ചുകൊണ്ട് മുലകളെ ഒന്നമർത്തിയതും പ്രീതി തൊട്ടടുത്ത് നില്കുന്നത് ഞാനപ്പോഴാണ് ശ്രദ്ധിച്ചത്.
“ഏട്ടാ ഇന്ന് ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോണം ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷം എന്നെ സ്കൂളിൽ നിന്ന് വിളിക്കാൻ വരണെ!”
പ്രീതി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഞങ്ങളെ നോക്കുമ്പോ, ഞാൻ വീണ്ടും ഒരു തവണ കൂടെ അച്ഛൻ ആവാൻ പോകുന്ന ചമ്മലോടെ പ്രീതിയെ നാണത്തോടെ നോക്കിയൊന്നു ചിരിച്ചു.
“അമൽ! കഴിക്കാൻ എടുത്തു വെച്ചിട്ടുണ്ട്…” പ്രീതി ചിക്കൻ സ്റ്റൂ പാത്രത്തിലേക്ക്
മാറ്റുന്നതിനിടയിലെന്നോട് പറഞ്ഞു.
ബ്രെക് ഫാസ്റ്റ് കഴിക്കുമ്പോ അപ്പുവിന്റെ സ്കൂൾ ബസ് വന്നു. ശേഷം ഞാനും വീട്ടിൽ നിന്നുമിറങ്ങുമ്പോ പ്രീതി എന്റെ ഷർട്ടിന്റെ കോളർ ശെരിയാക്കാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ അവളുടെ കണ്ണിൽ പ്രണയം തുടിക്കുന്നതു കണ്ടു. ഓരോ നോട്ടവും എന്നെ അവളിലേക്ക് കൊണ്ട് വീണ്ടും വലിച്ചടുപ്പിക്കുമെന്നു പേടിയുണ്ടായിരുന്നു. എങ്കിലും ഞാൻ അത് കാര്യമാക്കാതെ അവളെ നോക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് യാത്ര പറഞ്ഞു. പ്രീതിയുടെ പിറകിൽ ആ നിമിഷം പ്രിജിയുമുണ്ടായിരുന്നു. രണ്ടാളും എനിക്ക് മനസ്സിൽ ഒരുപോലെ ആണെങ്കിലും പ്രിജിയുടെ മുന്നിൽ അവൾ സമ്മതിച്ചാലും എനിക്കങ്ങനെ മാറുന്നത് എന്തോ വല്ലാത്ത ഒരു വീർപ്പുമുട്ടൽ തന്നെയാണ്. ഒന്നിച്ചു രണ്ടു പേരെ പ്രണയിക്കാൻ കഴിയുമായിരിക്കും! പക്ഷെ ഒരേ വീട്ടിൽ അമ്മയെയും മകളെയും അതുപോലെ അവരറിഞ്ഞു കൊണ്ട് പ്രേമിക്കാൻ അതിനു പ്രത്യേകമൊരു കഴിവ് തന്നെ വേണം!
ഓഫീസിലേക്ക് സമയത്തിന് എത്തി. കൂടെയുള്ളവരെയൊക്കെ വന്നു തുടങ്ങിയിട്ടുള്ളു, സൈൻ ചെയ്ത
ശ്ശേഷം കളക്ട്രേറ് ഓഫീസിൽ കുറച്ചു പേപ്പർ സബ്മിറ് ചെയ്യാനുണ്ടായിരുന്നു. അതിനു പോയി വന്ന ശേഷം ഉച്ചയ്ക്ക് റെജിന്റെയൊപ്പം പുഴമീനും കൂട്ടി ഊണും കഴിഞ്ഞു ഞാൻ അഞ്ജുവിനെ കൂട്ടി ഹോസ്പിറ്റലിൽ ചെന്നു. അവളെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു നിർത്തിയാൽ മാത്രം മതി ഹെൽത്ത് ഇഷ്യൂസ് ഒന്നുമില്ലെന്നും ഡോക്ടർ പറഞ്ഞു. കൈകോർത്തുകൊണ്ട് ഞാനും അവളും അവിടെ നിന്നുമിറങ്ങി.
നാളുകൾ പയ്യെ പയ്യെ നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു നാല് മാസമായപ്പോൾ അപ്പു അവന്റെ അമ്മയുടെ വയർ വലിപ്പം വെയ്ക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ചോദിച്ചു തുടങ്ങി. “അപ്പൂന് കൂട്ടിനു അനിയത്തി കുട്ടി വേണ്ടേ…?” “വേണം!” അവനും അഞ്ജുവിന്റെ വയറിൽ ഒന്ന് മുത്തികൊണ്ട് ആ കുരുന്നു ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.
“എപ്പോഴാ അനിയത്തി കുട്ടി വരുക….”
“വരുമല്ലോ ഇനി കൃത്യം 6 മാസം കഴിയുമ്പോ വരും!”
“ഏട്ടാ …കുറുമ്പിപെണ്ണ് അനങ്ങുന്നുണ്ട്…നോക്കിയേ”
എന്റെയൊപ്പം അപ്പുവും ആകാംഷയോടെ ബെഡിൽ തലയിണയും ചാരി വെച്ച് കിടക്കുന്ന പ്രിജിയുടെ വയറിൽ ശ്രദ്ധിച്ചു നോക്കുമ്പോ താരാട്ടിൽ പൊതിഞ്ഞ എന്റെ പൊന്നുമോളുടെ പാദചലങ്ങളെനിക്ക് കാണാമായിരുന്നു.
അന്ന് രാത്രി പുലർച്ചെ ഏതാണ്ട് രണ്ടു മണിയോട് അടുപ്പിച്ചു പ്രിജി എന്റെയരികിൽ കൈകോർത്തു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.