കടിമൂത്ത കല്യാണി – 1 5

തറവാട്ടിലെ മുറികളില്‍ ലൈറ്റുകള്‍ അണഞ്ഞു. പുറത്ത് കൂരിരുള്‍ നിറഞ്ഞിരുന്നു. മകനെ കാണാനില്ല എന്ന ദുഖത്തോടെ ഏങ്ങലടിച്ചു കിടന്ന ഭാര്യ പാര്‍വതിയെ സമാധാനിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്‌ അര്‍ജുനന്‍ ചാരെ കിടന്ന് അവളുടെ ശിരസ്സില്‍ തലോടി.
“നീ ഇങ്ങനെ വിഷമിക്കാതെ പാറൂ..അവന്‍ വരും..ചെറുപ്രായത്തില്‍ ചില പിള്ളേര്‍ക്ക് വീട്ടിലെ സുഖം പോരാ എന്ന് തോന്നി ഒളിച്ചോടും..ചെല്ലുന്ന സ്ഥലത്തെ കഷ്ടപ്പാട് കാണുമമ്പോള്‍ തനിയെ തിരികെ വരും..നീ കിടന്നുറങ്ങ്…”
“എന്നാലും എനിക്കെന്തോ ഭയം തോന്നുന്നു ചേട്ടാ.. ആ പെണ്ണ് മരിച്ച അന്നുതന്നെ അവനെ കാണാതായത് എന്നെ വല്ലാതെ അലട്ടുന്നു..ഹോ..അവളുടെ ആ കിടപ്പ്..ആ മുഖം..എത്ര സുന്ദരിയായ പെണ്ണായിരുന്നു..പക്ഷെ മരിച്ചു കിടന്നപ്പോള്‍ ആ ഭാവം കണ്ടില്ലാരുന്നോ..” പാര്‍വ്വതിയുടെ വാക്കുകളില്‍ ഭയവും ദുഖവും ഒരേപോലെ നിഴലിച്ചിരുന്നു.
“പിന്നെ കഴുത്തില്‍ കയറു കുരുങ്ങിയാല്‍ കണ്ണും നാക്കും തള്ളില്ലേ…”
“എന്നാലും…ആ മുഖത്തെ ആ ഭാവം…” ഒന്ന് നിര്‍ത്തി ദീര്‍ഘമായി നിശ്വസിച്ച ശേഷം അവള്‍ തുടര്‍ന്നു “എന്റെ കുഞ്ഞിനു വല്ല ആപത്തും പിണഞ്ഞോ എന്നാണ് എന്റെ പേടി..അവന്‍ എവിടെയെങ്കിലും സുഖമായിരിക്കുന്നു എന്നൊന്ന് അറിഞ്ഞാല്‍ മതിയായിരുന്നു…നാളെത്തന്നെ അവനെ ഒന്ന് തിരക്കണേ ചേട്ടാ..”
“എടീ ഞങ്ങള്‍ അവനെ തിരക്കാന്‍ രഹസ്യമായി ആളെ ഏര്‍പ്പാടാക്കിയിട്ടുണ്ട്..ആ പെണ്ണ് മരിച്ച ദിവസം അവനെ കാണാതായി എന്ന് പോലീസ് അറിഞ്ഞാല്‍ പ്രശ്നമാണ്..അല്ലെങ്കില്‍ പോലീസില്‍ ഒരു പരാതി കൊടുക്കാമായിരുന്നു..”
“എനിക്കൊന്നും അറിയില്ല ചേട്ടാ..എന്റെ മോനെവിടെ ഉണ്ടെന്ന് എനിക്ക് അറിയണം..അത് മാത്രം എനിക്ക് അറിഞ്ഞാല്‍ മതി….” പാര്‍വ്വതി കണ്ണുകള്‍ തുടച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“നാളെ ഒന്ന് നേരം വെളുക്കട്ടെ..നമുക്ക് അന്വേഷിക്കാം” അര്‍ജുനന്‍ ലൈറ്റ് ഓഫാക്കി. മുറിയില്‍ ഇരുള്‍ നിറഞ്ഞു.
പുറത്ത് തണുത്ത കാറ്റ് വീശിയടിച്ചു. ശ്രീലക്ഷ്മിയും രോഹിണിയും അന്ന് ഒരു മുറിയിലായിരുന്നു. ഇരുവരും മുകളിലെ പിന്നിലുള്ള ഒരു മുറിയില്‍ ജനാലകള്‍ തുറന്നിട്ട്‌ കിടക്കുകയായിരുന്നു.
“പറ..എന്താണ് നീ അങ്ങനെ പറയാനുള്ള കാരണം..?” രോഹിണി അവളോട് ചോദിച്ചു.
“എടി കല്യാണി അത്ര പഞ്ചപാവം ഒന്നുമായിരുന്നില്ല..ഹരിയേട്ടന് പക്ഷെ അവളോട്‌ കടുത്ത പ്രേമം തന്നെ ആയിരുന്നു. മുരുകനും എന്തൊക്കെയോ അറിയാം..അതല്ലേ അവനങ്ങനെ തീര്‍ത്തു പറഞ്ഞത്..കല്യാണി എന്ന ഒരൊറ്റ ചിന്തയെ നിന്റെ ഏട്ടന് ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ..അതുകൊണ്ടാകും അവള്‍ മരിച്ചപ്പോള്‍ പുള്ളി നാട് വിട്ടു കളഞ്ഞത്..”
“നിനക്കെങ്ങനെ അറിയാം ഇതൊക്കെ?’
“കല്യാണി എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്..പിന്നെ ചിലത് ഞാന്‍ നേരില്‍ കണ്ടിട്ടുമുണ്ട്”
“എന്ത്..”
“എടി പെണ്ണെ അവള്‍ ഒരു മുടിഞ്ഞ കഴപ്പി ആയിരുന്നെടി..സുഖിക്കണം എന്ന ചിന്ത മാത്രമേ ഉള്ളായിരുന്നു അവള്‍ക്ക്..നമ്മുടെ കാഞ്ചന ചേച്ചിയുടെ ഭര്‍ത്താവ് ശശിയേട്ടന്‍ ഇല്ലേ..പുള്ളി ഒരിക്കല്‍ അവളെ മുറിയില്‍ കയറ്റി മുലയ്ക്ക് പിടിക്കുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടതാണ്..ഞാന്‍ അറിഞ്ഞു എന്ന് കണ്ടപ്പോള്‍ മുതലാണ് കല്യാണി എന്റെയടുക്കല്‍ എല്ലാം പറയാന്‍ തുടങ്ങിയത്..ഇവിടെ കാണുന്ന പലരും നീ വിചാരിക്കുന്നത് പോലെ നല്ലവരൊന്നും അല്ല..ഇരുളിലും മറവിലും ഇവിടെ പലതും നടക്കുന്നുണ്ട്..അതില്‍ പലതും അറിഞ്ഞവള്‍ ആണ് കല്യാണി”
“യ്യോ..ശശിയേട്ടന്‍ അങ്ങനെ ചെയ്തോ?”
“കൊള്ളാം..കല്യാണി മരിച്ചത് കൊണ്ടാ ഞാനിപ്പോള്‍ നിന്നോടിതു പറഞ്ഞത്…ഇല്ലെങ്കില്‍ ഒരിക്കലും പറയുമായിരുന്നില്ല…നീ ഈശ്വരനെ ഓര്‍ത്ത്  ഇതൊന്നും ആരോടും പറയല്ലേ”
“നീ ഹരിയേട്ടന്റെ കാര്യം പറ..” രോഹിണിക്ക് അതായിരുന്നു അറിയേണ്ടത്.
“ഹരിയേട്ടന്‍ അവളെ നിഷ്കളങ്കമായി പ്രേമിച്ചു നടക്കുകയായിരുന്നു. പക്ഷെ കല്യാണിക്ക് ഹരിയെട്ടനോട് എന്നല്ല ആരോടും പ്രേമം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അവള്‍ക്ക് കാമം മാത്രമേ ഉള്ളായിരുന്നു..ഹരിയേട്ടനും അവളും തമ്മില്‍ നമ്മുടെ തൊഴുത്തിന്റെ പിന്നില്‍ വച്ച് ചുണ്ട് കടിച്ചു ചപ്പുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ട്..വേറെന്തൊക്കെ നടന്നിട്ടുണ്ടോ ആവോ”
“സത്യമാണോ..”
“ഞാന്‍ കണ്ടതാണ് പറഞ്ഞത്..എന്തൊരു ആവേശം ആണെന്നോ ആ പെണ്ണിന്..ഹരിയേട്ടന്റെ ചുണ്ട് അവള്‍ കടിച്ചു പറിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോള്‍ എനിക്കും നനഞ്ഞെടി മോളെ..”
“പോ..എനിക്ക് ഏതാണ്ട് പോലെ തോന്നുന്നു..”
“ഒന്നും തോന്നണ്ട..കിടന്നുറങ്ങ്..ഇനിയും കഥകള്‍ കേട്ടാല്‍ നിനക്ക് പലതും തോന്നും”
ശ്രീലക്ഷ്മി അവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.