സീതയെ തേടി – 1 1

“പ്രേമിക്കാൻ പറ്റിയ ഒരു കോലം.. ആ പെണ്ണിന് കണ്ണ് കാണില്ലേ?”

ഏട്ടത്തി ആണ്… അമ്മയെ കണ്ടില്ല.. അകത്തിരുന്നു കരയുകയായിരുക്കും.. അതിനു പിന്നെ അത് മാത്രമേ അറിയുകയുള്ളൂ..

ഞാൻ റൂമിൽ ചെന്ന് ബാഗ് എടുത്തു ഇറങ്ങി..

****

കോയമ്പത്തൂർ എത്തി.. ഞാൻ ഫോൺ ഒക്കെ ഓഫ് ആക്കി വച്ചിരുന്നു..

വിളിക്കേണ്ടവൾ ഇനി വിളിക്കില്ല..

പിന്നെ ആര് വിളിക്കാൻ? അമ്മയോ? ആരും വിളിക്കണ്ട…

***

കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ കടന്നു പോയി.. ഇതിനിടയിൽ ഞാൻ പുതിയ ഒരാളെ പരിചയപെട്ടു.. അൻവർ.. അൻവർ കുവൈറ്റിൽ ഒരു ഓയിൽ കമ്പനിയിൽ ജോലി ചെയ്യുകയാണ്.. HR മാനേജർ ആണ്..

“നിനക്ക് താല്പര്യം ഉണ്ടോ?”

മരുഭൂമിയിൽ കൂടി നടന്നവൻ മരുപ്പച്ച കണ്ടതുപോലെ ആണ് ആ ചോദ്യം എന്നിൽ വന്നു വീണത്…

പിന്നെ എല്ലാം വളരെ പെട്ടെന്ന് ആയിരുന്നു…

വിസ വന്നു. മെഡിക്കൽ ചെയ്യാൻ എറണാകുളം പോയി അങ്ങനെ കുറച്ചു തിരക്കുകൾ..

അവസാനം എയർ ടിക്കറ്റ് കയ്യിൽ കിട്ടി. രണ്ടു ദിവസം സമയം ഉണ്ട്..

ഞാൻ നാട്ടിലേക്ക് പോയി.. വെളുപ്പിനെ ആണ് അവിടെ എത്തിയത്..

കുറെ നാളായി ഞാൻ വീട്ടിൽ വിളിച്ചിട്ടു.. ഏകദേശം ഒരു മാസം.. ഞാൻ ജീവിച്ചാലും ഇല്ലെങ്കിലും ഇവർക്ക് എന്താണ്?

അച്ഛൻ ഉമ്മറത്തു പത്രം വായിച്ചു ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു…

എന്നെ കണ്ടു ഒന്ന് പകച്ചു നോക്കി.. ഞാൻ എവിടെയോ ഇറങ്ങിപോയി ശല്യം പിന്നെയും തിരിച്ചു വന്നോ എന്നായിരിക്കും..

ഞാൻ അകത്തു കയറിയപ്പോൾ ഏട്ടത്തി അവിടെ നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു…

“മോനെ നീ വന്നോ? ഞങ്ങൾ കുറെ ടെൻഷൻ അടിച്ചു.. “ അവൾ വന്നു എന്റെ തോളിൽ കൈ വച്ചു..
എനിക്ക് അതിശയം ആയി.. ഞാൻ വന്ന വീട് മാറിപ്പോയോ??

അമ്മ അകത്തു നിന്ന് വന്നു..

“നീ വിദേശത്തു പോകുകയാണോ?”

“എങ്ങനെ അറിഞ്ഞു സീതേ?”

എന്റെ അമ്മയെ ഞാൻ എന്നും അങ്ങനെയാണ് വിളിക്കാറ്…

“വെരിഫിക്കേഷൻ ചെയ്യാൻ ആള് വന്നിരുന്നു…”

“ഓ അപ്പോൾ അതാണ് ചിലരൊക്കെ വെറുതെ സ്നേഹം കാണിക്കുന്നത് അല്ലെ?”

ഞാൻ ഏട്ടത്തിയെ നോക്കി പറഞ്ഞു..

അവർക്കു അടി കിട്ടിയത് പോലെ ആയി.. അന്ന് കുത്തിത്തിരുപ്പുകൾ ഉണ്ടാക്കിയത് ഇവർ ആണ്..

ഞാൻ റൂമിൽ പോയി ബാഗ് ഒക്കെ ശരിയാക്കി വച്ചു.. അമ്മ വന്നു കുറച്ചു നേരം സംസാരിച്ചു..

അമ്മക്ക് സങ്കടം ഉണ്ട്.. എന്നാൽ ഇനി എന്നെ ആരും അപമാനിക്കില്ലല്ലോ എന്ന വിശ്വാസവും…

ഞാൻ ഒന്ന് ടൗണിൽ പോയി വരാം.. എന്ന് പറഞ്ഞു ഞാൻ പുറത്തേക്കു ഇറങ്ങിയപ്പോൾ അച്ഛൻ അവിടെ നിൽക്കുന്നുണ്ട്..

എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ ഒന്ന് നോക്കി..

“ശല്യം ചെയ്യാൻ വന്നതൊന്നും അല്ല.. നാളെ രാവിലെ പൊക്കോളാം.. പിന്നെ എന്റെ തിരുമുഖം കണ്ടു നിങ്ങളുടെ ഐശ്വരം കളയണ്ട…. “

ഞാൻ ഉറച്ച ശബ്‌ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.. ആദ്യമായി ആണ് ഞാൻ ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുന്നത്..

“മോനെ ഞാൻ….”

“മോനോ? ആരുടെ മോൻ? “

എന്ന് ചോദിച്ചു പുച്ഛത്തോടെ ചിരിച്ചു ഞാൻ പുറത്തേക്കു നടന്നു..

എനിക്ക് ആദ്യമായി എന്നിൽ അഭിമാനം തോന്നി… ഞാൻ നേരെ അങ്കിളിന്റെ അടുത്ത് ചെന്നു…

കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ പറഞ്ഞപ്പോൾ അങ്കിളിനും സന്തോഷം…

“പൈസ വല്ലതും വേണോടാ?”

“വേണ്ട അങ്കിളേ.. കയ്യിൽ ഉണ്ട്…”

എന്ന് പറഞ്ഞു ഞാൻ വന്നു.. ടൗണിൽ എത്തി കുറച്ചു പേരെ ഒക്കെ കണ്ടു പറഞ്ഞു..
ഒരു കുരിശടിയിൽ എത്തിയപ്പോൾ ആണ് യേശുദേവൻ കൈ നിവർത്തി നിൽക്കുന്നത് കണ്ടത്..

അവിടെ കയറി.. മുട്ടിൽ നിന്ന് പ്രാർത്ഥിച്ചു.. എന്താ പ്രാർഥിച്ചത് എന്നൊന്നും ഓര്മ ഇല്ല..

എന്നാലും എല്ലാത്തിനും നന്ദി പറഞ്ഞു..

പുറത്തിറങ്ങി സ്റ്റെപ് ഇറങ്ങി നേരെ വന്നത് ആതിരയുടെയും അവളുടെ അച്ഛന്റെയും മുൻപിലേക്ക്…

ഒരു നിമിഷം ഞാൻ പതറി എങ്കിലും ചിരിച്ചു.. ആതിരയുടെ മുഖത്തു പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ പറ്റാത്ത ഒരു ഭാവം…

“ഡാ മോനെ.. സുഖമല്ലേ? അന്ന് അങ്ങനെയൊക്കെ പറഞ്ഞതിൽ നിനക്ക് വിഷമം ഉണ്ടോ? “

“ഇല്ല ഏട്ടാ.. ഏട്ടന്റെ മകൾ നന്നായി ജീവിക്കട്ടെ… എന്നെപോലെ ഒരുത്തനെയൊന്നും അവൾക്ക് വേണ്ട എന്നല്ലേ ഏട്ടന്റെയും അഭിപ്രായം… “

ആതിര നിലത്തേക്ക് നോക്കി നിന്നു..

“എടാ അന്ന് ഞാൻ എന്തോ ഒരു.. നിന്റെ അച്ഛൻ അങ്ങനെയൊക്കെ പറഞ്ഞപ്പോൾ?”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *