” ചങ്കരൻ ഒന്നും അല്ല, ഹരി ശങ്കർ എന്നാ… വേണേൽ ഹരി എന്ന് വിളിച്ചോ…” ഞാൻ പറഞ്ഞു…
” ഓ..വേണ്ട.. പിന്നെ ഞാൻ പോട്ടെ.. പിന്നെ കാണാം…”
അവൾ വേഗം ഓടി ഗീതേച്ചിയുടെ കൂടെ പോയി.
അവൾ പോയിക്കഴിഞ്ഞതിനു ശേഷം ആണ് ആലോചിക്കുന്നത്, ഇന്നത്തെ ദിവസം എന്ത് നല്ലതായിരുന്നു. ഒരു പെങ്കൊച്ചിനെ കുറിച്ചുള്ള തെറ്റിദ്ധാരണ മാറി, അവൾ കമ്പനിയും ആയി… കുറേ കാലം ആയി നല്ലൊരു കമ്പനി ആയിട്ട് പെങ്കൊച്ചിനെ കിട്ടുന്നത്. പണ്ടത്തെ ഫ്രണ്ട്സ് ഒക്കെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞതോടെ ഒരു ഡിസ്റ്റൻസ് മെയിൻറ്റൈൻ ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. എത്ര ഒക്കെ ഫ്രണ്ട്സ് ഉണ്ടെന്നു പറഞ്ഞാലും ഒരു പെങ്കൊച് ചങ്കായിട്ട് ഉണ്ടാവുക എന്ന് പറഞ്ഞാ ബോയ്സിന് വേറൊരു ഫീൽ ആണ്… പ്രത്യേകിച്ച് ചേച്ചിമാരോ അനിയത്തിമാരോ ഇല്ലാത്തവർക്ക്.
അങ്ങനെ ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചു സമയം പോയതറിഞ്ഞില്ല… അച്ഛനും വന്നു. രണ്ടാളോടും അഡ്മിഷന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോ സന്തോഷം ആയി. അച്ഛൻ മാത്രം “എന്നാലും തൃശൂർ കിട്ടിയിരുന്നേൽ കുറച്ചു കൂടി നന്നായേനെ എന്ന് പറഞ്ഞു”. അവിടത്തേക്കാൾ നല്ലതാണ് തിരുവനന്തപുരം എന്ന് പറഞ്ഞതോടെ അതും ഓക്കേ ആയി.
അങ്ങനെ അന്നത്തെ ദിവസം കഴിഞ്ഞു. അടുത്ത രണ്ടു ദിവസത്തേക്ക് അവളെ നോക്കി ഇരുന്നെങ്കിലും കണ്ടില്ല. ഇടയ്ക്കു ഒരു ദിവസം ഗീതേച്ചി വന്നോന്നു മുഖം കാണിച്ചു പോയി. അല്ലെങ്കിലും ചേച്ചി അമ്മയോട് സംസാരിക്കാനാണ് വരുന്നത്. ഫുൾ ടൈം വീട്ടിൽ ഇരിക്കുന്ന ചേച്ചിക്ക് അമ്മയുടെ സ്കൂളിലെ വിശേഷങ്ങൾ കേൾക്കുന്നത് വലിയ ഇഷ്ടം ആയിട്ടുണ്ട്. പിന്നെ ചേച്ചി വന്നാൽ ചെറുതായിട്ട് അടുക്കളയിൽ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യും, സംസാരവും നടക്കും എന്നുള്ളത് കൊണ്ട് അമ്മയ്ക്കും സന്തോഷം. അച്ഛൻ ഹാളിലും ഉമ്മറത്തും ഒക്കെ ആയിട്ട് പത്രവും ടിവിയും ഒക്കെ ആയിട്ട് നടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. 2 ദിവസം കൂടി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പ്ലാസ്റ്റർ വെട്ടി. പ്ലാസ്റ്റർ വെട്ടിയാൽ തുള്ളിച്ചാടി നടക്കാം എന്ന് വിചാരിച്ച എനിക്ക് വൻ അടിയായിരുന്നു അത് വെട്ടിയപ്പോൾ. രണ്ടാഴ്ച മടക്കാതെ വെച്ചത് കൊണ്ട് കാലു മടങ്ങുന്നില്ലായിരുന്നു. ഹോസ്പിറ്റലിൽ തന്നെ ഫിസിയോ തെറാപ്പി ഉണ്ട്.. വേണമെങ്കിൽ ചെയ്യാം എന്ന് പറഞ്ഞു. ഫിസിയോതെറാപ്പിസ്റ്റായ ഒരു കൂട്ടുകാരനെ വിളിച്ചു ചോദിച്ചപ്പോൾ അതിൻ്റെ ആവശ്യം ഇല്ല.. വീട്ടിൽ ഇരുന്നു തന്നെ കാൽ മടക്കുകയൊക്കെ ചെയ്താൽ മതി എന്ന് പറഞ്ഞു. പ്ലാസ്റ്റർ വെട്ടി വീട്ടിൽ വന്നു, അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ തന്നെ കുളിച്ചു റെഡി ആയി ഓഫീസിൽ പോവാൻ ഇറങ്ങി. കുറച്ചു ദിവസം കൂടി റസ്റ്റ് എടുക്കാമെന്ന് വീട്ടിൽ നിന്നും പറഞ്ഞെങ്കിലും ആ റൂമിൽ നിന്നൊന്നു പുറത്തിറങ്ങാൻ കൊതിയായിട്ട് വയ്യായിരുന്നു. പിന്നെ ബൈക്ക് എടുത്ത്
സർവീസ് സെൻററിൽ കൊടുക്കണം, ഇൻഷുറൻസ് ക്ലെയിം ചെയ്യണം..അങ്ങനെ കുറച്ചു പണി ഉണ്ടായിരുന്നു. അങ്ങനെ ബൈക്കിൽ ഓടിക്കയറി ബൈക്ക് തിരിച്ചു സ്റ്റാർട്ട് ആക്കാൻ നോക്കിയപ്പോൾ ആണ് കാലു അത്രക്ക് മടക്കാൻ വയ്യ എന്ന് മനസ്സിലായത്. പണി പാളി !!
ബൈക്ക് തിരിച്ചു വെച്ച് സ്കൂട്ടറിന്റെ താക്കോൽ എടുത്ത് ഇറങ്ങി. ഇറങ്ങുന്ന വഴി സുജിത്തിനെ വിളിച്ചു റെഡി ആയി നിൽക്കാൻ പറഞ്ഞു. റോഡിലേക്ക് കേറിയപ്പോൾ പിശാച് ബസ് കാത്തു നിൽക്കുന്നുണ്ട്. അടുത്ത് ചെന്ന് വണ്ടി നിർത്തി.
” ആ…പ്ലാസ്റ്റർ എടുത്തപ്പോഴേക്കും കറങ്ങിനടക്കാറായോ?? ” പിശാച് ചെറിയൊരു ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.
‘പിശാച് അല്ല.. ഗൗരി, ഗൗരി !!’, മനഃസ്സാക്ഷി മന്ത്രിച്ചു.
“ആ.. വീട്ടിൽ ഇരുന്നു മടുത്തു. പിന്നെ അടുത്ത ഒന്നാം തീയതി ക്ളാസ് തുടങ്ങും, അപ്പോഴേക്കും ഓഫീസിൽ പോയി റിസൈന് ചെയ്യണം, അവിടുത്തെ പണി തീർക്കണം…പിന്നെ എന്തൊക്കെയോ സർട്ടിഫിക്കറ്റ് ഒക്കെ ഉണ്ടാക്കാൻ ഉണ്ട്.. അതൊക്കെ ചെയ്യണം…അങ്ങനെ ഇറങ്ങിയതാ”, ഞാൻ പറഞ്ഞു.
” മ്.. ”
” തന്നെ പിന്നെ അങ്ങോട്ടൊന്നും കണ്ടില്ലല്ലോ “, ഞാൻ ചോദിച്ചു.
” അതിത്തിരി പണി ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒരു സബ്ജക്ട് സെമിനാർ എടുക്കാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു.”