വേദു- പങ്കിടപ്പെട്ട നാടൻ കനി – 14

[ ഗില്ലി ബാല ]

[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]

---

“ആഹ്ഹ്ഹ്ഹ്……

ആഹ്ഹ്ഹ്ഹ്ഹ്…. ഹഹാ…….. ഊ…ഹ്ഹ്ഹ്….

ഹാാാ…….. ആഹ്ഹ….. “

വിജനവും ഇരുണ്ടതുമായ ആ ഷെഡിനുള്ളിൽ എന്റെ അനിയന്ത്രിതമായ കാമത്തിന്റെ ശബ്ദം ഗത്യന്തരമില്ലാതെ ഉയർന്നു കേട്ടു. ഉലക്ക പോലെ തടിച്ച് ഉദ്ധരിച്ചു നിന്ന എന്റെ കുണ്ണയിൽ നിന്നും കട്ടിയുള്ള പാല് തെറിച്ച്, ഷെഡിലെ തകര ഷീറ്റുകൾ കൊണ്ട് മേഞ്ഞ ചുവരുകളിൽ ആഞ്ഞുപതിച്ചു.

ഞാൻ വല്ലാതെ കിതച്ചുപോയി. ഞാനില്ലാത്ത ആദ്യത്തെ ദിവസം തന്നെ അവിടെ എന്തെല്ലാം ചിന്തിക്കുമ്പോൾ തന്നെ മനസ്സ് മരവിക്കുന്നു.

“ഹ്ഹോ…!”

വേദു കഥയുടെ അവസാനം അയച്ചുതന്ന ആ വാക്ക് ഞാൻ ഒന്നുക്കൂടി ഉറ്റുനോക്കി:

‘തുടരും…’

അതെ, ഇതിന് ഇനിയുമൊരു തുടർച്ച ബാക്കിയുണ്ട്. പക്ഷേ എന്റെ മനസ്സ് മുഴുവൻ ഇപ്പോൾ അവളയച്ച ആ വരികളിൽ തന്നെയാണ് തങ്ങിനിൽക്കുന്നത്.

ടൂറിസ്റ്റുകൾ ഒക്കെ വരുന്ന ഏതോ ഒരിടത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകും എന്ന് കരുതിയപ്പോൾ, അയാൾ എന്റെ ഭാര്യയെ എത്തിച്ചത് ഇതുപോലൊരു വിജനമായ കാട്ടിലെ ഏറുമാടത്തിലാണ്!

ആ മണ്ണും അവിടെയുള്ള മനുഷ്യരും എല്ലാം അയാളുടെ ആജ്ഞാനുവർത്തികളാണ്.

ഇനി, ദേവൻ അയച്ച ആ കത്ത് ഇതിൽ പറഞ്ഞ ഇടുമ്പന്റേതാണോ? വായിച്ചതിൽ വെച്ച് നോക്കിയാൽ, അവന്റെ രൂപം അശ്ലീല സൈറ്റുകളിൽ കാണുന്ന ‘BBC’ കാറ്റഗറിയിലുള്ള പുരുഷന്മാരെപ്പോലെ ആവാനാണ് സാധ്യത.

അവളുടെ എഴുത്തുപ്രകാരം അയാൾ അവളെ അതിയായി ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ട്; പക്ഷേ അവൾ അയാളെ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടോ? അറിയില്ല!

അതുമാത്രമല്ല, കനവിൽ പോലും ഞാൻ ചിന്തിക്കാത്ത കാര്യങ്ങളാണ് അവിടെ നടന്നു കഴിഞ്ഞത്. ദേവൻ എന്റെ ഭാര്യയോട് തൻ്റെ പ്രണയം തുറന്നുപറഞ്ഞു! സത്യത്തിൽ ആ ഭാഗം വായിച്ചപ്പോൾ എന്റെ ഹൃദയം നിലച്ചുപോകുന്നതുപോലെയാണ് തോന്നിയത്. പക്ഷേ എന്റെ ഭാര്യ അതിനെയും സമർത്ഥമായി നേരിട്ടു.

എന്നാൽ

കഥയിൽ തുറന്നു പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും എനിക്കൊരു കാര്യം ഉറപ്പാണ്—വേദുവിന് ദേവന്റെ ആ പ്രൊപ്പോസൽ അംഗീകരിക്കാൻ ഉള്ളുകൊണ്ട് ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു. അവൾക്ക് അയാളിൽ എന്നെക്കാൾ ഏറെ താല്പര്യമുണ്ട്, ഒരുപക്ഷേ അയാൾ എന്നേക്കാൾ ആൺകരുത്തുള്ളവൻ ആയതുകൊണ്ടാവാം. എങ്കിലും അവളെ ജീവനോടെ സ്നേഹിച്ചത് ഞാനായതുകൊണ്ട് മാത്രം അവളെന്നെ വിട്ടുപോയില്ല.

കാമം തോറ്റു, പ്രണയം ജയിച്ചു!

പക്ഷേ എവിടെയൊക്കെ ജയിച്ചിട്ടെന്ത് കാര്യം? അവൻ ഞാനും അവളും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഒരു സമ്മാനം കൂടി തന്നല്ലേ പോയത്! ഇതിന്റെയെല്ലാം അവസാനം ഇനി എന്താകുമെന്ന് കണ്ടുതന്നെ അറിയണം. കഥ അവസാനിക്കുമ്പോൾ എന്റെ ഭാര്യയെ ജീവച്ഛവമായ അവസ്ഥയിലാക്കി മാറ്റിയിരിക്കുകയാണ് അയാൾ.

വെറുതെയല്ല അവൾ ആ ദിവസങ്ങളിൽ അത്രയും ക്ഷീണവും തളർച്ചയും കാണിച്ചത്.

എല്ലാം ആലോചിച്ചുകൊണ്ടുതന്നെ ഞാൻ ഷെഡിനുള്ളിൽ വെള്ളം തളിച്ച് വൃത്തിയാക്കി. വെളിയിൽ നേരം ഇരുട്ടി വെളുത്തിരുന്നു. ഇതിനു മുൻപുള്ളതിനേക്കാൾ അവൾ അല്പം വലിപ്പത്തിലാണ് ഈ പാർട്ട് എഴുതിയത്, അതുകൊണ്ടുതന്നെ വായിച്ചുതീർക്കാനും സമയമെടുത്തു.

ഷെഡിന്റെ കതക് വെളിയിൽ നിന്ന് പൂട്ടി ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് നടക്കാൻ തുടങ്ങി. വിഷം ചീറ്റിയ കുണ്ണ ദേ വീണ്ടും കമ്പിയായി നിൽക്കുന്നു! എങ്ങനെ നിൽക്കാതിരിക്കും? അതിനുള്ളതൊക്കെ അവൾ ആ നാലാം ദിവസത്തെ കഥയിൽ ഉണ്ടാക്കി വെച്ചിട്ടില്ലേ! ഫോണിന്റെ ഫ്ലാഷ് ലൈറ്റിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ ഞാൻ പതിയെ മുന്നോട്ട് നടന്നു.

പെട്ടെന്നാണ് ഫോൺ റിംഗ് ചെയ്തത്. എടുത്തു നോക്കിയപ്പോൾ സ്ക്രീനിൽ ‘വിവേക്’ എന്ന പേര് തെളിഞ്ഞു വന്നു. അവൾ എഴുതി അയച്ച പാർട്ട് കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ ഞാൻ അത് അവനും കൂടി അയച്ചുകൊടുത്തിരുന്നു. അത് അറിഞ്ഞിട്ടുള്ള വിളിയാണ്.

ചുണ്ടിൽ ഒരു ദുരൂഹമായ ചിരിയോടെ ഞാൻ ഫോൺ അറ്റൻഡ് ചെയ്തു.

“ഹലോ…”

“ഹലോ… ശ്യാം ബ്രോ…”

അപ്പുറത്തുനിന്നും പരവേശം നിറഞ്ഞ ശബ്ദത്തോടെ വിവേക് സംസാരിച്ചു.

“എത്രയെണ്ണം പോയി…?”

ഞാൻ അർത്ഥം വെച്ച് ചോദിച്ചു.