ചിരിയോടെ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അവൾ എന്റെ കൈകളിൽ തൊട്ടുകൊണ്ട് വളരെ ശാന്തമായി പറഞ്ഞു:
“അതൊന്നും സാരമില്ല ഇക്കാ…”
ഞാൻ നെറ്റിയിലെ വിയർപ്പ് തുടച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
” അത് എങ്ങനെ സാരമില്ലെന്നാ പറയുന്നേ? പോകുന്ന വഴി നമുക്ക് മെഡിക്കൽ ഷോപ്പിൽ നിന്ന് എന്തെങ്കിലും ഗുളിക വാങ്ങാം… നീ പേടിക്കണ്ട, പെട്ടെന്ന് കഴിച്ചാൽ ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല.”
അവൾ തണുപ്പൻ മട്ടിൽ തലയിണയിലേക്ക് കൂടുതൽ ചാഞ്ഞു കിടന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
“അതിന്റെയൊന്നും ഒരു ആവശ്യവുമില്ല ഇക്കാ…”
ഞാൻ കണ്ണുകൾ വിടർത്തി അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് ആശ്ചര്യത്തോടെ നോക്കി:
“ആവശ്യമില്ലേ? ആവശ്യമില്ലാതെ ഇരുന്നാൽ ചിലപ്പോൾ കാര്യങ്ങൾ വശളാകും… വയറ്റിലാവും പെണ്ണെ!”
അതിനവൾ തികച്ചും സമാധാനത്തോടെ, യാതൊരു ഭയവുമില്ലാതെ മറുപടി നൽകി:
“അതിനെന്താ… ആയിക്കോട്ടെ!”
ഞാൻ അവളുടെ പ്രതികരണം കേട്ട് അന്തംവിട്ടുപോയി. ഞാൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട്, അതേസമയം അത്ഭുതത്തോടെ ചോദിച്ചു: “എന്താടീ… തല തിരിഞ്ഞു വട്ടായോ നിനക്ക്?”
“ഹാ… വട്ടാന്ന് തന്നെ കൂട്ടിക്കോ!” റംസി എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി കുസൃതിയോടെ പറഞ്ഞു. ”
എന്തായാലും ഇന്ന് രാത്രി രണ്ടാമത് ഒരാളൂടെ എന്നെ കളിക്കുമല്ലോ… നിങ്ങളുടെ രണ്ടുപേരുടെയും വിത്തിൽ ആരുടെ പാലാ പവർ എന്ന് ഒന്ന് നോക്കട്ടെ!”
ഞാൻഅവളുടെ ചിരി കണ്ട് ചോദിച്ചു:
“അതെങ്ങനെ മനസ്സിലാവും പിശാചേ?”
അവൾകട്ടിലിൽ നിന്നു അല്പം ചാരിയിരുന്ന് പറഞ്ഞു: “അതൊക്കെ കൊച്ചിന്റെ മുഖം കണ്ടാൽ മനസ്സിലാവില്ലേ ഇക്കാ…?”
ശ്യാം അവളുടെ താടിയിൽ പിടിച്ചു തിരിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു:
” ആവശ്യമില്ലാത്ത റിസ്ക് എടുക്കണോ പൊന്നു റംസീ…?”
റംസി എന്റെ കൈപ്പത്തി തന്റെ കവിളോട് ചേർത്തുപിടിച്ച്, പറഞ്ഞു:
“ഇവിടെ റിസ്ക് എടുക്കുന്നത് ഞാനല്ലേ ഇക്കാ?
അത് ഞാൻ സഹിച്ചോളാം… അവൻ്റെ സ്വഭാവമുള്ള ഒരു കൊച്ച് എനിക്ക് കിട്ടുന്നതിനേക്കാൾ എത്രയോ നല്ലതാണ് നിങ്ങളുടെ ഗുണങ്ങളുള്ള ഒരു കൊച്ച് കിട്ടുന്നത്!”
അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് njann ഒരു നിമിഷം തരിച്ചുനിന്നു. ശേഷം ഒന്ന് ചെറുതായി ചിരിച്ചു.
“ഹ് ഹ് ഹ് ഹ്… നീ എന്നെ അങ്ങ് പുണ്യാളൻ ആക്കല്ലേടീ… എന്നെ വെച്ചു നോക്കിയാൽ ചിലപ്പോൾ അവനാകും കൂടുതൽ നല്ലവൻ!”
“ഹാ… ഇനി കൂടുതൽ കൊഞ്ചാതെ വാ ഇക്കാ, പോയി കുളിക്കാം!”
റംസി ബെഡിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ് തന്റെ ശരീരം മെല്ലെ മറച്ചു.
ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും എഴുന്നേറ്റ് മുറിയോട് ചേർന്നുള്ള ചെറിയ ബാത്ത്റൂമിലേക്ക് പോയി. ഷവറിന് കീഴിൽ ഒന്നിച്ചുനിന്ന്, പരസ്പരം കുളിച്ചു
ബാത്ത്റൂമിൽ വെച്ചും ഞാൻ അവളുടെ തുടകളിലും കക്ഷങ്ങളിലും വശ്യമായി ഉമ്മകൾ നൽകി.
കുളി കഴിഞ്ഞ് തിരികെ മുറിയിലെത്തിയപ്പോൾ, റംസി താൻ കൊണ്ടുവന്ന ചെറിയ പെട്ടി തുറന്നു. അതിൽ നിന്നും തന്റെ കല്യാണ വസ്ത്രം എടുത്തു.
അവൾ ആ വസ്ത്രം അണിയുന്നതിന് മുൻപായി, അഴിച്ചുവെച്ച അണ്ടർവെയറും ബ്രായും വീണ്ടും എടുക്കാൻ നോക്കിയപ്പോൾ, ഞാൻ വേഗത്തിൽ വന്ന് അവളുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ച് തടുത്തു.
“അങ്ങനെ ഇപ്പൊ നീ ഇത് ഇടേണ്ട…
കല്യാണപ്പെണ്ണ് ഷെഢി ഇടാതെ കേറിയാ മതി..”
ഞാൻ അവളുടെ കാതിൽ മന്ത്രിച്ചു.
അവൾ അവനെ നോക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ആ അടിവസ്ത്രങ്ങൾ മാറ്റിവെച്ചു.
‘“വല്ലാത്ത അസുഖ ഇത്..”
എന്നും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അടിയിൽ ഒന്നുമില്ലാതെ തന്നെ അവൾ ആ കല്യാണ വസ്ത്രം ധരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിലും തിളങ്ങി നിൽക്കുന്ന ആ ചാമ്പെയ്ൻ ഗോൾഡ് നിറത്തിലുള്ള ബ്രൈഡൽ ലെഹംഗയിൽ
അവൾ ഒരു രാജകുമാരിയെപ്പോലെ തോന്നിപ്പിച്ചു! വസ്ത്രത്തിലുടനീളം പതിപ്പിച്ചിരുന്ന പൊൻനൂൽ തയ്യലുകളും തിളങ്ങുന്ന കല്ലുകളും ആ മുറിയിലെ അരണ്ട വെളിച്ചത്തെ തട്ടി പല വർണ്ണങ്ങളിൽ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ വിടർന്ന മാറിനെ ആവരണം ചെയ്ത ഹെവി എംബ്രോയ്ഡറി ചെയ്ത ചോളിയും, തലയിലൂടെ ഊർന്നിറങ്ങി നിലത്തുതൊട്ടു കിടക്കുന്ന നേർത്ത നെറ്റിന്റെ ദുപ്പട്ടയും അവളുടെ അഴകിന് അളവറ്റ മാറ്റുകൂട്ടി.