“അമ്മ വൈകുന്നേരം പറഞ്ഞതല്ലേ… വെറുതെ ഓരോരുത്തരുടെ കാര്യങ്ങളിൽ ചെന്ന് തലവെച്ച് വൈകരുതെന്ന്. എന്തെങ്കിലും നാട്ടുവിശേഷമുണ്ടെങ്കിൽ കേട്ട് വരാൻ പറഞ്ഞാൽ ഇത്രയും നേരം നിൽക്കണമായിരുന്നോ?” വേദു ചെറിയൊരു പിണക്കത്തോടെ പറഞ്ഞു.
ഞാൻ മെല്ലെ മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞ് അവളുടെ വിടർന്ന കവിളിൽ പതുക്കെ നുള്ളി. “അമ്മ അങ്ങനെ പലതും പറയും… നമ്മൾ അങ്ങനെ ചെയ്യാൻ പറ്റുമോ? അവർക്ക് അത്യാവശ്യം വരുമ്പോൾ ഒരു പരസഹായമൊക്കെ വേണ്ടേടീ എന്റെ കുറുമ്പി പെണ്ണേ…”
വേദു എൻ്റെ കൈ തട്ടിമാറ്റി ചെറിയൊരു വികൃതിച്ചിരിയോടെ
പറഞ്ഞു, “ഹോ! വലിയ പരസ്നേഹി! ഒരുപാട് അങ്ങ് കൊഞ്ചിക്കല്ലേ ശ്യാമേട്ടാ… ഞാനൊരു സംശയം ചോദിക്കട്ടെ? സത്യം പറയണം…”
“നീ ചോദിക്ക് പെണ്ണേ…
“ഇപ്പോൾ നിങ്ങള് പോയത്… അന്ന് ആ വാഴത്തോട്ടത്തിൽ വെച്ച് നിങ്ങള് അവിഹിതം വെച്ച ആ പെണ്ണിന്റെ വീട്ടിലേക്കല്ലേ?” വേദു കണ്ണ് കൂർപ്പിച്ച്, ചോദിച്ചു.
അവളുടെ ചോദ്യം കേട്ട് ഒരു വഷളൻ ചിരി പാസ്സാക്കി.
“കണ്ടുപിടിച്ചല്ലോ കള്ളി! നിനക്കിത് എവിടുന്ന് കിട്ടുന്നെടീ വിവരമൊക്കെ?”
“അതൊക്കെ എനിക്കറിയാം… വെറുതെയല്ല പാതിരാത്രിക്ക് വീട്ടിൽ കയറി വന്നത്! ശ്യാമേട്ടാ… അതൊരു കല്യാണവീടാണ്. വെറുതെ ആവശ്യമില്ലാത്ത ഓരോ പ്രശ്നങ്ങളിൽ ചെന്ന് വീഴരുത് കേട്ടോ… നാട്ടുകാരുടെ നാക്ക് അറിയാലോ!”
വേദു മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നതുപോലെ പറഞ്ഞു.
“കല്യാണവീട്ടിൽ കയറി എന്ത് കുരുത്തക്കേട് കാണിക്കാനാ പെണ്ണേ ഞാൻ? അതൊക്കെ വിട്… നീ പറ, നമ്മുടെ കഥ എന്തായി?” ഞാൻ വിഷയം മാറ്റാനായി ചോദിച്ചു.
“എഴുതിത്തരാം എൻ്റെ ഏട്ടാ… കുറച്ചു സമയം കൂടി താ… ഇപ്പോൾ തന്നെ വയറും വെച്ച് ഈ ഇരിപ്പ് ഇരിക്കാൻ പാടാണ്.” അവൾ എൻ്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാരി നിന്നു.
“ഞാൻ ഒരു ഇങ്കിതം കൊണ്ട് ചോദിച്ചതല്ലേടി… നീ മെല്ലെ തന്നാൽ മതി. നിനക്ക് സൌകര്യമുള്ളപ്പോൾ എഴുതിയാ മതി,” ഞാൻ അവളുടെ വയറ്റിൽ പതുക്കെ തഴുകിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
പിന്നെ ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും പരസ്പരം കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ആ കട്ടിലിലേക്ക് കിടന്നു. റംസിയുമായുള്ള ആവേശകരമായ നിമിഷങ്ങളുടെ ചൂട് എൻ്റെ ഉള്ളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും, നെഞ്ചിൽ തലവെച്ച് പ്രസന്നതയോടെ ഉറങ്ങുന്ന വേദുവിനെ ചേർത്തുപിടിച്ചപ്പോൾ എനിക്ക് വലിയൊരു ആശ്വാസം തോന്നി.
പിറ്റേന്ന് പുലർച്ചെ…
ജനലിലൂടെ സൂര്യൻ്റെ ആദ്യ വെളിച്ചം മുറിയിലേക്ക് അരിച്ചെത്തുന്നതേ
ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. പെട്ടെന്നാണ് എൻ്റെ ഫോണിൽ വാട്സ്ആപ്പ് മെസ്സേജ് നോട്ടിഫിക്കേഷൻ്റെ ശബ്ദം മുഴങ്ങിയത്. ‘ടിംഗ്…’ എന്ന ഒച്ച കേട്ട് ഞാൻ പെട്ടെന്ന് കണ്ണുകൾ തുറന്നു.
എൻ്റെ നെഞ്ചിൽ ഒന്നുമറിയാതെ, ശാന്തമായി ഉറങ്ങുന്ന വേദു. അവൾ ഉണരാതിരിക്കാൻ വളരെ പതുക്കെ, ഒരു കൈ കൊണ്ട് ഞാൻ സൈഡ് ടേബിളിൽ ഇരുന്ന ഫോൺ കയ്യിലെടുത്തു.
സ്ക്രീൻ നോക്കിയപ്പോൾ റംസിയുടെ മെസ്സേജ്!
“ഇക്കാ… ഒരു 8 മണിക്ക് ഇവിടെ എത്തണം. വൈകരുത്. ഒരു പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യമുണ്ട്!”
ആ മെസ്സേജ് വായിച്ചതും എൻ്റെ ശരീരത്തിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ പിണർ കടന്നുപോയി.! രാവിലത്തെ ആ സുഖമുള്ള തണുപ്പിൽ അവളിൽ നിന്നുള്ള ആ സന്ദേശം എൻ്റെ രക്തത്തിൽ വീണ്ടും തീ പടർത്തി. അവൾ എന്തോ കരുതിക്കൂട്ടി തന്നെയാണ് വിളിക്കുന്നത് എന്ന് എനിക്ക് ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ മനസ്സിലായി.
‘ഇന്നലെ രാത്രി അവളുടെ പൂറ്റിൽ കയറ്റി അടിച്ച് പാല് കളയാൻ സമയം കിട്ടിയില്ല… ആ കടം ഇന്ന് എന്തായാലും തീർക്കണം. ഇന്ന് അവളെ ശരിക്കും അനുഭവിക്കണം !’ – മനസ്സിൽ പലവിധ കാമവിചാരങ്ങൾ ഉരുവിട്ടുകൊണ്ട് ഞാൻ പതുക്കെ കട്ടിലിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു.
വേഗത്തിൽ ഫ്രഷായി, നല്ലൊരു ബനിയനും പാന്റും ഇട്ട് ഞാൻ കാറിന്റെ താക്കോലുമെടുത്ത് ഇറങ്ങി. BMW ഓടിച്ച് കോയയുടെ വീട്ടിലെത്തുമ്പോൾ സമയം കൃത്യം എട്ടുമണിയാകുന്നതേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. കല്യാണവീട്ടിൽ ആളുകൾ വന്നു തുടങ്ങുന്നതേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. പന്തലിൽ പണിക്കാരുടെയും നാട്ടുകാരുടെയും ചെറിയ അനക്കങ്ങൾ മാത്രം.