എന്നാല് അത് ചെയ്ത് കഴിഞ്ഞപ്പോഴത്തെ സന്തോഷം, അതെനിക്ക് പറയാനേ സാധിക്കുന്നില്ല. ഇന്നലെ സേതുച്ചേട്ടന്റെ ആശീര്വാദത്തോടെ കാമിനി ശരീരം എന്നോടൊത്ത് പങ്കുവച്ചു. പങ്കുവെക്കലിന് സന്തോഷം നല്കാന് സാധിക്കും എന്ന് അപ്പോഴാണ് ഞാന് അറിയുന്നത്. ഇത് വരെ പിടിച്ചടക്കലിനും തോല്പ്പിക്കുന്നതിനും മാത്രമേ സന്തോഷം നല്കാന് ആവൂ എന്നായിരുന്നു ഞാന് കരുതിയത്. ഞാന് ഇനിയും എത്രയോ ജീവിതത്തില് പഠിക്കേണ്ടിയിക്കുന്നു. കാമിനിയുടെ സൌന്ദര്യം എനിക്കുകൂടി നുകരാന് സാധിക്കുമ്പോള് സേതുച്ചേട്ടന് അനുഭവിക്കുന്ന സന്തോഷവും എനിക്കിപ്പോള് ഊഹിക്കാന് കഴിയും.
കാമിനി ഇന്നലെ പറഞ്ഞതിനോടും ഞാന് പൂര്ണ്ണമായി യോജിക്കുന്നു. എന്റെ സെക്ഷുല് പ്രിഫറന്സ് ശരിപ്പെടുത്തി എടുക്കാന് എനിക്ക് ഒരു സൈക്കിയട്രിക് ഹെല്പ് ആവശ്യമുണ്ട്. എനിക്കിത്രയും സെല്ഫ് കോണ്ഫിടന്സ് ഉള്ളപ്പോള് ഞാന് എന്തിന് സ്ത്രീകളെ വേദനിപ്പിച്ച് സുഖം പിടിച്ചുവാങ്ങണം?”
കാമിനി ഇവിടെ വിടര്ന്ന് മന്ദഹസിച്ചുകൊണ്ട് ഇടപെട്ടു, “നിനക്ക് കോണ്ഫിടെന്സ് മാത്രമല്ല, സുഖിപ്പിക്കാന് പറ്റിയ എക്വിപ്മെന്റെഉം, ടാലെന്റ്റും ഉണ്ട്, ഞാന് ഗാരെന്ടി പോരെ?”
അതിനോട് സേതു കൂട്ടിച്ചേര്ത്തു, “അരുണ് നീ ഒരു ആല്ഫാമെയില് ആണ്, തികഞ്ഞ പുരുഷത്വത്തിന്റെ പ്രതീകം. നിന്റെ പെര്സണാലിറ്റി, ഫിസിക്, ശരീരം, ആരോഗ്യം, സാധനം ഇതെല്ലാം പെര്ഫെക്റ്റ് ആണ്. ഇണയെ തൃപ്ത്തിപ്പെടുത്താനുള്ള നിന്റെ കഴിവ് അതിന് മാറ്റ് കൂട്ടുന്നു. ഞാന് പറയാതെ തന്നെ നിനക്കറിയാമല്ലോ, നിന്റെ ഒരു നോട്ടത്തിനായി പെണ്ണുങ്ങള് കൊതിക്കുന്നുന്നത്. വന്യമായി, പെണ്ണിനെ മാനസികമായി അടിമപ്പെടുത്തി, രതിയിലേര്പ്പെടാന് നിനക്കാകും.
അത്തരം പുരുഷന് കുറച്ച് സോഫ്റ്റ് ആയി, ആര്ദ്രമായി പെണ്ണിനോട് ഇടക്കൊക്കെ ഇടപെട്ടാല് അതും അവര് ഭയങ്കരമായി ഇഷ്ട്ട്പ്പെടും. ആകപ്പാടെ ഒരു വശപ്പിശക് ഇതിലൊക്കെ കാണുന്നത്, ഇണയെ വേദനിപ്പിക്കുന്നതില് നീ ആനന്ദം കണ്ടെത്തുന്നു എന്നത് മാത്രമാണ്. അത് മാനസികമായ ഒരു പ്രശ്നമാണെങ്കില് തീര്ച്ചയായും അത് ചികിത്സിച്ചുഭേദമാക്കാന് ശ്രമിക്കേണ്ടതാണ്. എങ്കില് നീ എല്ലാം തികഞ്ഞ ഒരു പുരുഷന് ആവുകയും ചെയ്യും. ചികിത്സ ആവശ്യമാണ് എന്ന തിരിച്ചറിവാണ് ഏറ്റവും ആവശ്യം. അത് നിനക്ക് തോന്നുന്നുണ്ടെങ്കില്, ദെന് ഗോ എഹെഡ്.”
ഇതെല്ലാം കേട്ട് അല്പ്പനേരം മിണ്ടാതിരുന്ന അരുണ് സംസാരിക്കാന് തുടങ്ങി, “എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല ഇതിനൊരു ട്രീറ്റ്മെണ്ട് ഇന്ത്യയില് ആരംഭിച്ചിട്ടുണ്ടാവുമെന്ന്. ഒന്നുകില് അമേരിക്ക അല്ലെങ്കില് ഇംഗ്ലണ്ട് ഇവിടെ എവിടെയെങ്കിലും അന്വേഷിക്കണം ഇതിന് പറ്റിയ തെറാപ്പി ഉണ്ടാവുമോ എന്ന്. എവിടെയായാലും ഞാന് പോകാന് തീരുമാനിച്ചു. ഈ കണ്ണില് കൂടി ഭാര്യയെ കാണാന് ഭയന്നിട്ടാണ് ഞാന് കല്യാണം കഴിക്കാതെ നടക്കുന്നത്. ഇതിന് ഒരു അവസാനം കാണണം.”
“നീ അധികം വഷളാകുന്നതിനുമുന്നെ ഞങ്ങള്ക്ക് കയ്യില് കിട്ടി, അല്ലേടാ ചക്കരെ,” കാമിനി കളിയാക്കി.
സേതുരാമന് ഫ്ലാസ്ക്കില് അവസാനമായി ഉണ്ടായിരുന്ന ചായ കൂടി പകര്ന്ന് കുടിക്കാനായി കാമിനിക്ക് കൈമാറി. അരുണ് എന്തോ ഗഹനമായ ചിന്തയില് പെട്ടിരിക്കുന്നത് കണ്ട് അയാള് ചോദിച്ചു, “എന്താണ് അരുണ് പിന്നെയും ഇത്രയേറെ ആലോചിക്കുന്നത്?”
അരുണ് സേതുരാമനെയും കാമിനിയേയും മാറിമാറി നോക്കി. എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു, “ഇപ്പോള് ഞാന് ഈ ലോകത്ത് ഏറ്റവും കൂടുതല് സ്നേഹിക്കുന്ന വളരെ ചുരുക്കം പേരില് രണ്ടാളുകളാണ് നിങ്ങള് രണ്ട് പേരും. ആ ഇഷ്ട്ടം മുതലെടുത്ത് കൊണ്ട് ഞാന് ഒരു കാര്യം തുറന്നു പറഞ്ഞോട്ടെ? എന്നെ ദയവായി വെറുക്കരുത്.”
“ഹാ, നീ വളച്ചുകെട്ടില്ലാതെ കാര്യം പറയെടാ. അതിനുള്ള സ്വാതന്ത്യം നമ്മള് തമ്മില് ഇല്ലേ, ഞങ്ങള്ക്ക് ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ടില്ലെങ്കില് അത് നമുക്ക് ഡിസ്കസ് ചെയ്ത് ഒരു തീരുമാനത്തിലെത്താം, എന്താ?” സേതു പറഞ്ഞു. ആ അവസാനത്തെ “എന്താ” കാമിനിയോടായിരുന്നു. “നീ പറ അരുണ്” അവളും സപ്പോര്ട്ട് ചെയ്തു.