💞ആയിരം കണ്ണുമായി – 11 25

 

ശ്രുതി : അവരൊക്കെ മുകളിൽ എത്തികാണും അല്ലേ

 

അഖിൽ : ഉം…

 

ശ്രുതി : ജാക്കറ്റ് ഇട്ടോളാൻ ഞാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ… ഞാൻ എപ്പോഴും കടലിലെ കാറ്റൊക്കെ കൊള്ളുന്നതാ എനിക്ക് പ്രശ്നമില്ല

 

അഖിൽ : എനിക്കും പ്രശ്നം ഇല്ല നീ ആ ചായ കുടിച്ചെ

 

ശ്രുതി : എന്ത് ഇല്ല എന്ന്… വിറക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു… തണുപ്പായത് കൊണ്ടല്ലേ ചായ കുടിക്കാൻ കയറിയെ…

 

അഖിൽ : ആര് വിറച്ചു… നീ പോയേ… വേഗം കുടിക്കാൻ നോക്ക് എല്ലാവരും മുകളിൽ എത്തി…

 

അല്പനേരത്തിനുള്ളിൽ അവർ വീണ്ടും നടന്നു തുടങ്ങി.. അത് ഒരു കയറ്റമായിരുന്നു നടക്കുന്നതിനോടൊപ്പം അഖിൽ ശ്രുതിയുടെ മുഖത്തേക്കും നോക്കി…കയറ്റം കയറാൻ അവള് നന്നായി കഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ട് എന്നവന് മനസ്സിലായി

 

അഖിൽ : കാല് നോവുന്നുണ്ടോ..

 

ശ്രുതി : ചെറുതായിട്ട്…

 

അഖിൽ : വാ ദോ അവിടെ അല്പം ഇരിക്കാം…

 

അഖിൽ ശ്രുതിയേയും കൊണ്ട് അല്പം മാറി ഇരുന്നു

 

ശ്രുതി : ഞാൻ ബസിൽ തന്നെ ഇരുന്നാൽ മതിയായിരുന്നു…ഇതാ ഞാൻ വരുന്നില്ല എന്ന് പറഞ്ഞെ.. വെറുതെ നിന്നെ കൂടി

 

ശ്രുതിയുടെ കണ്ണുകൾ പതിയെ നിറഞ്ഞു…

 

അഖിൽ : ദേ… കരയുകയെങ്ങാൻ ചെയ്താൽ ഉണ്ടല്ലോ…

 

ശ്രുതി : ഇനി നമ്മൾ എപ്പോൾ എത്തനാ… ഞാൻ കാരണം നിനക്കും ഒന്നും കാണാൻ പറ്റില്ല…

 

അഖിൽ : എന്റെ കാര്യം വിട് നിനക്ക് കാണണ്ടെ.. വാ എന്റെ തോളിൽ കയറിക്കൊ ഞാൻ കൊണ്ടുപോകാം..

 

അഖിൽ എഴുനേറ്റ് നിന്ന ശേഷം അവളോടായി പറഞ്ഞു

 

ശ്രുതി : നിനക്ക് എന്താ വട്ടാണോ… കയറാൻ പോലും…

 

അഖിൽ : ഞാൻ കാര്യമായി പറഞ്ഞതാ കയറിക്കോ… നമുക്ക് വേഗം മുകളിൽ എത്താം

 

ശ്രുതി : നീ പോയെ… ആളുകളൊക്കെ കാണില്ലേ… നീ പോയിട്ട് വാ ഞാൻ ഇവിടെ ഇരിക്കാം

 

അഖിൽ : കണ്ടാൽ ഇപ്പോൾ എന്താ… ഇവിടെ ഉള്ളവർക്ക് നമ്മളെ അറിയാമോ ഇല്ലല്ലോ.. മുകളിൽ എത്തിയാൽ ഉടനെ താഴെ ഇറക്കാം നമ്മുടെ ക്ലാസ്സിൽ ഉള്ളവരൊന്നും കാണില്ല.. ഇനി കണ്ടാലും ഒന്നും ചോദിക്കാനും പോകുന്നില്ല…

 

ശ്രുതി : നിനക്ക് അതൊക്കെ പറയാം.. പക്ഷെ….

 

അഖിൽ : എന്നാൽ പോകണ്ട അവരൊക്കെ വരുന്നത് വരെ ഇവിടെ ഇരിക്കാം…

 

ശ്രുതി : എനിക്ക് നല്ല വെയിറ്റ് കാണും..

 

അഖിൽ : കണ്ടാലും പറയും.. നീ വന്നെ..

 

അഖിൽ അവളുടെ മുന്നിലായി കുനിഞ്ഞു നിന്നു ശ്രുതി പതിയെ മടിച്ചു മടിച്ചു അവന്റെ മുതുകിലായി കയറി അഖിൽ അവളുടെ കാല് രണ്ടും മുറുക്കെ പിടിച്ചു..

 

അഖിൽ : കഴുത്തിൽ ചുറ്റി പിടിച്ചോ…

 

ഇത്രയും പറഞ്ഞു അഖിൽ മുന്നോട്ട് നടന്നു

 

ശ്രുതി : നടക്കാൻ പറ്റുന്നുണ്ടോ…

 

അഖിൽ : പിന്നില്ലാതെ നിനക്ക് ഒരു വെയിറ്റും ഇല്ലെടി…

 

അവൻ മുന്നോട്ട് നടന്നു ശ്രുതിയുടെ ദേഹം അവന്റെ ദേഹത്തോട് ചേർന്നിരിക്കുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ ഇപ്പോൾ അവന് വലിയ തണുപ്പ് അനുഭവപ്പെട്ടില്ല…

 

ശ്രുതി : ദേ അവിടെ രണ്ട് പേര് നോക്കി ചിരിക്കുന്നു…

 

അഖിൽ : ചിരിച്ചോട്ടെ നമുക്ക് നഷ്ടം ഒന്നുമില്ലല്ലോ…

 

ശ്രുതി :ഓഹ്… ഇവൻ…

 

അഖിൽ : പിടക്കാതെ ഇരിക്ക് ഇല്ലെങ്കിൽ നമ്മള് രണ്ടും താഴെ കിടക്കും

 

ശ്രുതി : നീ ഇന്നലെ കിടന്ന റൂമിൽ സൗകര്യമൊക്കെ ഉണ്ടയിരുന്നോ… ഞങ്ങളുടെ റൂം കൊള്ളാമായിരുന്നു.. രണ്ട് ബെഡ് ഒന്നിച്ച് ഇട്ടിരുന്നു 3 പേർക്ക് സുഖമായി കിടക്കാൻ പറ്റി…

 

അഖിൽ : ഉം… എനിക്കും കുഴപ്പമൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല…

 

ശ്രുതി : നിന്റെ കൂടെ ആരൊക്കെയായിരുന്നു റൂമിൽ

 

അഖിൽ : അത്… അവമ്മാരാ…

 

ശ്രുതി : ആര്…

 

അഖിൽ : ആ റോണിയൊക്കെ…

 

ശ്രുതി : അവമ്മാരോ… നീ അവമ്മാരോട് വീണ്ടും മിണ്ടിയോ 😞

 

അഖിൽ : ഇല്ലെടി വേറെ റൂം ഒന്നും ഒഴിവില്ലായിരുന്നു

 

ശ്രുതി ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല

 

അഖിൽ : എന്താടി… എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നം ഉണ്ടോ…

 

ശ്രുതി : അവരുടെ കൂടെ വേണ്ടായിരുന്നു… അവർക്ക് നിന്നോട് ദേഷ്യം കാണും.. രാത്രി എന്തെങ്കിലും ചെയ്തെങ്കിലോ..