അനന്യ ആ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി സ്തബ്ധയായി നിന്നുപോയി. തന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത് മറ്റാരുമല്ല, വിശ്വനാഥന്റെ സ്വന്തം അമ്മ ലക്ഷ്മിയമ്മയാണ്! വിശ്വനാഥന്റെ വീട്ടിലെ ആൽബങ്ങളിൽ താൻ കണ്ടിട്ടുള്ള അതേ മുഖം. വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് വിശ്വനാഥൻ ഉപേക്ഷിച്ച, തന്റെ മകന്റെ ക്രൂരതകൾ കണ്ട് വീടുവിട്ടിറങ്ങിയ ആ വയോധിക.
ലക്ഷ്മിയമ്മ അനന്യയുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. അവരുടെ ചുളിവു വീണ കൈകൾ കൊണ്ട് അനന്യയുടെ മുഖം തഴുകി. വാത്സല്യത്തോടെ അവർ പതുക്കെ പറഞ്ഞു:
“ഓ… ദേവൂട്ടൻ പറഞ്ഞ ആ കുട്ടി നീയാണല്ലേ? നിന്നെക്കുറിച്ച് അവൻ എന്നോട് ഒരുപാട് സംസാരിച്ചിട്ടുണ്ട് മോളേ…”
അനന്യയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. ‘ദേവൂട്ടൻ’… അർജുൻ തന്റെ മുത്തശ്ശിയുടെ അരികിൽ പോലും ഒരു ഏജന്റായല്ല, പഴയ ആ ചെറിയ കുട്ടിയായാണ് എത്തിയിരുന്നത്.
ലക്ഷ്മിയമ്മ തുടർന്നു: “എന്റെ മകൻ ചെയ്ത പാപങ്ങൾക്ക് എനിക്ക് മാപ്പില്ല മോളേ. അവൻ എന്നെ ഈ ആശ്രമത്തിൽ ഉപേക്ഷിച്ചു. പക്ഷേ എന്റെ കൊച്ചുമകൻ… ദേവൂട്ടൻ… അവൻ എന്നെ എന്നും വന്നു കാണുമായിരുന്നു. തന്റെ ദൗത്യം തീർന്നാൽ നിന്നെ എന്റെ അടുത്തേക്ക് അയക്കുമെന്ന് അവൻ പറഞ്ഞിരുന്നു. ഇനി എനിക്ക് ആ മകന്റെ അടുത്തേക്ക് പോകാൻ കഴിയില്ല.”
അവർ അനന്യയുടെ കൈ മുറുകെ പിടിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു: “മോളേ… എനിക്ക് നിന്റെ കൂടെ താമസിക്കാമോ? നിന്റെ അമ്മയായി?”
അനന്യയ്ക്ക് വാക്കുകൾ കിട്ടിയില്ല. താൻ അനാഥയാണെന്ന് അർജുനോട് പറഞ്ഞ ആ രാത്രിയിൽ, അവൻ നൽകിയ വാക്ക് അവൻ പാലിച്ചിരിക്കുന്നു. ശാലിനിയെയല്ല, പകരം സ്നേഹം മാത്രം അറിയാവുന്ന ലക്ഷ്മിയമ്മയെയാണ് അവൻ അവൾക്ക് അമ്മയായി നൽകിയത്.
അനന്യ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ ആ വൃദ്ധയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. അർജുൻ എന്ന ദേവ് ഇപ്പോൾ എവിടെയായിരുന്നാലും, അവൻ നൽകിയ സ്നേഹത്തിന്റെ ഈ തണൽ എന്നും തന്റെ കൂടെയുണ്ടാകുമെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
ജയിലിലെ ഇരുമ്പഴികൾക്കിടയിലൂടെ വിശ്വനാഥനെ കണ്ട ശാലിനി നടുങ്ങിപ്പോയി. പഴയ ആഡംബരവും ഗമയുമെല്ലാം മാഞ്ഞ്, വെളുത്ത ജയിൽ വസ്ത്രത്തിൽ തളർന്നിരിക്കുന്ന വിശ്വനാഥൻ. ശാലിനിയെ കണ്ടതും വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ അയാൾ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. ആ രാത്രിയിലെ മാസ്ക്വറേഡ് പാർട്ടിക്ക് മുമ്പ് നടന്ന ചില ഭീകരമായ സത്യങ്ങളാണ് അയാൾക്ക് വെളിപ്പെടുത്താനുണ്ടായിരുന്നത്.
വിശ്വനാഥൻ: (തകർന്ന സ്വരത്തിൽ) “ശാലിനി… നീ വിചാരിക്കുന്നത് പോലെയല്ല കാര്യങ്ങൾ. ആ രാത്രി… ഞാൻ എയർപോർട്ടിൽ ലാൻഡ് ചെയ്ത തലേദിവസം… എന്നെ ആരോ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോയിരുന്നു.”
ശാലിനി അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി. വിശ്വനാഥൻ ആ ഓർമ്മകളിലേക്ക് പോയി.
ഫ്ലാഷ്ബാക്ക്:
ഒരു വിജനമായ ഗോഡൗണിൽ കസേരയിൽ കെട്ടിയിട്ട നിലയിലായിരുന്നു വിശ്വനാഥൻ. മുന്നിൽ ഇരുട്ടിൽ മറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ഒരാൾ. അയാളുടെ മുഖം കാണാൻ കഴിയില്ല.
വിശ്വനാഥൻ: “ആരാണ് നീ? എന്തിനാണ് എന്നെ ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുവന്നത്? എന്നെ വിട്ടയക്കൂ!”
പെട്ടെന്ന് ആ ഇരുട്ടിൽ നിന്ന് ഒരു ചിരി മുഴങ്ങി. അത് ഒരു മനുഷ്യന്റെ സ്വാഭാവികമായ ശബ്ദമായിരുന്നില്ല, വോയിസ് ചേഞ്ചർ ഉപയോഗിച്ച് മാറ്റിയ ഒരു മെക്കാനിക്കൽ ശബ്ദമായിരുന്നു.
അജ്ഞാതൻ: “മിസ്റ്റർ വിശ്വനാഥൻ… വിശ്വ ഗ്രൂപ്പിന്റെ ഉടമ. ഏകദേശം 10,000 കോടിയുടെ ആസ്തി. ലണ്ടനിൽ അടുത്ത മാസം നടക്കാൻ പോകുന്ന മീറ്റിംഗിന്റെ ലക്ഷ്യം ആ സാമ്രാജ്യം ഇരട്ടിയാക്കുക എന്നതാണല്ലോ, അല്ലേ?”
വിശ്വനാഥൻ ഞെട്ടിപ്പോയി. തന്റെ ഏറ്റവും രഹസ്യമായ ബിസിനസ് നീക്കങ്ങൾ പോലും ഈ അജ്ഞാതന് അറിയാം.
അജ്ഞാതൻ: “പക്ഷേ ആ പണം എവിടെ നിന്ന് വരുന്നു എന്ന് നിനക്കറിയാമോ? നിന്റെ കമ്പനിയിലേക്ക് വരുന്ന വിദേശ നിക്ഷേപങ്ങൾ (FDI) യഥാർത്ഥത്തിൽ ‘റൗണ്ട് ട്രിപ്പിംഗ്’ (Roundtripping) വഴി വരുന്നതാണ്. സർക്കാർ ഉദ്യോഗസ്ഥർക്കും രാഷ്ട്രീയക്കാർക്കും ലഭിച്ച കൈക്കൂലി പണം വിദേശത്തേക്ക് കടത്തി, അവിടെ നിന്ന് നിന്റെ കമ്പനി വഴി വെളുപ്പിച്ചെടുക്കുന്നു. ഇതാ അതിന്റെ തെളിവുകൾ!”
Super ഒന്നും പറയാനില്ല.